دگرگونی لامینه یامال: از افول در برنابئو تا رقابت برای توپ طلا

اسپانیا - خبرگزاری اخباری

دگرگونی لامینه یامال: از افول در برنابئو تا رقابت برای توپ طلا

در چشم‌انداز همیشه در حال تحول فوتبال حرفه‌ای، جایی که فرم بازیکنان می‌تواند به طرز چشمگیری نوسان کند، ظهور شهاب‌گونه استعدادهای جوان اغلب جذاب‌ترین روایت‌ها را ارائه می‌دهد. لامینه یامال، وینگر اعجوبه اف سی بارسلونا، نمونه‌ای از این پدیده است. پس از دوره‌ای که با چالش‌هایی از جمله انتقادات و پرسش‌هایی درباره مسیر شغلی‌اش مشخص شد، این اعجوبه جوان در حال حاضر دوره‌ای استثنایی از احیا را تجربه می‌کند. نمایش‌های احیا شده او، او را دوباره در رقابت برای بالاترین افتخارات فردی، به ویژه توپ طلای معتبر، قرار داده است.

آخرین بازی یامال مقابل آلباسیت، نمایش زنده‌ای از توانایی‌های خارق‌العاده او بود. این بازیکن جوان فراتر از صرفاً گلزنی، نمایشی کامل را ارائه کرد و توانایی خود در خلق بازی، مشارکت تهاجمی و پاس گل‌های حیاتی را به نمایش گذاشت. این اجرا نشان‌دهنده بلوغ قابل توجه تاکتیکی و فنی او بود. به طور قابل توجهی، این گل چهارمین بازی متوالی بود که یامال در یک دیدار رسمی برای تیم اول بارسلونا به ثمر رساند – یک شاهکار بی‌سابقه در دوران حرفه‌ای هنوز کوتاه او. این روند گلزنی که در ورزشگاه المپیک لوئیس کمپانیس آغاز شد، بیش از آمار صرف است؛ بلکه نشانه‌ای قدرتمند از بازگشت قوی او به فرم است.

از نظر تاریخی، طولانی‌ترین روند گلزنی یامال قبل از این دوره، سه بازی متوالی بود، که این نقطه عطف را دو بار به دست آورده است. اولین مورد در ژانویه 2025 رخ داد، با گل‌هایی مقابل اتلتیک بیلبائو، سپس رئال مادرید در سوپر جام اسپانیا و در نهایت رئال بتیس در کوپا دل ری. روند دوم در پایان فصل گذشته اتفاق افتاد و شامل گل‌هایی مقابل رئال مادرید در لیگ، یک گل تعیین‌کننده مقابل اسپانیول برای کسب عنوان قهرمانی، و پایانی با گلی مقابل ویارئال در آخرین بازی لیگ بود.

با این حال، آمار فعلی یامال به طور قاطع تأیید می‌کند که او در حال گذراندن "لحظه‌ای شیرین" است، همانطور که ناظران اشاره کرده‌اند. فراتر از آخرین گلش، او بازیکنی بود که بیشترین فرصت را خلق کرد (5)، بیشترین پاس را در یک سوم پایانی زمین تکمیل کرد (38)، بیشترین دریبل موفق را اجرا کرد (5) و بیشترین ارسال را امتحان کرد (8). او همچنین در تعداد لمس توپ دوم شد (104)، تنها پس از دروازه‌بان مارک-آندره تر اشتگن. نکته مهم این است که تأثیر او فراتر از معیارهای تهاجمی است؛ او در کنار فرانکی دی یونگ، بازیکنی بود که بیشترین توپ را پس گرفت (5 بار)، که نشان‌دهنده مشارکت دوگانه او در حمله و دفاع است.

