Şimo Gölü Gizemini Çözmek İçin Araştırmacılar Çabalıyor

Rusya - TASS

Orenjen-Gongin Yerel Tarih Misyonu katılımcıları, Leningrad ve Vologda bölgelerinin kesiştiği noktada bulunan Şimo Gölü'nün doğal fenomenini incelemeye devam ediyor. Son yılın sonunda ortadan kaybolan göl suyunun nereye gittiği araştırılıyor.

Geçen yıl su çekilmesinin doruk noktasında Şimo Gölü'nü ziyaret eden ekip, suyun aktığı gölün dibindeki 'Kara Çukur' girdabına işaretli toplar bıraktı, ancak bunlardan herhangi biri bulunamadı. Bu olayın ardından araştırmacılar, yeraltı sularının yüzeye çıkma olasılığına dair bilgi aramaya başladılar. 1894 tarihli 'Olonetsky Bölge Gazeteleri'nde yer alan ve 1891'deki keşif gezisi materyallerine dayanan araştırmacı Herman Kulikovsky'nin 'Kaplayan ve Periyodik Olarak Kaybolan Obonezh Bölgesi Gölleri' başlıklı raporu önemli bir bulgu oldu. Fotoğraflarla birlikte daha tam bir versiyonu, aynı yıl Rus Coğrafya Derneği kütüphanesindeki 'Zemlevedenie' dergisinde bulundu.

Kulikovsky, göldeki suyun yeraltı yatakları aracılığıyla Pedajma Nehri (şimdi haritalarda Pedajreka olarak gösteriliyor) bölgesinde yüzeye çıkabileceği hipotezini ortaya attı. Kulikovsky, yerel halkın anılarına atıfta bulunarak, 1872'deki kurak bir Ağustos ayında Megra ve Pedajma nehirlerinin aniden taştığını ve sularının bulanıklaştığını belirtti. Neden olarak, Kostugi köyünden 12 versta (yaklaşık 13 km) uzaklıkta, Pedajma'nın sol kıyısında, Yamovity Bor denilen yerde, çiftçi Ivan Eremin'in çayırında yerden, dört metreden fazla yüksekliğe kadar kum ve taşlarla birlikte su püskürten bir fıskiye olduğu bulundu.

Orenjen-Gongin Yerel Tarih Misyonu'ndan Maxim Titov, muhabire yaptığı açıklamada, 'Aralık ayı sonunda Kulikovsky'nin tarif ettiği yerlere bir keşif gezisi düzenledik. Mejozeriye köyünde yerel halkla görüştük. Şimo Gölü kıyısında 1945'te doğan Pelkaska köyünden yaşlı bir sakin olan Nikolay Fedorov, Şimo Gölü'ne giden yolda daha önce yer çöküntülerinin meydana geldiğini bildirdi. 1960'larda böyle bir çöküntü oluşmuş ve yerel bir sakin içine düşmüş. Ormanda da çapları 20-30 metreye ulaşan ve genellikle suyla dolu bu tür çöküntülere rastlanmış.'

Gezginler ayrıca, Şimozerye sakini Nikolay Omshev tarafından çekilen ve bir kısmı Rus Etnografya Müzesi'nde, bir kısmı ise Nikolay Omshev'in oğlu Alexander tarafından korunan retro fotoğrafları da incelemeyi başardılar.

Sovyet döneminde, 'projeye uygun olmayan' köylerin tasfiye kampanyası sırasında, Şimozerye'deki neredeyse tüm yerleşim yerleri dağıtılmış ve sakinler daha büyük köylere taşınmış.

Araştırmacılar, Şimo Gölü'nün aslında Kudoma Nehri'nin bir genişlemesi olduğuna inanıyor. Dolgozero'dan çıkar, Şimo Gölü'nden geçer ve Kara Çukur'a gizlenir. Bu kol, gölün büyük kısmının hala buz altında olduğu ilkbaharın başlarında iyi görünür. Nisan 1977 tarihli bir fotoğrafta ise Pelkaska köyünden Matvey Omshev, kar kalktıktan sonra Nisan ayında Kara Çukur'a giden bu kola bakıyor.

Su hem kışın hem de yazın yer altına akıyor. Yaklaşık dört ila altı yılda bir, akış hızlanıyor ve göldeki suyun neredeyse tamamı kayboluyor. Ancak araştırmacılar, bir ila üç ay içinde suyun genellikle geri döndüğünü belirlediler.

Maxim Titov, 'Grubumuzun planları arasında, girdaba birkaç otonom şamandıra-işaretçi yerleştirmek var. Navigasyon modülleri ve sensörlerle donatılmış bu şamandıralar, yerin altında seyahat ederek veri toplayacaklar. Hücresel ağ kapsama alanına girdiklerinde koordinatları iletecekler. Umarız keşif gezilerimiz, bu şaşırtıcı hidrolojik gizemi, yani Rus Kuzeyindeki Şimo Gölü'nden suyun nereye gittiği sorusunu çözmemize yardımcı olur' dedi.

TASS Ajansı