آخرین نمایش «آخرین امپراتور»: غول MMA روسیه برای نبرد نهایی خود آماده می‌شود

روسیه - خبرگزاری اخباری

آخرین نمایش «آخرین امپراتور»: غول MMA روسیه برای نبرد نهایی خود آماده می‌شود

دنیای هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) آماده می‌شود تا آخرین خداحافظی خود را با فدور املیانینکو، مبارزی که آنقدر مسلط و مورد احترام است که به طور گسترده یکی از بزرگترین مبارزان تمام دوران محسوب می‌شود، انجام دهد. شنبه شب در کالیفرنیا، این ورزش شاهد پایان یک دوران حرفه‌ای افسانه‌ای خواهد بود، زیرا «آخرین امپراتور» برای آخرین بار وارد قفس خواهد شد.

اینکه آخرین مبارزه املیانینکو برای عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان در Bellator 290 باشد، بسیار مناسب است. این رویارویی پرمخاطره در برابر حریف آمریکایی رایان بیدر، داستانی از رستگاری را ارائه می‌دهد، زیرا املیانینکو به دنبال انتقام شکستی است که قبلاً از بیدر متحمل شده بود. با این حال، صرف نظر از نتیجه، میراث املیانینکو به عنوان یکی از مورد احترام‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های MMA، در طول بیش از دو دهه فعالیت حرفه‌ای، به طور قطع تثبیت شده است.

در اوج دوران حرفه‌ای خود، املیانینکو نزدیک به ده سال بدون شکست باقی ماند، که گواهی بر مهارت بی‌نظیر و تسلط او بود. این چهره ۴۶ ساله روسی، هم برای طرفداران و هم برای همکاران مبارزش، شخصیتی با احترام فراوان است و برخی از هیجان‌انگیزترین و به‌یادماندنی‌ترین لحظات تاریخ این ورزش را رقم زده است. در حالی که روسیه از آن زمان تاکنون ستاره‌های بزرگ و قهرمانان متعددی را در سازمان‌های بزرگی مانند UFC و Bellator معرفی کرده است، اما این املیانینکو بود که ابتدا تخیل جهانی را به خود جلب کرد و خود را به عنوان اولین نماد واقعی MMA کشورش معرفی نمود.

فدور املیانینکو در سال ۱۹۷۶ در شهر روبیزهن، لوهانسک متولد شد. او در خانواده‌ای کارگری در منطقه بلگورود در غرب روسیه بزرگ شد. پدرش جوشکار و مادرش معلم بود. مسیر او در هنرهای رزمی حدوداً در سن ۱۱ سالگی با ورزش‌های سامبو و جودو آغاز شد. طبق گفته مربی سابقش، ولادیمیر ورونوف، املیانینکو در ابتدا یک دانش‌آموز برجسته نبود، اما به خاطر اخلاق کاری بی‌وقفه و تعهدش شناخته شده بود.

پس از خدمت سربازی در ارتش روسیه از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷، املیانینکو مدرک «استاد ورزش» را دریافت کرد و برای تیم ملی روسیه رقابت کرد. پس از این دوره بود که او تصمیم گرفت حرفه حرفه‌ای خود را در هنرهای رزمی ترکیبی دنبال کند. اولین حضور حرفه‌ای او در سال ۲۰۰۰ تحت پرچم تبلیغات «Rings» در یکاترینبورگ بود، جایی که او حریف بلغاری خود، مارتین لازاروف، را در راند اول با یک فن گیوتین کیوکوشین مغلوب کرد. این شروع قوی ۴-۰ در حرفه او بود.

با این حال، دومین مبارزه او در خارج از کشور، در اوزاکا، منجر به شکست بحث‌برانگیز TKO در برابر تسویاشی کوساکا تنها پس از ۱۷ ثانیه به دلیل توقف پزشک شد. این اتفاق به یک لغزش نادر تبدیل شد، زیرا املیانینکو تقریباً ده سال دیگر طعم شکست را نچشید. از آوریل ۲۰۰۱ تا ژوئن ۲۰۱۰، او یک دوره افسانه‌ای و به ظاهر شکست‌ناپذیر از ۲۸ پیروزی متوالی را آغاز کرد، دوره‌ای که بخشی از افسانه‌های MMA شده است.

