داروهایی مانند اوزمپیک ممکن است آرتروز را تسکین دهند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

ماده فعال اوزمپیک پتانسیل ترمیم مفاصل آرتروز را نشان می دهد

استئوآرتریت، یک بیماری دژنراتیو ناتوان کننده مفاصل که میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد، با درد مداوم و فرسایش غضروف مشخص می شود و کیفیت زندگی را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. به طور سنتی، گزینه های درمانی عمدتاً بر مدیریت علائم و تسکین درد متمرکز بوده اند، زیرا هیچ درمان قطعی یا دارویی برای توقف پیشرفت بیماری وجود ندارد. با این حال، تحقیقات جدید نشان دهنده یک تغییر پارادایم بالقوه است، زیرا ستاگلپتین، ماده فعال داروهای شناخته شده کاهش وزن مانند اوزمپیک و ویگووی، اثرات درمانی امیدوارکننده ای برای این وضعیت نشان می دهد.

یک مطالعه اخیر منتشر شده در مجله Cell Metabolism نشان می دهد که فواید ستاگلپتین ممکن است فراتر از نقش مستند آن در مدیریت وزن باشد. این تحقیق نشان می دهد که این دارو ممکن است مستقیماً غضروف را در مفاصل آسیب دیده از استئوآرتریت هدف قرار داده و ترمیم کند. آزمایشات انجام شده بر روی موش ها و همچنین افراد انسانی که از این بیماری رنج می بردند، نشان داد که تجویز ستاگلپتین منجر به افزایش ضخامت غضروف شده است، که یک شاخص کلیدی برای بازسازی بافت است.

دکتر دی چن، پزشک و زیست شناس در دانشگاه فناوری پیشرفته شنزن در چین، که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت: "غضروف ضخیم تر نشان می دهد که بافت در حال بازسازی است، که چیز بسیار خوبی است. غضروف بیشتر به معنای بالشتک بهتر برای مفاصل است که منجر به اصطکاک کمتر استخوان به استخوان و کاهش درد می شود."

استئوآرتریت شایع ترین شکل آرتروز است و بیش از 500 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. این بیماری معمولاً مفاصل مانند زانوها، لگن و دست ها را تحت تاثیر قرار می دهد و با فرسایش غضروف و التهاب بافت های اطراف، باعث ناراحتی شدید می شود. پیش از این، بهبودهایی که در بیماران مصرف کننده ستاگلپتین مشاهده می شد، عمدتاً به کاهش وزن نسبت داده می شد که به طور طبیعی فشار بر مفاصل را کاهش می دهد.

با این حال، تیم دکتر چن به دنبال بررسی این موضوع بود که آیا ستاگلپتین تأثیر مستقیمی بر غضروف دارد یا خیر. آنها مطالعه مقایسه ای بر روی موش های مبتلا به استئوآرتریت انجام دادند. موش ها به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه ستاگلپتین دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل دریافت نکرد. برای اطمینان از مقایسه منصفانه، میزان مصرف غذا در گروه کنترل محدود شد تا با کاهش وزن مشاهده شده در گروه ستاگلپتین مطابقت داشته باشد. نتایج قانع کننده بودند: در حالی که هر دو گروه وزن کم کردند، تنها موش هایی که با ستاگلپتین درمان شدند، بهبود قابل توجهی در سلامت مفاصل خود نشان دادند. این موارد شامل کاهش درد، تخریب کمتر غضروف و افزایش رشد غضروف بود.

این یافته ها قویاً نشان می دهد که فواید ستاگلپتین برای مفاصل صرفاً ناشی از کاهش وزن نیست. دکتر چن افزود: "این یک کشف بسیار مهم است. این دری را به سوی درک جدیدی از نحوه عملکرد این دارو باز می کند."

برای تأیید بیشتر این مشاهدات، تیم دکتر چن یک کارآزمایی بالینی کوچک بر روی شرکت کنندگان انسانی با چاقی و استئوآرتریت زانو انجام داد. پس از شش ماه دریافت دوز پایین ستاگلپتین همراه با اسید هیالورونیک (یک روان کننده طبیعی در بدن)، شرکت کنندگان بهبود در عملکرد زانو را گزارش کردند. اسکن های MRI این یافته ها را تأیید کردند و افزایش قابل توجه 17 درصدی در ضخامت غضروف را در میان کسانی که با ستاگلپتین درمان شده بودند، در مقایسه با افزایش ناچیز کمتر از 1 درصد در گروهی که فقط اسید هیالورونیک دریافت کرده بودند، نشان دادند.

در حالی که این نتایج بسیار امیدوارکننده هستند، کارآزمایی بالینی تنها شامل 20 شرکت کننده بود، که نیاز به مطالعات در مقیاس بزرگتر برای تأیید یافته ها را برجسته می کند. تیم دکتر چن در حال حاضر بر روی روشن کردن مکانیسم های دقیق تأثیر ستاگلپتین بر سلامت مفاصل تمرکز دارد. آزمایشات اولیه آزمایشگاهی نشان می دهد که این دارو ممکن است تولید انرژی را در سلول های غضروفی افزایش دهد و در نتیجه منابع بیشتری را برای ترمیم فراهم کند.

اگر ستاگلپتین در ترمیم مستقیم غضروف مؤثر شناخته شود، می تواند نشان دهنده یک پیشرفت مهم در درمان استئوآرتریت باشد و امید جدیدی را برای میلیون ها نفر که از این بیماری مزمن و اغلب ناتوان کننده رنج می برند، ارائه دهد.

خبرگزاری اخباری