لاوروف: نخبگان غربی تحت هدایت «غرایز اپستینی» هستند؛ مسکو نگران تنش هسته‌ای اوکراین

روسیه - خبرگزاری اخباری

لاوروف، نخبگان غربی را به «غرایز اپستینی» متهم کرد؛ تنش هسته‌ای پیرامون اوکراین

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در انتقادی شدید از نخبگان غربی، آن‌ها را متهم به هدایت شدن توسط آنچه او «غرایز اپستینی» نامیده، کرد. این توصیف بحث‌برانگیز در بحبوحه تشدید لفاظی‌ها پیرامون جنگ در اوکراین و سایه همیشگی رویارویی هسته‌ای بیان شد. اظهارات لاوروف پس از ادعاهای اخیر سرویس اطلاعات خارجی روسیه (SVR) مبنی بر اینکه فرانسه و بریتانیا در حال گفت‌وگوهای مخفیانه برای تامین یک سلاح هسته‌ای برای اوکراین هستند، مطرح شد؛ ادعاهایی که مقامات غربی آن‌ها را تایید نشده و بی‌اساس خوانده‌اند.

لاوروف در برنامه‌ای تلویزیونی دولتی هفتگی، در پاسخ به این سوال که آیا رهبران غربی با تصور چنین اقدام خطرناکی، «تمام غرایز حفظ بقای خود را از دست داده‌اند؟»، گفت: «تا جایی که من متوجه می‌شوم، غرایز آن‌ها در آن جامعه بیشتر شبیه غرایز اپستین است.» این اشاره به «غرایز اپستینی» به وضوح رسوایی بدنام جفری اپستین، مجرم جنسی محکوم شده و سرمایه‌دار، را تداعی می‌کرد و بیانگر افول اخلاقی و ارزشی در میان رهبران غربی بود.

لاوروف در ادامه انتقادات خود افزود: «غرایزی که مربوط به سرنوشت کشورهای خودشان و مراقبت از مردمشان است، به وضوح در سال‌های اخیر رو به زوال رفته است.» این اظهارات نشان‌دهنده این دیدگاه در دولت روسیه است که رهبران غربی، منافع ژئوپلیتیکی را بر رفاه و امنیت جمعیت خود اولویت می‌دهند. این بدان معناست که تصمیمات، به جای ملاحظات منطقی منافع ملی، بر اساس انگیزه‌های نادرست یا خودخواهانه گرفته می‌شوند.

شایان ذکر است که انتخاب کلمات لاوروف به نظر می‌رسد با روایت‌های رایج در میان وبلاگ‌نویسان نظامی حامی جنگ در روسیه همخوانی دارد. این وبلاگ‌نویسان اخیراً از اصطلاح «ائتلاف اپستین» برای اشاره به ایالات متحده و اسرائیل، به ویژه پس از حملات اخیرشان به ایران، استفاده کرده‌اند. این لفاظی تلاش می‌کند تا درگیری خاورمیانه را به عنوان یک تاکتیک انحرافی معرفی کند که برای منحرف کردن توجه از رسوایی اپستین و پیامدهای گسترده‌تر آن طراحی شده است. چنین چارچوب‌بندی، یک تاکتیک رایج در جنگ اطلاعاتی است که با هدف بی‌اعتبار کردن مخالفان و ایجاد تفرقه صورت می‌گیرد.

کرملین به شدت طرح‌های ادعایی تامین سلاح هسته‌ای برای اوکراین را محکوم کرده و آن‌ها را «کاملاً دیوانه‌وار» خوانده است. این محکومیت شدید، جدیتی را که روسیه با آن پتانسیل تشدید تنش هسته‌ای را درک می‌کند، برجسته می‌سازد، یا شاید به عنوان تقویت استراتژیک ترس‌ها برای اعمال فشار بر متحدان غربی عمل می‌کند. ارتباط متقابل این اظهارات، تلاشی هماهنگ برای شکل‌دهی به درک عمومی و گفتمان سیاسی پیرامون درگیری اوکراین و تنش‌های گسترده‌تر ژئوپلیتیکی را نشان می‌دهد.

اشاره به نام و رسوایی جفری اپستین به عنوان یک ابزار قدرتمند بلاغی برای لاوروف و روایت‌های مرتبط روسی عمل می‌کند. این تلاشی عمدی برای پیوند دادن چهره‌ها و نهادهای سیاسی غربی به فساد اخلاقی و تباهی است، و در نتیجه مشروعیت و اعتبار آن‌ها را در صحنه بین‌المللی تضعیف می‌کند. روسیه با ترسیم شباهت‌هایی بین تصمیمات سیاسی و اقدامات یک مجرم جنسی محکوم شده، تلاش می‌کند غرب را به عنوان کشوری که از نظر اخلاقی ورشکسته است و توسط غرایز پست، نه والا، هدایت می‌شود، به تصویر بکشد.

این استراتژی بلاغی همچنین با هدف منحرف کردن توجه از اقدامات و مسئولیت‌های خود روسیه در درگیری جاری صورت می‌گیرد. روسیه با تمرکز بر تخلفات ادعایی و شکست‌های اخلاقی غرب، تلاش می‌کند روایت را از تهاجم خود به اوکراین و پیامدهای انسانی آن دور کند. اتهام «غرایز رو به زوال» را می‌توان نوعی فرافکنی دانست که حاکی از آن است که روسیه خود از سر ضرورت یا حفظ بقا عمل می‌کند، در حالی که غرب بی‌پروا و غیراخلاقی عمل می‌کند.

زمینه گسترده‌تر این اظهارات به وخامت قابل توجه روابط بین‌الملل و شکاف فزاینده ایدئولوژیک بین روسیه و غرب اشاره دارد. در غیاب کانال‌های دیپلماتیک مؤثر برای کاهش تنش در درگیری اوکراین، به نظر می‌رسد هر دو طرف به لفاظی‌های تهاجمی‌تر و جنگ روانی روی آورده‌اند. استفاده از اصطلاحات باردار مانند «غرایز اپستینی» و ذکر صریح سلاح‌های هسته‌ای، حتی اگر به عنوان اتهامات یا سناریوهای فرضی مطرح شوند، به فضای ترس و بی‌اعتمادی دامن می‌زند و خطر سوءتفاهم و تشدید ناخواسته را افزایش می‌دهد.

با ادامه یافتن درگیری، جامعه بین‌المللی با چالش هولناکی برای پیمایش در این چشم‌انداز اطلاعاتی پیچیده و جلوگیری از تبدیل شدن لفاظی‌ها به اقدامات ملموس روبرو است. نیاز به ارتباط شفاف، کاهش تنش و بازگشت به تعامل دیپلماتیک هرگز حیاتی‌تر نبوده است. ریسک‌ها، از جمله پتانسیل درگیری هسته‌ای، مستلزم رویکردی سنجیده و مسئولانه از سوی همه طرف‌های درگیر است.

خبرگزاری اخباری