الکساندر اسکاشگورد در فیلم «پیلیون» به هنجارها اعتراض می‌کند و تضادهای مردانگی را کشف می‌کند

جهان - خبرگزاری اخباری

الکساندر اسکاشگورد در فیلم «پیلیون» به هنجارها اعتراض می‌کند و تضادهای مردانگی را کشف می‌کند

تصمیم الکساندر اسکاشگورد برای بازی در فیلم «پیلیون»، فیلمی که صراحتاً بر یک رابطه BDSM همجنس‌گرایانه متمرکز است، بیانی عمیق در یک کارنامه حرفه‌ای برجسته است. در حالی که بسیاری از بازیگران ممکن است از چنین نقش بالقوه بحث‌برانگیزی دوری کنند – نقشی که یک شخصیت سلطه‌گر مسن را به تصویر می‌کشد که یک مرد جوان ساده‌لوح را می‌پذیرد، او را به نقش تسلیم‌شونده منصوب می‌کند و کنترل جنسی بر او اعمال می‌کند – اسکاشگورد فیلمنامه را با یک «بله» بی‌قید و شرط پذیرفت. این بازیگر سوئدی از خانه‌اش در استکهلم، اعتقاد فوری خود را اینگونه بیان کرد: «من فقط می‌خواستم این فیلم وجود داشته باشد. من فقط می‌خواستم که منتشر شود.» این احساس، تعهد او به پروژه‌هایی را نشان می‌دهد که مرزها را جابجا می‌کنند و به گفتگوهای حیاتی فرهنگی کمک می‌کنند.

«پیلیون» سال گذشته در جشنواره فیلم کن توجه قابل توجهی را به خود جلب کرد، جایی که فیلمنامه آن، نوشته هری لایتون، جایزه دریافت کرد. اولین کارگردانی بلند لایتون اقتباسی از رمان «Box Hill: A Story of Low Self-Esteem» اثر آدام مارس-جونز در سال ۲۰۲۰ است. پس از تحسین تقریباً едино unanimous منتقدان و یک تور مطبوعاتی پر سر و صدا با حضور اسکاشگورد در لباس‌های چرمی مناسب شخصیت، این فیلم در ۶ فوریه در سینماهای آمریکا اکران شد. انتشار آن به ویژه به‌موقع است، همزمان با لحظه‌ای رو به رشد برای نمایندگی همجنس‌گرایان روی پرده، که با شور و شوق گسترده برای فیلم‌هایی مانند «رقابت داغ» (Heated Rivalry) تقویت شده است، که به جسارت تصاویر صریح جنسی همجنس‌گرایان را به تصویر می‌کشد. «پیلیون» با طرح یک سوال مرتبط وارد این عرصه می‌شود: آیا مخاطبان اصلی برای یک عاشقانه همجنس‌گرایانه که به‌طور قاطع کمتر متعارف است، آماده هستند؟

همکاری اسکاشگورد با کارگردان هری لایتون با تحسین متقابل مشخص شد، با وجود بی‌تجربگی نسبی لایتون. این بازیگر به ویژه تحت تأثیر تحقیقات دقیق لایتون قرار گرفت، که شامل گذراندن زمان با کلوپ موتورسواران همجنس‌گرای بریتانیا (GBMCC) برای به تصویر کشیدن اصیل خرده‌فرهنگ بود. اسکاشگورد همچنین خود را مجذوب لحن «شیرین و لطیف» فیلمنامه یافت، که نشان‌دهنده رویکردی ظریف به یک موضوع بالقوه شدید است. لایتون، اسکاشگورد را «به طرز ترسناکی باهوش» توصیف کرد و نقش محوری این بازیگر را در تحقق پروژه تأیید کرد. هنگامی که اسکاشگورد قرارداد بست، فیلم فاقد بودجه بود، اما مشارکت او به سرعت روند تأمین مالی را تسریع کرد، که گواهی بر قدرت ستاره‌ای او و جذابیت ذاتی پروژه است.

