ساده‌سازی اروپا: چرا مشارکت کشورهای عضو ضروری است؟

اروپا - خبرگزاری اخباری

ساده‌سازی اروپا: چرا مشارکت کشورهای عضو ضروری است؟

ما در عصری زندگی می‌کنیم که از نظر فنی از طریق ابرارتباطات متحد شده، اما از نظر سیاسی به طرز چشمگیری تکه‌تکه است. در حالی که کالاها، سرمایه، داده‌ها و حتی منازعات در مقیاس جهانی جریان دارند، حاکمیت تا حد زیادی در مرزهای ملی محصور مانده است. این پارادوکس اساسی یک چالش منحصر به فرد برای اتحادیه اروپا ایجاد می‌کند، که آرزوی ادغام عمیق‌تر و یک بازار واحد واقعی را دارد، اما اغلب با منافع ملی متفاوت و چارچوب‌های نظارتی متنوع کشورهای عضو خود برخورد می‌کند. دستیابی به ساده‌سازی مطلوب در اروپا نمی‌تواند صرفاً تلاشی بروکسل‌محور باشد؛ بلکه به طور حیاتی نیازمند مشارکت حیاتی و فعال خود کشورهای عضو است.

چشم‌انداز اروپا مدت‌هاست به سمت یک بازار واحد بوده که موانع را برطرف کرده و تجارت، خدمات و آزادی حرکت افراد را تسهیل می‌کند. با این حال، کارآفرینان و شهروندان اغلب خود را در هزارتویی از قوانین و مقررات می‌یابند که می‌توانند پیچیده و ناسازگار باشند. مفهوم «ساده‌سازی» در اینجا به معنای صرفاً حذف قوانین نیست، بلکه بازسازی آنها برای کارآمدتر، منسجم‌تر و کم‌زحمت‌تر کردن آنهاست. عدم دستیابی به این ساده‌سازی نه تنها مانع رشد اقتصادی می‌شود، بلکه اعتماد شهروندان به نهادهای اروپایی را نیز از بین می‌برد و بر رقابت‌پذیری جهانی اروپا تأثیر منفی می‌گذارد.

اهمیت حیاتی مشارکت کشورهای عضو در این واقعیت نهفته است که دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا، پس از تصویب، باید به قوانین ملی تبدیل شوند. این فرآیند، که اغلب به آن «طلاکاری» (gold-plating) گفته می‌شود، می‌تواند منجر به افزودن لایه‌هایی از الزامات خاص کشور شود و به جای کاهش موانع موجود، موانع جدیدی ایجاد کند. به جای اینکه مقررات ملی اجرای قوانین اروپایی را تسهیل کنند، اغلب به پیچیدگی آنها می‌افزایند. در نتیجه، ادارات ملی، که مجریان مستقیم هستند، اغلب به گلوگاه اصلی تبدیل می‌شوند که مانع پیشرفت به سوی یک ساده‌سازی واقعی و مؤثر است.

ضرورت اقتصادی ساده‌سازی روشن است. پیچیدگی نظارتی نوآوری را خفه می‌کند، سرمایه‌گذاری را دلسرد می‌سازد و رشد شرکت‌های کوچک و متوسط (SMEs) را که ستون فقرات اقتصاد اروپا هستند، مختل می‌کند. به عنوان مثال، ابتکاراتی مانند بازار واحد دیجیتال، گذار انرژی یا خدمات فرامرزی از تکه‌تکه شدن ناشی از مقررات ملی متناقض رنج می‌برند. یک بازار واقعاً یکپارچه نمی‌تواند وجود داشته باشد اگر هر ملتی موانع خاص خود را اضافه کند. ساده‌سازی صرفاً در مورد کاهش بار نیست؛ هدف آن آزاد کردن پتانسیل اقتصادی نهفته در اتحادیه اروپا است و آن را برای سرمایه‌گذاری جهانی جذاب‌تر می‌کند.

ساده‌سازی فراتر از مسائل صرفاً بوروکراتیک است؛ نیازمند اراده سیاسی قوی و احساس مالکیت مشترک از سوی پایتخت‌های ملی است. کشورهای عضو باید خود را به عنوان شرکای فعال در شکل‌دهی سیاست‌های اروپایی ببینند، نه دریافت‌کنندگان منفعل قوانین. این امر مستلزم مشارکت فعال در کارگروه‌های شورای اروپا، تعهد به کاهش بارهای نظارتی ملی و بهبود ارتباط بین سطوح ملی و اروپایی است. عدم وجود این تعهد مشترک می‌تواند مشکل را تشدید کند و تلاش‌های سطح اتحادیه اروپا را به دلیل عدم همسویی در سطح ملی به لفاظی صرف تبدیل کند.

با این حال، دستیابی به این هدف با چالش‌ها و مقاومت‌های قابل توجهی روبرو است. اکراه از عوامل مختلفی از جمله از دست دادن کنترل ملی، تمایلات حمایت‌گرایانه، سنت‌های حقوقی متفاوت و هزینه سیاسی اصلاح سیستم‌های ملی ریشه‌دار ناشی می‌شود. افزایش احساسات ناسیونالیستی تلاش‌ها برای ترویج یک رویکرد مشترک اروپایی را بیشتر پیچیده می‌کند. چالش نه تنها متقاعد کردن کشورهای عضو به ضرورت ساده‌سازی است، بلکه یافتن مکانیسم‌هایی است که اطمینان حاصل کند این مشارکت‌ها مؤثر و هماهنگ هستند.

زمینه‌های خاصی وجود دارد که دولت‌ها می‌توانند در آنها مشارکت‌های قابل توجهی داشته باشند. از ساده‌سازی قوانین تدارکات عمومی تا هماهنگ‌سازی صلاحیت‌های حرفه‌ای، از ساده‌سازی مجوزهای زیست‌محیطی تا تسهیل جریان داده‌های فرامرزی، فرصت‌ها برای مشارکت‌های ملی بسیار زیاد است. هماهنگی بهتر بین وزارتخانه‌های ملی و نهادهای اتحادیه اروپا حیاتی است. باید سازوکارهای روشنی برای تبادل بهترین شیوه‌ها، شناسایی موانع مشترک و همکاری مشترک برای یافتن راه‌حل‌های نوآورانه و قابل اجرا در مقیاس وسیع وجود داشته باشد.

چشم‌انداز بلندمدت برای اروپایی ساده‌تر، اروپایی رقابتی‌تر، مقاوم‌تر و دموکراتیک‌تر است. این امر اعتماد به نهادها را افزایش می‌دهد و به شهروندان و مشاغل قدرت می‌بخشد. دستیابی به این مهم نیازمند گفتگوی مستمر و یک مشارکت واقعی بین بروکسل و پایتخت‌های ملی است، با اذعان به اینکه چالش‌های مشترک نیازمند راه‌حل‌های مشترک هستند. آینده ادغام اروپا به توانایی کشورهای عضو برای مشارکت فعال در ساختن اتحادی ساده‌تر و کارآمدتر، و ترجمه واقعیت جهانی شده به یک چارچوب سیاسی منسجم بستگی دارد.

خبرگزاری اخباری