Geen fondsen voor Chabahar: Waarom de Indiase begroting 2026 de strategische Iraanse haven zou kunnen negeren

India - Ekhbary Nieuwsagentschap

Geen fondsen voor Chabahar: Waarom de Indiase begroting 2026 de strategische Iraanse haven zou kunnen negeren

In een stap die verstrekkende geopolitieke en economische implicaties zou kunnen hebben, suggereert de analyse van India's verwachte begroting voor 2026 een potentiële afwezigheid van financiële toewijzing voor de Iraanse haven Chabahar. Dit strategische project wordt al lange tijd beschouwd als een hoeksteen van India's regionale connectiviteitsstrategie. Een dergelijke omissie zou dringende vragen oproepen over de toekomstige toewijding van New Delhi aan een initiatief dat is ontworpen om een vitale handelsroute naar Afghanistan en Centraal-Azië te bieden, waarbij Pakistan wordt omzeild.

De haven van Chabahar, gelegen aan de Golf van Oman in het zuidoosten van Iran, heeft lange tijd een potentiële reddingslijn voor India vertegenwoordigd. Via deze haven zou India directe toegang kunnen krijgen tot de grondstofrijke Afghaanse en Centraal-Aziatische markten zonder Pakistaans grondgebied te hoeven doorkruisen, waarmee de betrekkingen vaak gespannen zijn. De haven werd gezien als een cruciaal onderdeel van de Internationale Noord-Zuid Transport Corridor (INSTC), een multimodaal netwerk van scheep-, spoor- en wegroutes voor het vervoer van vracht tussen India, Rusland, Europa en Centraal-Azië.

India's investeringen in Chabahar begonnen begin jaren 2000 en kregen in 2016 een aanzienlijke impuls toen een trilaterale overeenkomst werd ondertekend met Iran en Afghanistan voor de ontwikkeling van de haven. India heeft zich gecommitteerd aan de ontwikkeling van fase één en twee van de Shahid Beheshti-terminal van de haven, inclusief de levering van miljoenen dollars aan vrachtafhandelingsapparatuur. De vooruitgang is echter traag en onderbroken geweest, sterk beïnvloed door de volatiele geopolitieke omgeving in de regio.

Een van de belangrijkste factoren die de vooruitgang belemmerden, waren de strenge Amerikaanse sancties tegen Iran. Hoewel de regering-Trump in 2018 specifieke vrijstellingen verleende voor het Chabahar-project, ter erkenning van het humanitaire en ontwikkelingsbelang voor Afghanistan, blijft de angst voor secundaire sancties internationale bedrijven en banken ervan weerhouden volledig deel te nemen. Dit heeft geleid tot uitdagingen bij de aanschaf van benodigde apparatuur en het verkrijgen van financiering, waardoor het werktempo aanzienlijk is vertraagd.

Mocht het verwachte gebrek aan financiering in Begroting 2026 zich materialiseren, dan kan dit verschillende mogelijkheden signaleren. Ten eerste zou India de haalbaarheid van het project opnieuw kunnen evalueren gezien de aanhoudende uitdagingen. Stijgende kosten, trage vooruitgang en geopolitieke risico's kunnen New Delhi ertoe hebben aangezet alternatieven te zoeken of middelen opnieuw toe te wijzen aan andere projecten met snellere opbrengsten en minder complexiteit. Ten tweede zou het een toegenomen Amerikaanse druk op India kunnen weerspiegelen om zijn betrokkenheid bij Iran te verminderen, vooral te midden van toegenomen regionale spanningen.

Bovendien zou een dergelijke stap kunnen duiden op een verschuiving in India's strategische prioriteiten. Hoewel toegang tot Centraal-Azië belangrijk blijft, zou India meer nadruk kunnen leggen op de ontwikkeling van andere handelsroutes, zoals de recent aangekondigde India-Midden-Oosten-Europa Economische Corridor (IMEC), die India via het Midden-Oosten met Europa wil verbinden. Hoewel IMEC geen directe vervanging is voor Chabahar, zou het deel kunnen uitmaken van een bredere strategie om connectiviteitsopties te diversifiëren.

Een bevriezing of vermindering van de investeringen in Chabahar zou aanzienlijke gevolgen hebben voor India's ambities om een belangrijke speler te worden in regionale connectiviteit. Bondgenoten zoals Afghanistan, die afhankelijk zijn van de haven als een vitale toegangspoort voor handel, zouden een kritieke economische levensader verliezen. Het zou ook een negatief signaal kunnen afgeven over India's vermogen om grootschalige strategische projecten in complexe omgevingen uit te voeren.

Tot slot markeert de potentiële beslissing die in Begroting 2026 wordt weerspiegeld, indien bevestigd, een cruciaal moment voor de toekomst van de Chabahar-haven. Het onderstreept het delicate evenwicht dat India moet bewaren tussen zijn strategische belangen, geopolitieke druk en economische realiteit. New Delhi zal de potentiële voordelen van het project zorgvuldig moeten afwegen tegen de aanhoudende uitdagingen en bepalen of Chabahar nog steeds past in zijn bredere visie op regionale connectiviteit in de komende jaren.

Ekhbary Nieuwsagentschap