ده سال پس از برگزیت: اتحادیه اروپا و بریتانیا خواستار همگرایی استراتژیک در برابر چالش‌های جهانی شدند

آلمان - خبرگزاری اخباری

ده سال پس از برگزیت: اتحادیه اروپا و بریتانیا خواستار همگرایی استراتژیک در برابر چالش‌های جهانی شدند

مونیخ، ۱۴ فوریه ۲۰۲۶ – دقیقاً ده سال پس از همه‌پرسی تاریخی که سرنوشت بریتانیا را خارج از اتحادیه اروپا رقم زد، فراخوانی قاطع برای همکاری از تریبون کنفرانس امنیتی معتبر مونیخ به گوش رسید. اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، و کیر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، به طور مشترک خواستار تشدید روابط بین بروکسل و لندن شدند و بر ضرورت همبستگی در مواجهه با چشم‌انداز ژئوپلیتیکی فزاینده ناپایدار تأکید کردند. این همگرایی، که آنها آن را «بیش از هر زمان دیگری مرتبط» می‌دانند، نقطه عطفی مهم در روابطی است که از زمان خروج واقعی بریتانیا از این بلوک شش سال پیش، اغلب پرتنش بوده است.

اورسولا فون در لاین در سخنرانی‌ای آکنده از عمل‌گرایی و دیدگاه آینده‌نگر، بر این نکته پافشاری کرد که آینده اروپا و بریتانیا به طور ذاتی به هم گره خورده است. او اظهار داشت: «در این دوران فوق‌العاده ناپایدار، اروپا، و به ویژه بریتانیا، باید به یکدیگر نزدیک‌تر شوند»، و آرزوی خود را برای همگرایی استراتژیک بر پایه‌های اساسی: امنیت جمعی، ثبات اقتصادی و دفاع از ارزش‌های دموکراتیک ابراز کرد. این بیانیه در حالی منتشر می‌شود که قاره با چالش‌های متعددی روبرو است، از تنش‌های ژئوپلیتیکی مداوم تا تهدیدات ترکیبی، و همچنین الزامات حاکمیت فناوری و انرژی.

کیر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، با تکرار این دیدگاه، جهت‌گیری جدید دولت خود را تأیید کرد. او اظهار داشت: «ما دیگر بریتانیای سال‌های برگزیت نیستیم»، که نشان‌دهنده گسستی آشکار از دوران جدایی و تفرقه است. رهبر حزب کارگر، که با عزم راسخ برای احیای روابط با اتحادیه اروپا وارد داونینگ استریت شد، بر منافع مشترک در ایجاد یک شراکت جاه‌طلبانه تأکید کرد. فراخوان او برای «کنار گذاشتن اختلافات سیاسی کوچک و نگرانی‌های کوتاه‌مدت» همچون دعوتی برای غلبه بر شکاف‌های ایدئولوژیکی است که مدت‌ها مانع همکاری‌های ثمربخش‌تر شده است.

زمینه‌های همکاری مورد نظر گسترده و حیاتی هستند. استارمر به طور خاص به لزوم همکاری برای «ساخت اروپایی قوی‌تر و ناتویی اروپایی‌تر» اشاره کرد، دیدگاهی که مستلزم روابط تقویت‌شده بین بریتانیا و اتحادیه اروپا است. این هم‌افزایی باید به حوزه دفاع نیز گسترش یابد، جایی که هماهنگی بیشتر می‌تواند قابلیت‌های نظامی و واکنش به بحران‌ها را بهینه کند. صنعت و فناوری، به ویژه در بخش‌های پیشرفته مانند هوش مصنوعی، امنیت سایبری و انرژی‌های تجدیدپذیر، نیز زمینه‌های حاصلخیزی را برای مشارکت‌های سودمند دوجانبه فراهم می‌کنند. سیاست خارجی و اقتصاد عمومی از دیگر محورهای اصلی هستند که در آنها یک صدای مشترک می‌تواند وزن بیشتری در صحنه بین‌المللی داشته باشد.

تحلیل این همگرایی نمی‌تواند واقعیت‌های اقتصادی و امنیتی را که از سال ۲۰۱۶ توسعه یافته‌اند، نادیده بگیرد. برگزیت پیامدهای پیچیده‌ای بر اقتصاد بریتانیا داشت و سؤالاتی را در مورد جایگاه بریتانیا در ساختار امنیتی اروپا مطرح کرد. در مواجهه با تجدید درگیری‌ها در مرزهای اروپا و رقابت قدرت‌های بزرگ، تکه‌تکه شدن به نظر می‌رسد یک لوکس است که نه اتحادیه اروپا و نه بریتانیا نمی‌توانند از عهده آن برآیند. وابستگی متقابل اقتصادی و تهدیدات مشترک نیازمند رویکردی یکپارچه است، جایی که همکاری فرامرزی در تحقیق، تجارت و نوآوری می‌تواند رشد و تاب‌آوری را تحریک کند.

رهبران تأکید کردند که این روابط نزدیک «بنیان‌های امنیت و رفاه ما» را تشکیل می‌دهند. این بیانیه مشترک در مونیخ صرفاً نشانه حسن نیت نیست؛ بلکه بازتابی از آگاهی استراتژیک نسبت به چالش‌های وجودی پیش روی اروپاست. باید دید که این جاه‌طلبی‌ها چگونه به طور ملموس در سیاست‌ها و توافق‌نامه‌ها ترجمه خواهند شد. راه رسیدن به همکاری کاملاً احیا شده با موانع زیادی همراه خواهد بود، اما تمایلی که هر دو طرف در کنفرانس مونیخ نشان دادند، حاکی از تعهد مجدد برای غلبه بر اختلافات گذشته و ساختن آینده‌ای مشترک امن‌تر و مرفه‌تر است.

خبرگزاری اخباری