ونزوئلا: بستگان زندانیان سیاسی در کاراکاس اعتصاب غذا کردند

ونزوئلا - خبرگزاری اخباری

ونزوئلا: بستگان زندانیان سیاسی در کاراکاس اعتصاب غذا کردند

در اقدامی اعتراضی و در نشانه‌ای از ناامیدی رو به افزایش، حدود ده تن از بستگان زندانیان سیاسی ونزوئلا روز شنبه در مقابل یک مرکز بازداشتگاهی در پایتخت، کاراکاس، دست به اعتصاب غذا زدند. این تظاهرات تنها چند روز پس از آن صورت می‌گیرد که مجمع ملی ونزوئلا بار دیگر رای‌گیری بر سر قانون حیاتی عفو را به تعویق انداخت؛ قانونی که کلید آزادی صدها زندانی سیاسی بازداشت شده توسط دولت تلقی می‌شود. اقدام خانواده‌ها با هدف افزایش فشار بر مقامات برای عمل به تعهداتشان صورت گرفته است.

وعده قانون عفو تاریخی در تاریخ ۳۰ ژانویه توسط دولت موقت به رهبری دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور، تحت فشار قابل توجه بین‌المللی، به ویژه از سوی ایالات متحده، داده شده بود. این تعهد پس از دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور، در تاریخ ۳ ژانویه اعلام شد. مقامات همچنین وعده آزادی‌های گسترده تا تاریخ ۸ ژانویه را داده بودند. با این حال، این آزادی‌ها به صورت پراکنده و کند صورت گرفته است، که باعث شده خانواده‌های بی‌شماری در مقابل مراکز بازداشتگاهی اردو بزنند و امیدوارند که خبری دریافت کنند و روند را تسریع بخشند.

روز شنبه، حدود ده زن که ماسک‌های محافظ به صورت داشتند، در ورودی زندان به صف شدند. انتخاب مکان تصادفی نبود: در طول شب، ۱۷ زندانی سیاسی از همین مرکز آزاد شده بودند. معترضان تصمیم گرفتند که صبح را به استراحت و خواب اختصاص دهند تا قبل از شروع رسمی اعتراض، نیرو جمع کنند. یکی از زنان که ترجیح داد نامش فاش نشود، گفت: «خواب گرسنگی را تسکین می‌دهد» و تصویری تلخ از سختی‌هایی که تحمل می‌کنند، ارائه داد.

اِولین کیارو، ۴۶ ساله، کارمند اداره مهاجرت و مادر یکی از زندانیان سیاسی، گفت: «فشار نتیجه داده است؛ ما امیدواریم که تا زمانی که همه آنها آزاد شوند، اینجا بمانیم.» او آخرین وعده غذایی خود را توصیف کرد، یک ساندویچ ساده ژامبون و بیسکویت که حدود ساعت ۱ بامداد خورده بود. کیارو با صراحت اعتراف کرد که برای چنین اقدام افراطی آمادگی کافی نداشته است: «ما واقعاً آماده نیستیم؛ من هرگز در زندگی‌ام چنین کاری نکرده‌ام.» پسر ۳۰ ساله او از نوامبر ۲۰۲۵ در بازداشت به سر می‌برد و با اتهامات جدی از جمله تروریسم، تبانی در جرم و تامین مالی تروریسم روبرو است.

در تحولی موازی، خورخه رودریگز، رئیس مجمع ملی و برادر دلسی رودریگز، شبانه آزادی ۱۷ زندانی سیاسی را اعلام کرد. او در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «در چارچوب قانون عفو، ۱۷ نفر که از آزادی خود در [سلول‌های معروف به] منطقه ۷ محروم شده‌اند، در حال حاضر آزاد می‌شوند.»

این اعلامیه یک هفته پس از آن منتشر شد که خورخه رودریگز شخصاً به خانواده‌ها در جریان بازدید از منطقه ۷ اطمینان داده بود که عزیزانشان بلافاصله پس از تصویب قانون آزاد خواهند شد. علیرغم این تضمین‌ها و آزادی‌های جزئی اخیر، سازمان حقوق بشر «فورو پنال» گزارش می‌دهد که در حالی که ۴۳۱ زندانی سیاسی از آزادی مشروط بهره‌مند شده‌اند، تعداد قابل توجهی ۶۴۴ نفر همچنان در پشت میله‌های زندان هستند. این شکاف بین وعده‌های رسمی و واقعیتی که خانواده‌ها تجربه می‌کنند، اعتراضات جاری و اقدامات ناامیدانه خانواده‌های بازداشت‌شدگان را تشدید می‌کند.

این وضعیت، چالش‌های پیچیده سیاسی و انسانی ونزوئلا را برجسته می‌کند. تاخیرهای مکرر در تصویب قانون عفو و روند کند آزادی زندانیان، خواسته‌ها برای پاسخگویی دولت و تعهد واقعی به حل و فصل بازداشت‌های سیاسی مداوم را افزایش می‌دهد. اعتصاب غذا به عنوان یادآوری دردناکی از هزینه‌های انسانی بن‌بست سیاسی و نیاز فوری به عدالت و آشتی در کشور عمل می‌کند.

خبرگزاری اخباری