این فصل، یامال 14 گل در 29 بازی به ثمر رسانده است، رقمی که او را به طور خطرناکی به رکورد شخصی 18 گل خود در 55 بازی فصل گذشته نزدیک می‌کند. او در حال حاضر در جدول گلزنان فصل جاری تنها دو گل از هم‌تیمی خود، فران تورس (16 گل)، عقب است. از نظر پاس گل، یامال با 13 پاس، تیم را رهبری می‌کند، که بر اساس 21 پاسی که فصل گذشته ارائه داده است.

ریشه‌های این دگرگونی قابل توجه را می‌توان به دوره پس از رویارویی شدید ال کلاسیکو در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در 26 اکتبر ردیابی کرد. قبل از آن بازی، یامال با فشار قابل توجه رسانه‌ای روبرو بود، که با اظهارات بحث‌برانگیز او در "کینگز لیگ" تشدید شد، جایی که به نظر می‌رسید به تبانی در بازی‌های رئال مادرید اشاره کرده است. این فشارهای خارجی با مشکلات مداوم التهاب استخوان پوبیس (پوبالجیا)، یک آسیب آزاردهنده که او را مختل کرده بود، تشدید شد. در طول آن بازی خاص مقابل رئال مادرید، یامال برای اعمال نفوذ معمول خود تلاش کرد و دریافت که شکستن دفاع تحت رهبری آلوارو کارراس دشوار است.

با این حال، پس از آن رویارویی، به نظر می‌رسد یامال تغییری قاطع در رویکرد خود برای مدیریت فشار ایجاد کرده است. او آگاهانه تصمیم گرفت خود را از هیاهوی رسانه‌ای اطراف جدا کند. قبل از بازی برنابئو، یامال نه تنها به دلیل جشن تولد 18 سالگی‌اش، بلکه به دلیل علاقه شدید تبلوییدها به رابطه او با خواننده نیکی نیکول، در کانون توجه بود. پس از بازی، او تمام انرژی و تمرکز خود را به فوتبال معطوف کرد. او جلسات تمرینی تخصصی و فردی را برای توانبخشی استئیت پوبیس خود گذراند و به تدریج راحتی فیزیکی و اعتماد به نفس خود را در زمین بازیابی کرد.

میوه‌های این کار متعهدانه به طور محسوسی در عملکرد او ظاهر شد. سطح بازی او به طور قابل توجهی بهبود یافت و مستقیماً به آمارهای چشمگیر تبدیل شد. علاوه بر این، او آگاهانه از درگیری‌ها اجتناب کرد و شکایات خود را در زمین متوقف کرد و پختگی بیشتری را در تصمیم‌گیری خود نشان داد. او از اتکای صرف به دریبل‌های فردی به مشارکت بیشتر در ساخت بازی با هم‌تیمی‌هایش تبدیل شد و به بازیکنی همه‌کاره‌تر تبدیل شد که قادر به تأثیرگذاری بر پویایی بازی بود. او از بازیکنی قابل پیش‌بینی به یک بازی‌ساز واقعی و یک گلزن تعیین‌کننده تبدیل شد.

شواهد ملموس این دگرگونی در آمار آشکار است: قبل از بازی ال کلاسیکو، یامال تنها سه گل به ثمر رسانده بود. از زمان بازی‌اش در برنابئو، او 11 گل دیگر به ثمر رسانده و 6 پاس گل داده است. این رشد قابل توجه در زمان حساسی از فصل رخ می‌دهد، زیرا تمرکز بر رقابت برای عناوین اصلی افزایش می‌یابد. برای یامال، این "آغاز واقعی" را نشان می‌دهد، که بازتابی از احساس خود او "empieza lo bueno" (بخش خوب آغاز می‌شود) است. این احیا برای او خبر عالی است، زیرا او سطحی از عملکرد را بازیافته است که او را به عنوان مدعی توپ طلا معرفی می‌کند. این امر برای بارسلونا نیز حیاتی است، که برای پیگیری جاه‌طلبی‌های خود در لیگ قهرمانان و سایر رقابت‌ها به بهترین نسخه از رهبر جوان خود متکی است.

خبرگزاری اخباری