در طول این دوره بی‌سابقه تسلط، املیانینکو بسیاری از حریفان را، اغلب در راند اول، از طریق سابمیشن‌های مختلف و ناک‌اوت‌های ویرانگر شکست داد. سلسله شکست‌ناپذیری او شامل پیروزی بر چهار قهرمان سابق UFC، یک قهرمان Pride FC، یک قهرمان سابق و دو قهرمان آینده K-1، و دو مدال‌آور المپیک بود که گستردگی رقابت‌های سطح بالای او را نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۰۲، املیانینکو پس از پیروزی در تورنمنت «King of Kings» سازمان Rings، به تبلیغات معتبر Pride Fighting Championships مستقر در ژاپن پیوست. او یک سال بعد در Pride 25 وارد رقابت برای عنوان قهرمانی شد و با آنتونیو رودریگو نوگرا، غول سنگین‌وزن برزیلی که به شدت مورد علاقه بود، روبرو شد. نوگرا خود یک قهرمان قدرتمند بود، که تورنمنت «King of Kings» را در سال ۲۰۰۰ برده بود و پیروزی‌های مهمی در برابر باب ساپ و هیث هرینگ کسب کرده بود. او به خاطر مقاومت باورنکردنی و مهارت‌های سطح بالای جوجیتسو برزیلی‌اش مشهور بود.

علیرغم شهرت ترسناک نوگرا، املیانینکو تهدید گراپلینگ برزیلی را خنثی کرد و سپس حمله وحشیانه‌ای را در خاک اجرا کرد و با پیروزی با رأی متحد، قهرمانی را به دست آورد. این پیروزی او را به دومین قهرمان سنگین وزن در تاریخ Pride تبدیل کرد. خود املیانینکو اغلب این مبارزه را با نوگرا، که به سلسله ۱۴ پیروزی بدون شکست برزیلی پایان داد، به عنوان مبارزه مورد علاقه‌اش ذکر می‌کند. این اسطوره روسی به یاد آورد: «من مجبور شدم هوش جنگی خود را فعال کنم و کلیدهای پیروزی را پیدا کنم. در آن زمان، او بهترین مبارز دنیا بود.»

سلطه او با پیروزی در مسابقات قهرمانی سنگین وزن گرندپری و انتقام شکست بحث‌برانگیز قبلی خود از تسویاشی کوساکا ادامه یافت. لحظه تعیین‌کننده دوران حرفه‌ای او در اوت ۲۰۰۵ در Pride FC رخ داد، در آنچه به طور گسترده به عنوان «مبارزه دهه» MMA شناخته می‌شود. املیانینکو در یک رویارویی مورد انتظار با میرکو «کرو کاپ» فیلیپوویچ، ستاره کروات ضربات، روبرو شد. علیرغم شکستگی بینی در طول مبارزه، املیانینکو شجاعت و مهارت فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد و «کرو کاپ» را با رأی متحد شکست داد.

املیانینکو هرگز عنوان قهرمانی سنگین وزن Pride خود را از دست نداد و آخرین بار در شب سال نو ۲۰۰۶ در برابر غول کره‌ای، هونگ-مان چوی، با موفقیت از آن دفاع کرد – مبارزه‌ای که در آن اختلاف فاحش اندازه بین دو طرف موضوع مهمی بود. در سال ۲۰۰۷، املیانینکو از یک بند خاص در قرارداد خود استفاده کرد که به او اجازه می‌داد تحت پرچم‌های دیگر مبارزه کند، به شرطی که رویدادها در خاک روسیه برگزار شوند. او پیروزی‌ای در برابر مت ...

خبرگزاری اخباری