اپستاین به آمریکا دشمن مشترک بخشید

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

اپستاین به آمریکا دشمن مشترک بخشید

حماسه جفری اپستاین، که در ابتدا تحقیقات جنایی علیه یک سرمایه‌گذار متهم به جرایم وحشتناک قاچاق جنسی و سوء استفاده بود، به چیزی بسیار بزرگتر تبدیل شده است: ندای وحدت برای موج قدرتمند پوپولیسم ضد نخبگان که به طور فزاینده‌ای در چشم انداز سیاسی آمریکا طنین انداز می‌شود. آنچه به عنوان مجموعه‌ای از جرایم مستند آغاز شد، اکنون به کانالی برای نارضایتی عمومی گسترده تبدیل شده است که توسط تئوری‌های توطئه و بی‌اعتمادی فراگیر نسبت به صاحبان قدرت تغذیه می‌شود.

صرف ذکر نام پرونده جفری اپستاین می‌تواند احساس اضطراب را برانگیزد، زیرا تشخیص دقیق اینکه آیا بحث‌ها به جرایم کیفری اثبات شده‌ای که اپستاین به خاطر آنها محکوم شده اشاره دارد یا به مه احاطه‌کننده توطئه، در نگاه اول دشوار می‌شود. اغلب، مرز بین واقعیت مستند و داستان‌های گمانه‌زنی مبهم می‌شود، پدیده‌ای که با انتشار اخیر انبوهی آشفته از اسناد مربوط به این پرونده تشدید شده است.

جزئیات تایید شده جرایم اپستاین به خودی خود عمیقاً نگران کننده است. در طول چندین سال، این سرمایه‌گذار به طور سیستماتیک ده‌ها دختر و زن را مورد سوء استفاده قرار داده و آنها را قاچاق کرده است. او شبکه‌ای خارق‌العاده از همکاران قدرتمند، از جمله سیاستمداران، مدیران تجاری و روزنامه‌نگاران برجسته را پرورش داد و روابط دوستانه نزدیکی با بسیاری از آنها حفظ کرد. برخی از این افراد مستقیماً در سوء استفاده‌های اپستاین دخیل بوده‌اند، در حالی که برخی دیگر با بررسی‌های مشروع در مورد آگاهی آنها از فعالیت‌هایش و دلایل تأخیر در پیگرد قانونی روبرو شده‌اند.

با این حال، در اطراف این حقایق مسلم، ساختار بسیار ناپایدارتری از گمانه‌زنی و شایعه ریشه دوانده است. در جناح راست سیاسی، تئوری‌های توطئه به طور گسترده ادعا کرده‌اند که اپستاین و جرایم او مدرکی بر وجود یک گروه پدوفیلیک فراگیر و بدخواه است که مضامینی را که توسط جنبش QAnon محبوب شده‌اند، منعکس می‌کند. برای بسیاری در اردوگاه MAGA (Make America Great Again)، اپستاین و امثال او به طور کامل "فرهنگ مصونیت از مجازات نخبگان ساحلی" را مجسم می‌کنند، همانطور که توسط آشوتاش وارشنی، استاد علوم سیاسی دانشگاه براون، بیان شده است. این روایت، اقدامات اپستاین را به عنوان علائم یک بیماری اجتماعی گسترده‌تر قاب‌بندی می‌کند، که در آن نخبگان ممتاز با احساس حق و معافیت از مسئولیت عمل می‌کنند.

با این حال، این روایت به راست محدود نمی‌شود. شاید به دلیل ارتباطات اپستاین با چهره‌هایی از سراسر طیف سیاسی، یا شاید به این دلیل که بی‌اعتمادی به نخبگان ساحلی یک پدیده انحصاری راست نیست، این سرمایه‌گذار بدنام نیز به موضوعی برای علاقه شدید و گمانه‌زنی در چپ تبدیل شده است. اخیراً پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی شاهد پست‌های متعددی بوده‌اند که ادعا می‌کنند آخرین انتشار اسناد تحقیقاتی اپستاین به شدت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، را درگیر کرده است. در حالی که نام ترامپ در اسناد بیش از 1000 بار ذکر شده است، اتهامات زننده‌ای که در اینترنت منتشر شده‌اند، از لیستی از اتهامات تأیید نشده که به خط کمک عمومی FBI ارائه شده بود، سرچشمه گرفته‌اند و سهولت انتشار اطلاعات نادرست را برجسته می‌کنند.

