ترامپ، کوین وارش بازسازی‌شده را برای رهبری فدرال رزرو انتخاب کرد

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

ترامپ، کوین وارش بازسازی‌شده را برای رهبری فدرال رزرو انتخاب کرد

انتخاب احتمالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای هدایت بانک مرکزی این کشور، یعنی فدرال رزرو، با نامزدی کوین وارش، فرماندار سابق این نهاد، با واکنش‌های گسترده‌ای در محافل اقتصادی و سیاسی روبرو شده است. اگر وارش تأیید شود، سکان هدایت سیاست پولی ایالات متحده را در دورانی حساس به دست خواهد گرفت؛ زمانی که بسیاری از اقتصاددانان معتقدند عایق سنتی بانک مرکزی در برابر نفوذ مقامات منتخب، در معرض تهدید قرار گرفته است. این انتصاب، پرسش‌های مهمی را درباره آینده استقلال فدرال رزرو و تأثیر احتمالی فشارهای سیاسی بر تصمیم‌گیری‌های پولی مطرح می‌کند.

کوین وارش، که پیش از این از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به عنوان یکی از اعضای هیئت حاکمه فدرال رزرو خدمت کرده است، چهره‌ای شناخته‌شده در دنیای مالی آمریکاست. سوابق او نشان‌دهنده دیدگاه‌هایی است که در برخی موارد با سیاست‌های فعلی فدرال رزرو و همچنین رویکردهای دولت ترامپ همسو بوده و در مواردی نیز تفاوت‌هایی داشته است. بازگشت او به رأس هرم فدرال رزرو، می‌تواند نشانه‌ای از تمایل ترامپ به اعمال نفوذ بیشتر بر سیاست‌های پولی باشد، سیاستی که معمولاً توسط بانک‌های مرکزی مستقل در سراسر جهان با احتیاط فراوان دنبال می‌شود.

در دوران خدمت وارش در فدرال رزرو، اقتصاد آمریکا با بحران مالی جهانی ۲۰۰۸ دست و پنجه نرم می‌کرد. او در آن دوران شاهد اتخاذ تصمیمات دشوار و بی‌سابقه‌ای برای نجات سیستم مالی و حمایت از اقتصاد بود. تجربیات او در آن دوره پرتلاطم، می‌تواند دیدگاهی منحصر به فرد درباره مدیریت بحران و پیامدهای سیاست‌های پولی در شرایط اضطراری به او بدهد. با این حال، منتقدان او به برخی از مواضعش در مورد مقررات‌گذاری بانکی و همچنین روابطش با جامعه مالی اشاره می‌کنند و این نگرانی را مطرح می‌کنند که آیا او قادر خواهد بود استقلال فدرال رزرو را در برابر فشارهای سیاسی حفظ کند یا خیر.

یکی از جنبه‌های کلیدی که انتصاب وارش را برجسته می‌کند، وضعیت فعلی اقتصاد جهانی و آمریکا است. در حالی که اقتصاد آمریکا پس از دوران رکود، روند رو به بهبودی را طی کرده، اما همچنان با چالش‌هایی مانند تورم، اشتغال و تنش‌های تجاری روبرو است. وارش، اگر در این سمت قرار گیرد، باید با ابزارهای سیاست پولی، از جمله نرخ بهره و عملیات بازار باز، برای مدیریت این چالش‌ها اقدام کند. فشارهای احتمالی از سوی کاخ سفید برای کاهش نرخ بهره به منظور تحریک رشد اقتصادی یا تضعیف دلار، می‌تواند چالشی جدی برای استقلال بانک مرکزی باشد.

در سال‌های اخیر، دونالد ترامپ بارها به طور علنی از سیاست‌های فدرال رزرو، به ویژه نرخ بهره پایین، انتقاد کرده و خواستار کاهش بیشتر آن شده بود. این انتقادات، نگرانی‌ها را در میان اقتصاددانان و تحلیلگران افزایش داده بود که آیا فشارهای سیاسی می‌تواند بر تصمیمات مستقل بانک مرکزی تأثیر بگذارد. انتصاب وارش، که ظاهراً با دیدگاه‌های ترامپ در برخی زمینه‌ها همسو است، می‌تواند این نگرانی‌ها را تشدید کند. با این حال، حامیان وارش معتقدند که او فردی باتجربه و مستقل است که می‌تواند منافع بلندمدت اقتصاد آمریکا را در نظر بگیرد.

مفهوم «عایق‌سازی» یا استقلال بانک مرکزی، سنگ بنای سیاست پولی مدرن محسوب می‌شود. این استقلال به بانک مرکزی اجازه می‌دهد تا تصمیمات خود را بر اساس تحلیل‌های اقتصادی و بلندمدت اتخاذ کند، بدون آنکه تحت تأثیر چرخه‌های کوتاه‌مدت سیاسی یا فشارهای انتخاباتی قرار گیرد. این امر به ایجاد ثبات قیمت‌ها و پیش‌بینی‌پذیری در اقتصاد کمک می‌کند. در بسیاری از کشورها، قوانین مشخصی برای تضمین استقلال بانک مرکزی تدوین شده است. اما در عمل، این استقلال همواره مورد آزمون قرار گرفته است.

وارش در دوران حضورش در فدرال رزرو، به عنوان یک اقتصاددان محافظه‌کار شناخته می‌شد که بر اهمیت ثبات قیمت‌ها تأکید داشت. او همچنین به نقش مقررات‌گذاری در سیستم مالی توجه داشت، اما رویکرد او در این زمینه ممکن است با دیدگاه‌های برخی دیگر از اعضای هیئت مدیره فدرال رزرو متفاوت باشد. بازگشت او به این نهاد، می‌تواند نشان‌دهنده تغییری در رویکرد کلی فدرال رزرو باشد، به خصوص اگر ترامپ بتواند اعضای دیگری را نیز با دیدگاه‌های مشابه منصوب کند.

