China vult 'militair vacuüm' in West- en Centraal-Afrika op, profiteert van Franse terugtrekking

West- en Centraal-Afrika - Ekhbary Nieuwsagentschap

China vult 'militair vacuüm' in West- en Centraal-Afrika op, profiteert van Franse terugtrekking

Een opmerkelijke geopolitieke verschuiving is gaande in West- en Centraal-Afrika, waar China steeds meer een leemte opvult die is ontstaan door de afnemende militaire aanwezigheid en invloed van westerse mogendheden, met name Frankrijk. Deze strategische zet komt na een reeks militaire coups die de Sahel-regio sinds 2020 hebben getroffen. Deze gebeurtenissen hebben regeringen gedestabiliseerd, traditionele allianties verbroken en geleid tot de terugtrekking van Franse troepen na een langdurige anti-terreurcampagne. Deze terugtrekking heeft gecreëerd wat analisten een 'militair vacuüm' noemen – een ruimte die China blijkbaar uniek gepositioneerd is om te vullen.

Een rapport gepubliceerd in het tijdschrift van de Chinese State Administration of Science, Technology and Industry for National Defence benadrukt deze trend. Het identificeert het Franse 'militaire vacuüm' als een 'ruimte voor de expansie van de Chinese militaire handel'. Deze ontwikkeling wordt verder versterkt door beperkingen in de levering van Russische wapens, een factor die regionale naties dwingt om alternatieve bronnen voor hun militaire uitrusting te zoeken. Het rapport vermeldt expliciet 'marktvervangingsmogelijkheden' voor Chinese wapens, naarmate het gebruik van Franse en Russische wapens in de regio afneemt.

De golf van staatsgrepen, met name in Burkina Faso, Mali en Niger, heeft het politieke en veiligheidslandschap fundamenteel veranderd. Deze gebeurtenissen hebben niet alleen diplomatieke betrekkingen onder druk gezet, maar hebben ook geleid tot een grondige herbeoordeling van bestaande veiligheidspartnerschappen. De daaropvolgende terugtrekking van Franse troepen, die ooit een hoeksteen vormden van regionale anti-terreurinspanningen, heeft een tastbare veiligheids- en logistieke kloof achtergelaten die Peking nu probeert te dichten. Dit heeft geleid tot een herziening van traditionele veiligheidskaders en deuren geopend voor nieuwe partnerschappen.

China heeft deze evoluerende situatie handig benut door de betrokkenheid bij West- en Centraal-Afrikaanse naties te intensiveren. De betrokkenheid reikt verder dan ontwikkelingshulp en economische investeringen, en omvat ook aanzienlijke militaire samenwerking, waaronder de levering van wapens en uitrusting. Hoewel China al lange tijd een belangrijke economische speler in Afrika is, is zijn rol op het gebied van veiligheid en defensie de laatste jaren steeds prominenter geworden. Chinese militaire goederen worden vaak verkozen vanwege hun concurrerende prijsstelling en geschiktheid voor de operationele eisen van veel Afrikaanse legers, en bieden een levensvatbaar alternatief voor duurdere westerse of minder betrouwbare Russische systemen.

Geopolitieke analisten suggereren dat de doelstellingen van China verder gaan dan het simpelweg opvullen van een militair vacuüm; het streeft er ook naar zijn strategische invloed te vergroten in een regio van toenemend mondiaal belang. Het vermogen van China om uitgebreide militaire oplossingen te bieden, van kleine wapens tot geavanceerde platforms, aangevuld met training en logistieke ondersteuning, maakt het een aantrekkelijke partner voor landen die diversificatie zoeken van traditionele westerse leveranciers. Bovendien trekt China's langdurige beleid van non-interventie in de binnenlandse aangelegenheden van gastlanden veel Afrikaanse regeringen aan, vooral die welke via onconventionele middelen aan de macht zijn gekomen.

De toenemende afhankelijkheid van Chinese wapens kan verstrekkende gevolgen hebben voor het regionale en mondiale machtsevenwicht. Terwijl Afrikaanse naties ernaar streven hun grenzen te beveiligen en groeiende veiligheidsbedreigingen te bestrijden, zullen hun keuzes op het gebied van wapenleveranciers hun toekomstige internationale betrekkingen en defensiecapaciteiten vormgeven. Met de voortdurende terugtrekking van westerse militaire betrokkenheid en de opkomende ambities van China, lijkt West- en Centraal-Afrika een nieuw tijdperk van veiligheidspartnerschappen in te gaan, steeds meer gevormd en gefaciliteerd door de groeiende invloed van Peking.

Ekhbary Nieuwsagentschap