مه فراگیر توطئه و شایعه پیرامون پرونده اپستاین، خطر رد کردن کل ماجرا به عنوان هیستری صرفاً حزبی یا خوراک روزنامه‌های زرد را مطرح می‌کند. با این حال، چنین رد کردنی به دو دلیل حیاتی اشتباه خواهد بود. اول، یک جنایت واقعی با قربانیان واقعی رخ داده است. وکلای مدافع این زنان فعالانه از دولت می‌خواهند که آخرین بخش از پرونده‌های اپستاین را حذف کند، که به طور بحث‌برانگیزی در هزاران مورد نام و تصاویر قربانیان را ویرایش نکرده است. مبارزه مداوم برای حریم خصوصی و کرامت این بازماندگان، هزینه انسانی ملموس این پرونده را برجسته می‌کند. دوم، اکوسیستم توطئه‌آمیز خود بینشی ارزشمند در مورد وضعیت فرهنگی و سیاسی غالب در ایالات متحده ارائه می‌دهد، به ویژه با افزایش محبوبیت این تئوری‌ها در سراسر طیف سیاسی. همانطور که ژولین ژیری، دانشمند علوم سیاسی، هفت ماه پیش در مقاله‌ای برای روزنامه فرانسوی لوموند اشاره کرد، "تئوری‌های توطئه... وضعیت جوامع ما را آشکار می‌کنند."

ژیری افزود: "در ایالات متحده، جایی که تئوری توطئه از حداقل انقلاب تاکنون از پذیرش اجتماعی گسترده‌ای برخوردار بوده است، این تئوری‌ها منعکس کننده بی‌اعتمادی فراگیر به نخبگان سیاسی، رسانه‌ای و قضایی هستند." این بی‌اعتمادی عمیق، البته، با اپستاین آغاز نشد. با این حال، ماهیت گسترده و حل نشده پرونده او، آن را به ابزاری ایده‌آل و نیروی تداوم‌بخش این احساسات تبدیل کرده است. در واقع، انتشار اسناد بیشتر مربوط به این پرونده، به دور از حل پرسش‌های بدبینان، به طور بالقوه به آنها دلایل بیشتری برای زیر سوال بردن صداقت وزارت دادگستری و سایر نهادهای "نخبگان" داده است. یک مثال کلیدی زمانی رخ داد که دموکرات‌ها دولت ترامپ را به پنهان کردن میلیون‌ها صفحه مدرک اضافی متهم کردند، حتی پس از اینکه وزارت دادگستری آنچه را که به عنوان آخرین دسته 3.5 میلیون پرونده توصیف کرد، منتشر کرد. به طور مشابه، توافق بیل و هیلاری کلینتون برای شهادت دادن در کمیته‌ای از مجلس نمایندگان که اپستاین را بررسی می‌کند، پس از یک بن‌بست طولانی، بررسی عمومی چهره‌های قدرتمند را بیشتر برانگیخت.

در اصل، داستان اپستاین به دستاورد نادری دست یافته است: اتحاد جناح راست و چپ آمریکا علیه یک دشمن مشترک - طبقه ای از افراد قدرتمند که تصور می‌شود، آنها مشکوک هستند که همچنان با مصونیت عمل می‌کنند. این دشمنی مشترک علیه نخبگان ظاهراً تثبیت شده، چه ناشی از شکایات اقتصادی، سرخوردگی سیاسی، یا احساس بی‌عدالتی باشد، در پرونده اپستاین نقطه کانونی پیدا می‌کند. شبکه پیچیده ارتباطات ادعایی، فقدان درک شده از عدالت سریع، و افشاگری‌های مداوم از افشای اسناد، همگی به روایتی کمک می‌کنند که در آن چهره‌های قدرتمند بالاتر از قانون تلقی می‌شوند. این روایت، اگرچه اغلب با گمانه‌زنی و اطلاعات نادرست تغذیه می‌شود، اما به شک‌گرایی عمیق ریشه‌دار در مورد انصاف و شفافیت نهادهای آمریکایی متوسل می‌شود و یک مبنای مشترک قدرتمند، اگرچه اغلب گمراه کننده، برای جناح‌های سیاسی مختلف ایجاد می‌کند.

خبرگزاری اخباری