رسانه‌های دولتی روسیه موضع خود را تغییر می‌دهند، دستاوردهای المپیکی ورزشکاران بی‌طرف را در میان تنش‌های ژئوپلیتیکی جشن می‌گیرند

روسیه - خبرگزاری اخباری

رسانه‌های دولتی روسیه موضع خود را تغییر می‌دهند، دستاوردهای المپیکی ورزشکاران بی‌طرف را در میان تنش‌های ژئوپلیتیکی جشن می‌گیرند

تلویزیون دولتی روسیه تغییر قابل توجهی در پوشش خود از بازی‌های المپیک زمستانی میلان کورتینا داشته است، و از دوره اولیه گزارش‌دهی محدود و بی‌تفاوتی ظاهری به جشن علنی و پرشور دستاوردهای ورزشکاران روسی که تحت پرچم بی‌طرف رقابت می‌کنند، منتقل شده است. این چرخش عمل‌گرایانه در روایت رسانه‌ای، منعکس‌کننده تلاش‌های مصمم کرملین برای بازتعریف غرور ملی در ورزش است، حتی در میان تحریم‌های بین‌المللی مداوم و چالش‌های ژئوپلیتیکی که منجر به حذف نمادهای ملی روسیه از رویدادهای ورزشی جهانی شده است.

در آغاز بازی‌ها، کانال‌هایی مانند کانال یک و روسیا ۲۴ سیاست تقریباً نادیده‌گرفتن را در پیش گرفتند، که انحرافی آشکار از سنت دیرینه روسیه در تلقی بازی‌های المپیک به عنوان یک رویداد محوری برای تلویزیون دولتی بود. تهاجم تمام‌عیار به اوکراین تحریم‌های شدید ورزشی را بر روسیه تحمیل کرد و ورزشکاران روسی را مجبور کرد که یا به عنوان «ورزشکاران بی‌طرف انفرادی» (AINs) یا تحت پرچم کشورهای دیگر رقابت کنند. این محدودیت‌ها منجر به کاهش قابل توجهی در علاقه عمومی روسیه شده بود، به طوری که نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند تنها ۱۵ درصد از روس‌ها قصد تماشای بازی‌ها را داشتند و تنها یک پلتفرم پخش جریانی، اوکو، حقوق پخش را در داخل روسیه به دست آورده بود.

نقطه عطف با دستاورد تاریخی اسکی‌باز کوهستان روسی، نیکیتا فیلیپوف، که مدال نقره را به دست آورد، فرا رسید. بلافاصله، کانال یک، یک پخش‌کننده بزرگ دولتی، از این فرصت استفاده کرد و در بولتن خبری اصلی خود در روز پنجشنبه با گزارشی جامع درباره دستاورد فیلیپوف پیشتاز شد. مجریان، فیلیپوف را به عنوان «نامی جدید در تاریخ ورزش جهان — یکی از آن موارد نادری که واقعاً می‌توان درباره یک مدال‌آور نقره در بازی‌های المپیک زمستانی گفت» ستودند. آنها تأکید کردند که این «اولین مدال روسیه در ایتالیا» بود، و به طرز ماهرانه‌ای از وضعیت «بی‌طرف» ورزشکار طفره رفتند و هویت ملی او را تأیید کردند.

یک خبرنگار کانال یک، فیلیپوف را بیشتر ستود و «قدرت روحی باورنکردنی، پشتکار و نبرد با خود» او را تحسین کرد و تأکید کرد که مدال نقره او «کمتر از طلا نمی‌درخشد». روسیا ۲۴ به سرعت این روایت را دنبال کرد و آموزش فیلیپوف را برجسته ساخت، و خبرنگار آن در ایتالیا اعلام کرد که «به لطف فیلیپوف، اکنون تمام روسیه درباره [اسکی کوهستان] می‌داند.» حتی رسانه طرفدار کرملین، کامسامولسکایا پراودا، نیز به این گروه پیوست و مقاله‌ای با عنوان: «ما همیشه به نیکیتا اعتقاد داشتیم — او یک قهرمان واقعی است»: اولین واکنش خانواده ورزشکار کامچاتکا، نیکیتا فیلیپوف،» منتشر کرد که در آن آمده بود: «او همه چیز خود را داد و از شرافت کشورش حتی تحت پرچم بی‌طرف دفاع کرد.»

این پوشش، تحلیلی عمیق‌تر از تناقضات درون ساختار روسیه را می‌طلبد. میخائیل دگتیاروف، وزیر ورزش و رئیس کمیته المپیک روسیه، به فیلیپوف به خاطر مدال نقره‌اش تبریک گفت، علیرغم اینکه پیش از این خواستار ممنوعیت ورزشکاران متولد روسیه که تابعیت ورزشی خود را تغییر داده‌اند، شده بود. این موضع دوگانه، منعکس‌کننده تمایل کرملین برای بهره‌برداری از موفقیت‌های ورزشی برای تقویت حس وحدت و غرور ملی است، در حالی که همزمان سیاست‌هایی را نادیده می‌گیرد که بسیاری از ورزشکاران را از روسیه دور کرده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که حداقل ۳۵۰ ورزشکار از زمان تهاجم تمام‌عیار روسیه را ترک کرده‌اند و بیش از ۳۰ ورزشکار روسی که تابعیت ورزشی خود را تغییر داده‌اند، در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۶ نماینده کشورهای دیگر هستند که سهم اسکیت نمایشی از همه بیشتر است.

در مقابل، اوکراین به طور مداوم به مشارکت ورزشکاران روسی، حتی تحت وضعیت بی‌طرف، اعتراض کرده است. روسیا ۲۴، روز پنجشنبه، ادعا کرد که اوکراین پس از اجازه دادن به ورزشکاران پارالمپیک روسی برای رقابت تحت پرچم ملی خود، «عصبانی شده بود»، که منجر به اعلام تیم پارالمپیک اوکراین مبنی بر بایکوت مراسم افتتاحیه بازی‌های پارالمپیک در ۶ مارس شد. این تنش، ماهیت بسیار پرحاشیه ورزش را در این بستر سیاسی برجسته می‌کند.

تغییر در پوشش تلویزیون دولتی روسیه صرفاً یک تغییر در دستور کار نیست؛ بلکه تلاشی حساب شده برای مدیریت روایت ملی است. با برجسته‌سازی دستاوردهای ورزشکاران «بی‌طرف»، دولت به دنبال بازگرداندن بخشی از اعتبار ورزشی از دست رفته خود، تقویت روحیه داخلی و تأیید روایت مقاومت روسیه در برابر فشار خارجی است. این روایت، با این حال، در پس‌زمینه چالش‌های جدی برای روزنامه‌نگاری مستقل در روسیه، مانند تعیین مسکو تایمز به عنوان یک سازمان «نامطلوب» توسط دفتر دادستان کل روسیه، آشکار می‌شود که محیط به شدت کنترل‌شده‌ای را که در آن این روایت‌های ملی شکل گرفته و منتشر می‌شوند، برجسته می‌کند.

خبرگزاری اخباری