چرخش ترامپ در مورد حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶: ژئوپلیتیک بر فوتبال سایه می‌افکند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

اظهارات متناقض ترامپ، مشارکت ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ را در هاله‌ای از ابهام فرو می‌برد

چشم‌انداز مشارکت تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ فیفا، که به میزبانی مشترک ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار می‌شود، پس از مجموعه‌ای از اظهارات متناقض دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، با ابهامات جدی مواجه شده است. ترامپ روز پنجشنبه علناً اعلام کرد که ایران نباید بخشی از این تورنمنت باشد، که این موضع‌گیری به شدت با تضمین‌هایی که جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، تنها چند روز پیش مدعی شده بود از ترامپ دریافت کرده، در تضاد است. این حادثه دیپلماتیک، پیچیدگی فزاینده ارتباط ورزش جهانی با واقعیت‌های ژئوپلیتیکی را، به ویژه در بحبوحه تشدید تنش‌ها در خاورمیانه، برجسته می‌کند.

ترامپ در پلتفرم 'تروث سوشیال' خود نوشت: «تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی مورد استقبال است، اما من واقعاً اعتقاد ندارم که حضور آنها در آنجا، برای زندگی و امنیت خودشان، مناسب باشد.» این اظهارنظر ظاهراً متناقض، به ویژه پس از دیدار اینفانتینو با ترامپ، گمانه‌زنی‌ها و نگرانی‌هایی را برانگیخته است. تنها دو روز پیش، اینفانتینو در پستی در اینستاگرام، جزئیات گفتگوی خود با ترامپ را شرح داده بود که در آن رئیس‌جمهور سابق «تکرار کرده بود که تیم ایران، البته، برای رقابت در این تورنمنت در ایالات متحده مورد استقبال است.» اینفانتینو بر قدرت وحدت‌بخش فوتبال تأکید کرده و گفته بود: «همه ما اکنون بیش از هر زمان دیگری به رویدادی مانند جام جهانی فیفا نیاز داریم تا مردم را گرد هم آورد، و من صمیمانه از رئیس‌جمهور ایالات متحده برای حمایتش تشکر می‌کنم، زیرا این بار دیگر نشان می‌دهد که فوتبال جهان را متحد می‌کند.»

زمان‌بندی اظهارات اخیر ترامپ بسیار حیاتی است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که ایالات متحده، با حمایت اسرائیل، ظاهراً در اوایل این ماه بمباران ایران را آغاز کرده است. این تشدید نظامی، روایت پیرامون مشارکت احتمالی ایران در تورنمنتی که بخشی از آن توسط کشوری که در خصومت‌ها درگیر است میزبانی می‌شود، به طور قابل توجهی پیچیده می‌کند. پیامدهای امنیتی برای بازیکنان و هواداران ایرانی، و همچنین وجهه سیاسی برای کشورهای میزبان، عمیق است. این حادثه چالش همیشگی سازمان‌های ورزشی بین‌المللی مانند فیفا را برجسته می‌کند: چگونه می‌توان در دنیایی که به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر درگیری‌های سیاسی و اصطکاک‌های دیپلماتیک قرار دارد، موضعی ظاهراً بی‌طرفانه را حفظ کرد؟

برای افزودن لایه‌ای دیگر از پیچیدگی، احمد دانیالی، وزیر ورزش ایران، روز چهارشنبه اظهار داشت که «تحت هیچ شرایطی نمی‌توانیم در جام جهانی شرکت کنیم.» این اظهارنظر دانیالی اولین پاسخ رسمی دولت ایران در مورد جام جهانی از زمان آغاز اقدامات نظامی آمریکا بود. اگرچه پیامدهای دقیق اظهارات دانیالی نامشخص باقی می‌ماند – اینکه آیا این به معنای خروج قطعی، تاکتیک مذاکره، یا بازتاب فشارهای داخلی است – اما قطعاً به ابهام می‌افزاید. نه ایران و نه فیفا هنوز هیچ به‌روزرسانی رسمی در مورد وضعیت مشارکت این کشور ارائه نکرده‌اند و جامعه فوتبال را در حالت تعلیق نگه داشته‌اند.

از لحاظ تاریخی، رویدادهای ورزشی بزرگ اغلب اهداف یا بسترهایی برای اظهارات سیاسی و تحریم‌ها بوده‌اند. سیاست دیرینه فیفا این بوده که سیاست را از فوتبال دور نگه دارد و بر نقش ورزش به عنوان یک پل ارتباطی تأکید کند. با این حال، فضای ژئوپلیتیکی کنونی، که با درگیری نظامی مستقیم بین یک کشور میزبان مشترک و یک کشور شرکت‌کننده مشخص می‌شود، آزمونی بی‌سابقه برای این اصل است. یکپارچگی تورنمنت، امنیت همه شرکت‌کنندگان، و پیامی که با اجازه دادن یا ندادن حضور ایران منتقل می‌شود، همگی تحت نظارت شدید قرار دارند.

ایران در گروه G به همراه بلژیک، مصر و نیوزلند قرار گرفته است. سه بازی مرحله گروهی آنها قرار است در ایالات متحده برگزار شود، دو بازی در لس آنجلس و یک بازی در سیاتل. این مکان‌های خاص در ایالات متحده حساسیت وضعیت را بیشتر می‌کنند و ورزشکاران ایرانی را در شهرهایی از کشوری قرار می‌دهند که کشورشان با آن درگیر جنگ مستقیم است. فیفا، در همکاری با کشورهای میزبان، تحت فشار زیادی قرار خواهد گرفت تا تصمیمی بگیرد که اصول ورزشی را با واقعیت‌های ژئوپلیتیکی متعادل کند و هم امنیت و هم عدالت این رویداد جهانی را تضمین نماید. حل و فصل این وضعیت بدون شک سابقه ای برای نحوه برخورد نهادهای ورزشی بین‌المللی با درگیری‌های آینده ایجاد خواهد کرد.

خبرگزاری اخباری