ساکرامنتو کینگز با پیروزی در خارج از خانه، به طولانی‌ترین سلسله شکست‌های تاریخ خود پایان داد

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

ساکرامنتو کینگز با پیروزی در خارج از خانه، به طولانی‌ترین سلسله شکست‌های تاریخ خود پایان داد

ممفیس، تن. — حس آشکار آرامش شامگاه دوشنبه در رختکن ساکرامنتو کینگز حاکم شد، زیرا این تیم سرانجام به طولانی‌ترین سلسله شکست‌های ۱۶ بازی متوالی خود، که بدترین در تاریخ فرنچایز بود، پایان داد و با نتیجه ۱۲۳-۱۱۴ در خارج از خانه مقابل ممفیس گریزلیز به پیروزی رسید. این پیروزی که مدت‌ها انتظارش کشیده می‌شد، اولین برد آن‌ها از ۱۶ ژانویه بود و نه تنها به دوره‌ای طاقت‌فرسا از ناکامی پایان داد، بلکه رکورد قبلی ۱۴ شکست متوالی را که زمانی تیم با نام سینسیناتی رویالز شناخته می‌شد، پشت سر گذاشت.

شکست‌های پی در پی سایه‌ای تاریک بر فصل کینگز افکنده بود و هر ناکامی، ناامیدی بازیکنان، مربیان و هواداران را عمیق‌تر می‌کرد. این تیم در یافتن ثبات و روحیه رقابتی، به ویژه در بازی‌های خارج از خانه، با مشکل مواجه بود، جایی که آخرین پیروزی آن‌ها در برابر حریف کنفرانس غرب به ۲۲ نوامبر مقابل دنور بازمی‌گشت. چهار شکست قبلی در این سلسله به ویژه دلسردکننده بود، کینگز با اختلاف میانگین ۲۷ امتیاز شکست می‌خوردند، که نشان‌دهنده افت قابل توجهی در عملکرد و روحیه بود.

با این حال، مسابقه دوشنبه مقابل تیم گریزلیز که با کمبود بازیکنان به دلیل مصدومیت مواجه بود، فرصتی را فراهم کرد و کینگز از آن بهره برد. رهبری کهنه‌کاران حیاتی بود، با راسل وستبروک که عملکردی درخشان ارائه داد و با ۲۵ امتیاز به کار خود پایان داد – چهارمین بازی او در این فصل با حداقل ۲۵ امتیاز. تأثیر وستبروک به ویژه در کوارتر چهارم تعیین‌کننده احساس شد، جایی که او به همراه بازیکن دوطرفه دایکوان پلودن، در مجموع ۲۰ امتیاز از ۲۴ امتیاز کینگز را در آن دوره به دست آوردند و هر کدام ۱۰ امتیاز برای دفع هر گونه تلاش گریزلیز برای بازگشت به بازی کمک کردند.

داگ کریستی، مربی ساکرامنتو، فشار بی‌اندازه و هزینه عاطفی این سلسله را اذعان کرد. کریستی با اشاره به سلسله شکست‌های تاریخی اظهار داشت: «واضح است که شما نمی‌خواهید نام شما با این (سلسله شکست‌ها) مرتبط باشد.» «اما در این مدت، نقاطی وجود دارد که من واقعاً به نحوه ادامه تکامل بازیکنانمان افتخار می‌کنم.» سخنان او بر تعادل ظریف حفظ انسجام تیم و توسعه بازیکنان در میان یک رشته بی‌امان از شکست‌ها تأکید می‌کند.

دمار دروزان، یکی دیگر از کهنه‌کاران کلیدی، حس رهایی را تکرار کرد. دروزان اظهار داشت: «هیچ‌کس نمی‌خواهد بازنده باشد، به خصوص در سلسله‌ای که ما در آن بودیم. فقط احساس خوبی داشتم که آن بار را از دوشم برداشتم.» این امر بار جمعی را که تیم متحمل شده بود، بیان می‌کرد. وزن روانی چنین سلسله‌ای می‌تواند بسیار زیاد باشد و اغلب منجر به بحران اعتماد به نفس می‌شود که بر هر جنبه‌ای از بازی تأثیر می‌گذارد.

توانایی کینگز در مقاومت در برابر حملات کوتاه ممفیس و جلوگیری از نزدیک شدن آن‌ها به کمتر از هفت امتیاز در پنج دقیقه پایانی، نشان‌دهنده بهبود قابل توجهی در اجرای آن‌ها در اواخر بازی و عزم دفاعی‌شان بود. این امر به شدت با بازی‌های قبلی که در آن‌ها برتری‌ها از بین می‌رفت یا کسری امتیازها به سرعت افزایش می‌یافت، در تضاد بود و نشان‌دهنده سرسختی ذهنی جدیدی است که برای آینده حیاتی خواهد بود.

کریستی همچنین در مورد سفر تیم در این دوره دشوار تأمل کرد: «ما بارها و بارها این فرصت را داشته‌ایم که از آن عبور کنیم. گاهی اوقات، فقط به شما دست پیدا می‌کند، و سپس در ذهن خود فکر می‌کنید: 'آن لحظه کی فرا می‌رسد؟'» برای ساکرامنتو، آن لحظه در ممفیس فرا رسید، نه با یک جشن پر زرق و برق، بلکه با حس آرامش و رضایت از یک دستاورد.

مکسیم رینود، سنتر تازه‌کار، که ۱۰ امتیاز و ۱۳ ریباند به دست آورد، بر منفعت فوری آن تأکید کرد. رینود گفت: «این به ما شتاب خوبی می‌دهد.» «علاوه بر این، روحیه را کمی بالا می‌برد. خوشحالم که بالاخره آن را شکستیم، و امیدوارم بتوانیم از طرف دیگر یک سلسله پیروزی را آغاز کنیم.» اگرچه بازیکنان در نامیدن آن به عنوان سکوی پرتابی برای بقیه فصل محتاط بودند، اما تقویت روانی را نمی‌توان دست کم گرفت. رهایی از یک چرخه منفی اغلب به یک تیم قدرت می‌دهد تا مسیری مثبت‌تر را تصور و دنبال کند.

در آینده، چالش برای کینگز این خواهد بود که بر اساس این پیروزی بنا کند. آسودگی فوری باید به تلاش پایدار و ثبات بهبود یافته تبدیل شود. این پیروزی، اگرچه مهم است، تنها اولین گام در بازیابی یک هویت رقابتی و پیشروی معنی‌دار در کنفرانس غرب است که بسیار چالش برانگیز است. راه پیش رو همچنان دشوار است، اما برای یک شب، کینگز بالاخره توانستند نفس راحتی بکشند.

خبرگزاری اخباری