سلاح‌های ساخت آمریکا، عامل مرگ و ویرانی در مکزیک

مکزیک - خبرگزاری اخباری

سلاح‌های ساخت آمریکا، عامل مرگ و ویرانی در مکزیک

درگیری‌های خشونت‌آمیز پس از کشته شدن نمسیو روبن اوسگرا سِروانتس، معروف به "اِل مِنچو"، رهبر کارتل نسل جدید خالیسکو (CJNG)، سایه شومی بر مکزیک افکنده است. این رویدادها وابستگی شدید سازمان‌های جنایتکار به سلاح‌های گرم ساخت ایالات متحده را آشکار کرده است. تصاویر منتشر شده از مکزیک که شبیه به یک میدان نبرد جهانی مدرن توصیف شده‌اند، شامل تبادل آتش شدید در سواحل، لغو پروازهای تجاری، هجوم هلیکوپترهای نظامی به حریم هوایی، و به آتش کشیده شدن اتوبوس‌ها در مسیرهای اصلی است که منجر به فلج شدن تقریباً کامل کشور شده است. این موج خشونت تلافی‌جویانه منجر به کشته شدن حداقل 70 نفر، از جمله 25 سرباز مکزیکی شده است.

در کنفرانس مطبوعاتی پس از عملیات، مقامات مکزیکی به سرعت این اقدام نظامی را به عنوان یک موفقیت استراتژیک و نمادی از همکاری اطلاعاتی فرامرزی و تلاش‌ها برای مبارزه با جرایم سازمان‌یافته معرفی کردند. با این حال، هنگامی که از وزیر دفاع مکزیک، ریکاردو تریویلا تِریخو، در مورد سلاح‌های کشف شده در جریان حمله به اِل مِنچو سؤال شد، او ارزیابی صریح‌تری ارائه داد و گفت: "80 درصد آنها اصالتاً اهل آمریکای شمالی هستند." این با نسبت سلاح‌های کشف شده توسط دولت مکزیک مطابقت دارد که از اول اکتبر حدود 23,000 قبضه سلاح گرم را شامل می‌شود.

ایالات متحده، با بازار گسترده سلاح‌های غیرنظامی، موانع ضعیف در برابر قاچاق اسلحه، و تمرکز عمدتاً به سمت شمال در اجرای قانون، ناخواسته به ایجاد کارتل‌هایی کمک کرده است که بیش از هر زمان دیگری در تاریخ خود مسلح هستند. این سازمان‌ها از شبکه‌های صرفاً قاچاق غیرقانونی به نیروهای مسلح سنگین تبدیل شده‌اند که قادر به مقابله با اجرای قانون در سطح نظامی در سراسر مناطق هستند. این تشدید یک ناهنجاری نیست؛ بلکه نمایانگر تحولی است که مکزیک را بی‌ثبات کرده، میلیاردها دلار هزینه در برداشته و جان هزاران نفر را در دو سوی مرز گرفته است. در حالی که آمریکا از کشور همسایه‌اش نظاره‌گر است و نقش خود را در مسلح کردن دشمنان فرضی‌اش تا حد زیادی نادیده می‌گیرد، از رویارویی با مسئولیت خود اجتناب می‌کند.

مکزیک تنها دو فروشگاه قانونی اسلحه با مقررات سختگیرانه دارد، که این امر باعث شده است که در میان حلقه‌های اجرای قانون، این یک راز آشکار باشد که ایالات متحده مدت‌هاست به عنوان انبار سلاح‌های گرم غیرقانونی برای جنایت سازمان‌یافته مکزیک عمل کرده است. در سال 2006، پس از آنکه دولت مکزیک شروع به اعزام سربازان برای مبارزه با جرایم سازمان‌یافته کرد، جنگجویان کارتل شروع به تهیه تسلیحات آمریکایی برای دستیابی به برابری نزدیک با ارتش مکزیک کردند. این همزمان با دوره‌ای از مقررات‌زدایی برای صاحبان اسلحه آمریکایی بود، پس از انقضای ممنوعیت سلاح‌های تهاجمی ایالات متحده در سال 2004. یک گزارش تحقیقاتی کمبریج در سال 2013 نشان داد که ظهور مجدد تفنگ‌های تهاجمی آمریکایی همزمان با اوج گرفتن نرخ قتل در مکزیک بوده است. این زنجیره تأمین، که از طریق آن سالانه تخمین زده می‌شود 200,000 قبضه سلاح گرم وارد مکزیک می‌شود، در میان کارشناسان سیاست اسلحه به عنوان "خط لوله آهنین" (Iron Pipeline) شناخته می‌شود.

