حرفه 'اسلشر': بین نیاز اقتصادی و جستجوی معنا در دنیای کار مدرن

جهانی - خبرگزاری اخباری

حرفه 'اسلشر': بین نیاز اقتصادی و جستجوی معنا در دنیای کار مدرن

بازار کار معاصر در حال تجربه تحولی عمیق است که با ظهور و تثبیت یک پروفایل شغلی جدید به نام 'اسلشر' مشخص می‌شود. معلم در روز و توسعه‌دهنده نرم‌افزار در شب، یا نماینده فروش در طول هفته و قناد در آخر هفته، این افراد بین چندین فعالیت با درآمد مشغولند و بدین ترتیب مدل سنتی مسیر شغلی خطی را می‌شکنند. این پدیده، که زمانی حاشیه‌ای بود، به یک واقعیت ساختاری تبدیل شده است و ما را وادار می‌کند تا چارچوب‌های استخدام، حمایت اجتماعی و تعادل بین کار و زندگی شخصی را دوباره ارزیابی کنیم.

در فرانسه، این روند به هیچ وجه تصادفی نیست. یک مطالعه که در سال ۲۰۲۵ برای نمایشگاه SME برای مستقل‌ها، خالقان و مدیران کسب‌وکارهای بسیار کوچک انجام شد، نشان می‌دهد که ۴.۳ میلیون نفر حداقل یک فعالیت مکمل با درآمد و اظهار شده را ترکیب می‌کنند. این رقم ۱۵ درصد از نیروی کار فعال را تشکیل می‌دهد که نشان‌دهنده یک پویایی اساسی و پایدار است. این چندشغلی، که به ویژه در میان نسل‌های جوان محبوب است، اغلب به عنوان پاسخی به سیالیت و گاهی شکنندگی بازارهای کار، و همچنین به عنوان آرزویی برای استقلال بیشتر و تحقق چندین علاقه، درک می‌شود.

انگیزه‌های پشت پذیرش 'حرفه اسلشر' متنوع و پیچیده است. برای برخی، چندشغلی یک ضرورت اقتصادی است، استراتژی بقا در مواجهه با درآمد ناکافی یا بی‌ثباتی شغل اصلی. در این حالت، ترکیب مشاغل کوچک به یک محدودیت تبدیل می‌شود، یک 'چندکارگی اجباری' که در برخی اقتصادهای نوظهور مشاهده می‌شود. برای دیگران، این یک انتخاب آگاهانه است، تمایلی برای رد یکنواختی یک شغل واحد، برای ارضای کنجکاوی فکری بی‌حد و حصر یا برای کاوش جنبه‌های مختلف شخصیت و مهارت‌هایشان. آن‌ها از تنوع و آزادی پوشیدن کلاههای متعدد دفاع می‌کنند و بدین ترتیب مسیر شغلی خود را به موزاییکی از پروژه‌ها و تجربیات تبدیل می‌کنند.

با این حال، این آزادی بهایی دارد. زندگی یک اسلشر بدون چالش‌های بزرگ نیست. اضافه بار کاری یک نگرانی دائمی است. مدیریت همزمان چندین شغل مستلزم سازماندهی دقیق، چابکی فراوان و سازگاری بی‌وقفه است. خطر فرسودگی شغلی بالا است، به خصوص که به رسمیت شناختن و پاداش این چندشغلی همیشه متناسب با ارزش سرمایه‌گذاری شده نیست. علاوه بر این، تکه‌تکه شدن کار می‌تواند منجر به افزایش بی‌ثباتی در زمینه حمایت اجتماعی، بازنشستگی یا مرخصی با حقوق شود، مزایایی که اغلب با استخدام سنتی حقوق‌بگیری مرتبط هستند.

روایت‌های فردی این دوگانگی را به خوبی نشان می‌دهند. ماریل بارب، مشاور، مربی و نویسنده کتاب «حرفه اسلشر»، تجسم این چهره از تنوع انتخابی است که تخصص‌های متعدد خود را به یک شغل غنی تبدیل می‌کند. در ریودوژانیرو، شهادت لوسیانا سنا، ۴۱ ساله، به همان اندازه روشنگر است: او به عنوان بازیگر، متصدی بار، بازرگان و قناد، سه شغل مستقل را با هم ترکیب می‌کند. مسیر او توانایی بازآفرینی خود و ایجاد راهی منحصر به فرد در یک بستر اقتصادی پویا را برجسته می‌کند.

در تضاد با این آرزوها، واقعیت 'اسلشینگ' می‌تواند در مناطق دیگر تاریک‌تر باشد. کوم باستین، خبرنگار RFI در بنگلور، هند، به مفهوم 'کارگران چندگانه دیجیتال' یا 'اقتصاد کار اضافی' اشاره می‌کند، جایی که چندشغلی اغلب تحمیلی است، که توسط ضرورت و محدودیت‌های یک بازار کار غیررسمی یا تکه‌تکه دیکته می‌شود. در اینجا، اسلشر یک انتخاب سبک زندگی نیست، بلکه پاسخی اجباری به بی‌ثباتی است.

این تحول اساساً مدل‌های سازماندهی کار ما را بر هم می‌زند. مرزهای بین کار حقوق‌بگیری، استقلال و کارآفرینی را محو می‌کند و شرکت‌ها و مقامات عمومی را ترغیب می‌کند تا چارچوب‌های نظارتی و سیستم‌های حمایتی را بازنگری کنند. به رسمیت شناختن چندشغلی به عنوان یک شکل مشروع و رو به رشد از اشتغال برای تضمین حمایت کافی و ارزش‌گذاری عادلانه مهارت‌های اسلشرها ضروری است.

به طور خلاصه، حرفه اسلشر آینه‌ای از پارادوکس‌های قرن ۲۱ است: آرزویی برای خودمختاری و تحقق شخصی، که با الزامات اقتصادی و خطرات اضافه بار مواجه می‌شود. این روندی است که فراتر از یک مد صرف، خطوط آینده‌ای از کار را ترسیم می‌کند که انعطاف‌پذیرتر، اما همچنین پرمخاطره‌تر است، جایی که چابکی و سازگاری به مهارت‌های کلیدی تبدیل می‌شوند.

خبرگزاری اخباری