وصیت دوست من باعث نگرانی‌ام شد: مواجهه با اندوه، میراث و ناشناخته‌ها

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

وصیت دوست من باعث نگرانی‌ام شد: مواجهه با اندوه، میراث و ناشناخته‌ها

خبر درگذشت ناگهانی یک دوست می‌تواند شوک عمیقی باشد، اما برای یک فرد خاص، شرایط مرگ دوستش لایه‌ای از پرسش‌های پیچیده عاطفی و عملی را اضافه کرده است. متوفی، در دهه شصت زندگی خود و بدون مشکلات فوری سلامتی، پیشتر به نویسنده گفته بود که وصیت‌نامه‌ای تنظیم کرده و قصد دارد نویسنده را به عنوان ذینفع در آن بگنجاند. این افشاگری، که در دورانی صورت گرفت که هر دو دوست به دلیل مرگ اخیر والدینشان به مسائل پایان عمر می‌اندیشیدند، لحظه‌ای ناخوشایند اما قابل توجه را ایجاد کرد. اکنون، پس از مرگ غیرمنتظره دوستش بر اثر حمله قلبی شدید، نویسنده با پیامدها و مسیر نامشخص پیش رو دست و پنجه نرم می‌کند.

نویسنده، متوفی را دوست نزدیکی به شمار می‌آورد، اگرچه دایره‌های اجتماعی آنها همپوشانی گسترده‌ای نداشت. دوست یک برادر و یک خواهر داشت که رابطه او با آنها «خیلی نزدیک» توصیف نشده بود، اما «دور» هم نبود. او فرزندی نداشت و خانواده باقی‌مانده‌اش شامل برادرزاده‌ها و خواهرزاده‌ها بود. خبر مرگ او از طریق یک دوست مشترک رسید که توانسته بود با برادرش تماس بگیرد. برادر، شوک خانواده را منتقل کرد و قول داد در مورد هرگونه برنامه یادبود اطلاع‌رسانی کند. نکته حیاتی این است که نویسنده کاملاً از جزئیات وصیت‌نامه بی‌اطلاع است: میزان هرگونه میراث، یا هویت مجری تعیین شده.

چالش فوری این است که چگونه این اطلاعات را به دست آورد. نزدیک شدن به یک خانواده سوگوار، به ویژه غریبه‌هایی مانند برادران و خواهران متوفی، برای پرس و جو در مورد میراث احتمالی، قابل درک است که بی‌ملاحظه و نامناسب تلقی می‌شود. نویسنده در مورد رویه‌های استاندارد می‌پرسد: «این چگونه کار می‌کند؟ آیا نامه گواهی شده‌ای دریافت خواهم کرد؟» این سوال، اضطراب رایجی را برجسته می‌کند که پیامدهای مالی غیرمنتظره ناشی از فقدان ایجاد می‌شود.

کارشناسان حقوقی توضیح می‌دهند که اگر شخصی به عنوان ذینفع در وصیت‌نامه نامگذاری شود، معمولاً از طریق فرآیند رسمی تأیید وصیت‌نامه (Probate) مطلع می‌شود. تأیید وصیت‌نامه، رویه قانونی است که از طریق آن املاک یک شخص متوفی تسویه شده و دارایی‌ها طبق وصیت‌نامه توزیع می‌شوند. مجری، که مسئول اجرای دستورالعمل‌های وصیت‌نامه است، طبق قانون موظف است همه ذینفعان را مطلع کند. این اطلاع‌رسانی معمولاً از طریق پست انجام می‌شود که بسته به قوانین قضایی ممکن است گواهی شده باشد. انتظار این است که ذینفعان مجبور نباشند فعالانه این اطلاعات را جستجو کنند یا خود را در موقعیت ناخوشایندی قرار دهند.

با این حال، فرآیندهای قانونی، از جمله تأیید وصیت‌نامه، می‌توانند طولانی باشند. ثبت وصیت‌نامه و شروع فرآیند تأیید ممکن است هفته‌ها طول بکشد و کل فرآیند می‌تواند ماه‌ها ادامه یابد. با توجه به اینکه مرگ دوست اخیراً اتفاق افتاده است، جای تعجب نیست که نویسنده هنوز چیزی نشنیده است. خانواده متوفی احتمالاً با مدیریت امور فوری و مقابله با اندوه خود، که به طور طبیعی اولویت دارد، درگیر هستند. تماس با آنها در این مرحله اولیه اندوه آنها قطعاً عجولانه خواهد بود.

اگر دوره زمانی قابل توجهی سپری شود – بگوییم، چندین ماه – و هیچ ارتباطی دریافت نشود، راه‌های جایگزینی وجود دارد. نویسنده می‌تواند دادگاه تأیید وصیت‌نامه در شهرستانی که متوفی در آن اقامت داشته است، بررسی کند. پس از ثبت، وصیت‌نامه‌ها معمولاً به سوابق عمومی تبدیل می‌شوند. جستجو در پایگاه داده آنلاین دادگاه یا تماس با دفتر دبیر می‌تواند مشخص کند که آیا پرونده‌ای به نام متوفی باز شده است یا خیر. این رویکرد امکان جمع‌آوری اطلاعات را بدون ایجاد ناراحتی برای خانواده سوگوار فراهم می‌کند.

همچنین مهم است که تشخیص دهیم همه املاک از طریق فرآیند رسمی تأیید وصیت‌نامه عبور نمی‌کنند. به عنوان مثال، اگر متوفی یک تراست (Trust) تأسیس کرده باشد، فرآیند اطلاع‌رسانی ممکن است متفاوت باشد و جزئیات ممکن است در دسترس عموم نباشد. در چنین سناریویی، پس از یک دوره انتظار منطقی، تنها راه حل ممکن است تماس مستقیم با خانواده یا مشورت با یک وکیل باشد.

علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که دوست هرگز قول خود را عملی نکرده باشد. مردم اغلب در مورد برنامه‌هایی صحبت می‌کنند که هرگز به طور رسمی اجرا نمی‌شوند. اگر وصیت‌نامه هرگز به‌روز نشده یا به طور رسمی تغییر نکرده باشد، ممکن است نویسنده اصلاً در آن گنجانده نشده باشد.

نکته کلیدی این است که در حال حاضر نیازی به هیچ اقدامی نیست. باید کمی زمان داد. اگر شما واقعاً ذینفع در یک ملک تأیید شده هستید، اطلاع‌رسانی در نهایت خواهد رسید. اگر چندین ماه بدون خبر سپری شود، دادگاه تأیید وصیت‌نامه مناسب‌ترین گام بعدی برای پرس و جو خواهد بود. این وضعیت بر اهمیت ارتباط روشن در مورد برنامه‌ریزی دارایی تأکید می‌کند، اما همچنین بر نیاز به حساسیت و صبر هنگام پیمایش عواقب فقدان.

خبرگزاری اخباری