اداره الکل، تنباکو، سلاح گرم و مواد منفجره (ATF)، یک سازمان اجرای قانون که توسط فشارهای سیاسی و لابی‌گری پرخاشگرانه محدود شده است، تنها توانسته است جریان را مستند کند. بین سال‌های 2014 تا 2021، این اداره گزارش داد که نزدیک به 70 درصد از سلاح‌های گرمی که توسط مقامات مکزیکی برای ردیابی ارائه شده‌اند، از ایالات متحده سرچشمه گرفته‌اند، رقمی که مأموران فدرال و کارشناسان قاچاق به طور مداوم هشدار می‌دهند که مقیاس واقعی سلاح‌های در حال حرکت به سمت جنوب را دست کم می‌گیرد.

در حالی که شرکت‌های اسلحه‌سازی آمریکایی سودهای رکورد را گزارش کردند، سلاح‌های آنها همزمان باندهای جنایتکار مکزیکی را به سلول‌های شبه‌نظامی تبدیل می‌کرد که قادر به شکست دادن نیروهای نظامی دولتی بودند. نتیجه این تسلیحات خیره‌کننده بوده است: مکزیک از سال 2006 بیش از 463,000 قتل ثبت کرده است، در کنار بحران موازی بیش از 130,000 نفر مفقود یا ناپدید شده. بخش قابل توجهی از این خونریزی از سلاح‌های گرمی ناشی شده است که از شمال به جنوب از طریق مرز ایالات متحده قاچاق شده‌اند.

در تلاشی قبلی برای دستگیری "اِل مِنچو" در سال 2015، نیروهای کارتل یک هلیکوپتر نظامی مکزیکی را با یک تفنگ کالیبر 50 سرنگون کردند. این حادثه جان 9 سرباز را گرفت و بعداً سلاح به یک فروشگاه اسلحه در ایالت واشنگتن ردیابی شد. در سال 2019، کارتل دل نورسته (Cartel del Noreste) یک کمپین ترور دو روزه را آغاز کرد و شهر کوچک ویلا یونیون را زیر آتش گرفت. پس از آن، 23 نفر کشته شدند و مقامات مقادیر زیادی سلاح را که از هیوستون تهیه شده بود، کشف کردند. در همان سال، سه زن آمریکایی و شش فرزندشان در سونورا کشته شدند، هنگامی که جامعه مورمون آنها توسط قاتلان (sicarios) مورد حمله قرار گرفت. دو تفنگ مورد استفاده برای کشتن آنها از نیومکزیکو و آریزونا خریداری شده بود. تنها در سال گذشته، مهمات تفنگ ساخت آمریکا، از جمله فشنگ‌های شلیک شده از کارخانه‌ای متعلق به ارتش ایالات متحده، در محل درگیری خونین کارتل‌ها در روستایی در میچوآکان کشف شد.

پس از کشته شدن "اِل مِنچو"، ویدئویی منتشر شده است که به نظر می‌رسد جنگجویان CJNG در خالیسکو در حال کمین هستند و یکی از آنها تفنگ بارِت کالیبر 50 را در دست دارد – سلاحی که در مورفریسبورو، تنسی تولید شده است. کلیپ دیگری که در X منتشر شده، آنچه را که به نظر می‌رسد قاچاقچیان مواد مخدر هستند، نشان می‌دهد که با تفنگ FN SCAR، تفنگی که در کلمبیا، کارولینای جنوبی مونتاژ شده است، به سمت مقامات مکزیکی آتش می‌گشایند. تا سال 2022 هیچ قانون فدرال قاچاق اسلحه وجود نداشت، که باعث شد مقامات آمریکایی بیش از یک قرن ابزار کمی برای تعقیب قاچاقچیان اسلحه داشته باشند. در این میان، ATF که از نظر سیاسی تحت فشار است، دهه‌ها در بازرسی صحیح نزدیک به 80,000 فروشنده اسلحه در آمریکا ناکام بوده و به متخلفان مکرر اجازه داده است تا در کسب و کار باقی بمانند. در حالی که گمرک و حفاظت از مرزها اختیار واضحی برای مهار جریان خروجی سلاح‌ها دارند، تمرکز سازمانی آنها بر مهاجرت و مواد مخدر به این معنی است که آنها تنها بخش کوچکی از سلاح‌های گرمی را که به دست کارتل‌ها می‌رسد، رهگیری می‌کنند. هنگامی که مقامات مکزیکی با امید به اینکه واشنگتن سرانجام مداخله کند، دعوای حقوقی مهمی علیه تولیدکنندگان اسلحه آمریکایی مطرح کردند، دیوان عالی ایالات متحده، با حمایت اکثریت محافظه‌کار، این پرونده را رد کرد و مکزیک را با پیامدهای ویرانگر خشونت مسلحانه که توسط سلاح‌های آمریکایی تغذیه می‌شود، تنها گذاشت.

خبرگزاری اخباری