در «پیلیون»، اسکاشگورد نقش ری را بازی می‌کند، موتورسواری چرم‌پوش که خویشتن‌داری او به سادیسم در برابر کالین، شخصیت تسلیم‌شونده‌ای که هری ملین بازی می‌کند، نزدیک می‌شود. دستورات کوتاه و تک‌کلمه‌ای ری، چه در اتاق خواب و چه بیرون از آن، تنش محسوسی ایجاد می‌کند که تا حد زیادی از راز پیرامون انگیزه‌های او نشأت می‌گیرد. اسکاشگورد با دقت یک داستان پیش‌زمینه برای ری توسعه داد و با عمیق‌تر شدن پویایی او با ملین، آن را در طول تولید به طور مداوم اصلاح کرد. او تأمل کرد: «این مرا هیجان‌زده کرد، زیرا با خودم گفتم، 'اوه، این باعث می‌شود حس کنم که ثابت نیست. زنده است و تغییر می‌کند،'» و بر رویکرد غرق‌شدگی خود در توسعه شخصیت تأکید کرد. ری شکل پیچیده‌ای از مردانگی را تجسم می‌بخشد که اسکاشگورد عمداً جنبه‌های «متضاد» را به آن تزریق کرده است. برای مثال، ری در حال خواندن کارل اوه کناوسگورد با عینک «کمی خنده‌دار» و با یک خالکوبی روی نیم‌تنه بالایی که نام مجریان برنامه‌های گفتگوی زنانه کلاسیک را فهرست می‌کند، به تصویر کشیده شده است. اسکاشگورد فلسفه خود را توضیح داد: «اگر قرار است نقش‌هایی را بر عهده بگیرم که از نظر کهن‌الگویی مردانه‌تر هستند، پس مهم است که اصطکاک‌هایی را در شخصیت ایجاد کنم. در غیر این صورت، برای من جالب نیست.» این رویکرد با کارهای قبلی او، مانند جنگجوی وایکینگ او در «مرد شمالی»، شخصیتی که با ضربه روحی گذشته‌اش سنگین شده است، همخوانی دارد.

خارج از پرده سینما، اسکاشگورد شخصیتی آرام‌تر و خودآگاه‌تر ارائه می‌دهد. او از آپارتمان خود در استکهلم صحبت کرد، پناهگاهی در محله دوران کودکی‌اش که در آن «باتری‌های خود را شارژ می‌کند». متفکر و پرحرف، او حالتی راحت را نشان می‌دهد، حتی زمانی که با شوخی اعتراف می‌کند: «فکر نمی‌کنم اصلاً خیلی روی زمین باشم،» وقتی درباره انتخاب شدن به عنوان یک شخصیت «به طرز غیرممکنی خوش‌تیپ» صحبت می‌کند. این شوخ‌طبعی خودانتقادی به دوری او از نقدهای منفی نیز گسترش می‌یابد، زیرا می‌ترسد که ممکن است او را به عنوان یک «کلاهبردار» افشا کنند. وقتی از او نام مورد علاقه‌اش پرسیده شد، با شوخی گفت: «لرد اسکاشگورد عالی است،» و ترکیب فروتنی و خودشیفتگی بازیگوشانه خود را تثبیت کرد.

آسودگی خاطر اسکاشگورد با نقش‌های کوییر به خوبی مستند شده است، از شخصیت او در «خون واقعی»، اریک نورثمن، تا حضور او در موزیک ویدیوی «پاپاراتزی» لیدی گاگا. او این آسودگی را به تربیت خود نسبت می‌دهد، داشتن یک عموی همجنس‌گرا از دوران کودکی، که باعث غرق شدن طبیعی در فرهنگ همجنس‌گرایان شد. او به اشتراک گذاشت: «اگر بیرون بروم، تمایل دارم به کلوپ‌های همجنس‌گرایان بروم. بسیاری از دوستان من در آن دنیا هستند. این چیزی است که همیشه مرا جذب کرده و در آن احساس راحتی کرده‌ام،» و با شوخی اضافه کرد که از افزایش اعتماد به نفس ناشی از مورد توجه قرار گرفتن استقبال می‌کند. گمانه‌زنی‌های اخیر درباره تمایلات جنسی او رایج بوده است، به ویژه پس از اظهارنظرهایی در جشنواره فیلم زوریخ که در آن او اظهار داشت سابقه جنسی او برای «پیلیون» بی‌ربط است. اگرچه او بعداً اظهاراتی را که به عنوان آشکارسازی تعبیر شده بود، روشن کرد، اما طفره‌روی بازیگوشانه او در «برنامه گراهام نورتون» – پاسخ «نه – واقعاً نه» به یک سوال مستقیم درباره همجنس‌گرا بودن – فقط به بحث بیشتر دامن زد. اسکاشگورد، با این حال، بر تمرکز بر خروجی خلاقانه به جای جزئیات شخصی تأکید می‌کند و می‌گوید: «فکر می‌کنم مفید خواهد بود اگر مردم کمتر بر فهرستی از کسانی که با آنها خوابیده‌اید تمرکز کنند و بیشتر بر خروجی خلاقانه تمرکز کنند.»

با وجود ماهیت صریح جنسی «پیلیون»، اسکاشگورد هیچ ترسی از صحنه‌های صمیمی که شامل برخوردهای عمومی و یک مسابقه کشتی است که به دخول ختم می‌شود، ابراز نکرد. در عوض، او «هیجان» را احساس کرد و از ساختار و نقش جدایی‌ناپذیر آنها در روایت تمجید کرد. این نشان‌دهنده بازیگری است که عمیقاً به حرفه خود متعهد است و مایل است موضوعات چالش‌برانگیز را با اصالت و یکپارچگی هنری بررسی کند. «پیلیون» گواهی بر تمایل اسکاشگورد برای پذیرش شخصیت‌های پیچیده و کمک به یک چشم‌انداز سینمایی فراگیرتر و ظریف‌تر است.

خبرگزاری اخباری