ممدانی از دادستان خواست مرد بیمار روانی که توسط پلیس هدف گلوله قرار گرفت را تحت تعقیب قرار ندهد

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

عضو شورای شهر نیویورک، ممدانی، خواستار تمرکز بر سلامت روان به جای تعقیب قضایی در پرونده تیراندازی پلیس شد

زهران ممدانی، عضو شورای شهر نیویورک، علناً از دادستان ناحیه کوئینز خواسته است که اتهامات کیفری علیه مردی با بیماری روانی که در جریان درگیری توسط پلیس هدف گلوله قرار گرفت، دنبال نکند. ممدانی، که تصاویر دوربین بدن این حادثه را بررسی کرده است، تأکید کرد که فرد مورد نظر عمدتاً به درمان سلامت روان نیاز دارد، نه جرم‌انگاری، که این امر سوالات گسترده‌تری را در مورد نحوه واکنش سازمان‌های اجرای قانون به بحران‌های سلامت روان ایجاد می‌کند.

این حادثه در ۲۶ ژانویه رخ داد، زمانی که افسران NYPD به تماس اضطراری خانواده جابیز چاکرابورتی ۲۲ ساله در خانه‌اش در بریاروود، کوئینز، پاسخ دادند. خانواده گزارش دادند که چاکرابورتی در حال پرتاب شیشه بود و در پریشانی عاطفی به سر می‌برد و در ابتدا به جای افسران پلیس، درخواست امدادگران پزشکی را داشتند. با این حال، افسران NYPD به صحنه رسیدند.

طبق گزارش‌های NYPD، چاکرابورتی با یک چاقوی آشپزخانه بزرگ با افسران درگیر شد. افسران سعی کردند وضعیت را آرام کنند و بارها به او دستور دادند که سلاح را زمین بگذارد. در تلاشی برای جداسازی او، سعی کردند او را با بستن یک در شیشه‌ای در اتاق نشیمن حبس کنند. با این حال، گزارش شده است که چاکرابورتی موفق شد در را باز کند و با چاقوی کشیده به سمت افسران حرکت کند. در مواجهه با این تهدید فوری، یکی از افسران چندین بار اسلحه خود را شلیک کرد و چاکرابورتی را هدف قرار داد که پس از آن در وضعیت وخیم اما پایدار به بیمارستان منتقل شد.

واکنش پلیس بلافاصله واکنش شدید خانواده را در پی داشت که شوک و غم خود را ابراز کردند. در بیانیه‌ای، خانواده تأکید کردند: «ما برای کمک تماس گرفتیم. ما با ۹۱۱ تماس گرفتیم تا برای پسرمان که در پریشانی عاطفی بود، آمبولانس برای مراقبت‌های پزشکی بفرستند. ما با پلیس تماس نگرفتیم. به جای امدادگران پزشکی، NYPD رسید و پسر ما را چندین بار درست جلوی چشمان ما هدف گلوله قرار داد.» این روایت شکاف رو به رشد در درک عمومی و انتظارات در مورد نحوه مدیریت بحران‌های سلامت روان را برجسته می‌کند، به طوری که بسیاری رویکردی متمرکز بر مراقبت‌های بهداشتی را به جای مداخله اجرای قانون ترجیح می‌دهند.

تحقیقات در حال حاضر توسط دفتر دادستان ناحیه کوئینز در حال انجام است و گزارش‌های اولیه نشان می‌دهد که دادستان‌ها اتهامات احتمالی اقدام به قتل علیه چاکرابورتی را در نظر داشتند. با این حال، مداخله ممدانی یک فشار سیاسی مهم علیه این مسیر عمل را نشان می‌دهد. ممدانی به عنوان شخصیتی برجسته در جناح مترقی شورای شهر، همواره از اصلاح پروتکل‌های واکنش به سلامت روان شهر دفاع کرده و از مدل‌های جایگزین که اغلب شامل مداخله پلیس نمی‌شوند، حمایت کرده است.

این پرونده بحث ملی جاری در مورد تقاطع پلیس و افراد مبتلا به بیماری روانی را برجسته می‌کند. مدافعان سلامت روان استدلال می‌کنند که واکنش‌های پلیس اغلب وضعیت‌هایی را تشدید می‌کنند که می‌توانند توسط متخصصان سلامت روان بهتر حل شوند. آنها خواستار افزایش سرمایه‌گذاری در برنامه‌های واکنش به بحران هستند که شامل تیم‌هایی از متخصصان آموزش‌دیده برای رسیدگی به افراد در پریشانی می‌شوند، در نتیجه احتمال استفاده از نیروی کشنده را کاهش می‌دهند.

فراخوان ممدانی تنها یک درخواست برای یک فرد نیست، بلکه بخشی از یک جنبش گسترده‌تر برای ارزیابی مجدد نقش پلیس در جامعه آمریکا است. بسیاری از منتقدان استدلال می‌کنند که جرم‌انگاری رفتارهای مرتبط با بیماری روانی، مشکل زندان‌های شلوغ را تشدید می‌کند و افراد را از مراقبت‌های تخصصی که به شدت به آن نیاز دارند، محروم می‌سازد. آنها اشاره می‌کنند که سیستم عدالت کیفری برای رسیدگی به پیچیدگی‌های سلامت روان به خوبی مجهز نیست و حبس اغلب می‌تواند شرایط موجود را بدتر کند.

در نتیجه، پرونده جابیز چاکرابورتی در کوئینز یک معضل اجتماعی حیاتی را در مرکز خود قرار می‌دهد: آیا واکنش اولیه به بحران‌های سلامت روان باید جرم‌انگاری باشد یا درمان؟ زهران ممدانی به شدت معتقد است که دومی مسیر عادلانه و مؤثر است. با ادامه تحقیقات، گروه‌های مدافع سلامت روان و مردم از نزدیک مشاهده خواهند کرد که آیا حمایت او منجر به تغییر رویکرد می‌شود و راه را برای سیاست‌های دلسوزانه‌تر و مؤثرتر در رسیدگی به افراد در بحران هموار می‌کند.

خبرگزاری اخباری