تحلیلگران اقتصادی معتقدند که اگر وارش تأیید شود، تمرکز او بر روی تعادل بین کنترل تورم و حمایت از رشد اقتصادی خواهد بود. با توجه به اینکه سیاست‌های انبساطی پولی در سال‌های پس از بحران مالی ۲۰۰۸ به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته است، اکنون بحث بر سر مدیریت خروج از این سیاست‌ها و جلوگیری از ایجاد حباب‌های دارایی داغ است. وارش باید بتواند با دقت این مسیر را طی کند و از ایجاد شوک‌های ناخواسته در بازارها جلوگیری نماید.

همچنین، نقش فدرال رزرو در نظارت بر سیستم بانکی و اجرای مقررات، یکی دیگر از حوزه‌هایی است که انتصاب وارش می‌تواند بر آن تأثیر بگذارد. پس از بحران مالی ۲۰۰۸، مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای بانک‌ها وضع شد تا از تکرار آن بحران جلوگیری شود. با این حال، برخی از کسب‌وکارها و سیاستمداران معتقدند که این مقررات بیش از حد سخت‌گیرانه شده‌اند و مانع رشد اقتصادی می‌شوند. وارش باید در این زمینه نیز رویکردی متعادل اتخاذ کند.

در نهایت، انتصاب وارش به ریاست فدرال رزرو، رویدادی است که پیامدهای گسترده‌ای برای اقتصاد آمریکا و جهان خواهد داشت. این انتصاب نه تنها بر سیاست‌های پولی و نرخ بهره تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند بر ثبات مالی، اعتماد سرمایه‌گذاران و روابط تجاری بین‌المللی نیز اثرگذار باشد. جامعه اقتصادی با دقت تحولات مربوط به تأیید صلاحیت وارش و تصمیمات آتی او را زیر نظر خواهد داشت تا ببیند آیا او قادر خواهد بود تعادل ظریف بین استقلال بانک مرکزی، اهداف اقتصادی دولت و نیازهای بلندمدت اقتصاد را برقرار سازد یا خیر.

یکی از نکات قابل توجه در مورد کوین وارش، سابقه تحصیلی و تجربی اوست. او دارای مدرک دکترا در رشته اقتصاد از دانشگاه MIT است و پیش از پیوستن به فدرال رزرو، در بخش خصوصی و دانشگاهی فعالیت داشته است. این پیشینه علمی به او کمک کرده تا درک عمیقی از مبانی نظری و عملی اقتصاد پولی پیدا کند. با این حال، برخی از منتقدان معتقدند که دیدگاه‌های او ممکن است بیش از حد به تئوری‌های اقتصادی کلاسیک گرایش داشته باشد و کمتر به چالش‌های نوظهور مانند اقتصاد دیجیتال و تغییرات آب و هوایی توجه کند.

در دوران ریاست فعلی فدرال رزرو، سیاست‌های پولی با احتیاط و تدریج پیش رفته است. جروم پاول، رئیس فعلی، تلاش کرده تا از هرگونه گمانه‌زنی سیاسی فاصله بگیرد و بر داده‌های اقتصادی تمرکز کند. انتصاب وارش می‌تواند نشان‌دهنده تغییر در این رویکرد باشد، به خصوص اگر ترامپ به دنبال فردی باشد که تمایل بیشتری به اتخاذ سیاست‌های انبساطی‌تر داشته باشد. این موضوع می‌تواند منجر به افزایش ریسک تورم در بلندمدت شود، هرچند در کوتاه‌مدت ممکن است رشد اقتصادی را تحریک کند.

همچنین، روابط بین‌المللی فدرال رزرو و هماهنگی سیاست‌های پولی با سایر بانک‌های مرکزی جهان، از جمله بانک مرکزی اروپا و بانک ژاپن، از اهمیت بالایی برخوردار است. وارش باید بتواند روابط سازنده‌ای با همتایان بین‌المللی خود برقرار کند تا از بروز ناهماهنگی‌ها و تنش‌های ارزی جلوگیری شود. در دنیای امروز که اقتصادها به شدت به هم وابسته‌اند، سیاست‌های پولی یک کشور می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر سایر کشورها داشته باشد.

انتخاب وارش همچنین می‌تواند بر بازارهای مالی تأثیر بگذارد. سرمایه‌گذاران همواره به دنبال پیش‌بینی سیاست‌های آتی بانک مرکزی هستند. هرگونه ابهام یا تغییر ناگهانی در سیاست‌ها می‌تواند منجر به نوسانات در بازارهای سهام، اوراق قرضه و ارز شود. وارش باید بتواند با ارتباطات شفاف و پیش‌بینی‌پذیر، اعتماد بازار را جلب کند و از ایجاد وحشت یا هیجان بیش از حد جلوگیری نماید.

در نهایت، چالش اصلی پیش روی کوین وارش، حفظ تعادل بین انتظارات سیاسی و مسئولیت‌های حرفه‌ای خواهد بود. اگر او تأیید شود، نه تنها باید به عنوان یک اقتصاددان و مدیر بانکی عمل کند، بلکه باید بتواند نقش خود را به عنوان یک مقام مستقل در سیستمی که به طور فزاینده‌ای سیاسی شده است، ایفا نماید. موفقیت او نه تنها به توانایی‌های فنی‌اش، بلکه به اراده‌اش برای مقاومت در برابر فشارهای احتمالی و پایبندی به اصول استقلال بانک مرکزی بستگی خواهد داشت.

پیوند آژانس