مأموریت آرتمیس ۲ ناسا با مشکل هلیوم مواجه شد؛ بازگشت به VAB و تأخیر بیشتر در پرتاب

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

مأموریت آرتمیس ۲ ناسا با مشکل هلیوم مواجه شد؛ بازگشت به VAB و تأخیر بیشتر در پرتاب

تلاش جاه‌طلبانه برای بازگرداندن بشریت به نزدیکی ماه، با یک مانع قابل توجه دیگر روبرو شده است، زیرا ناسا تأخیر جدیدی را برای مأموریت حیاتی آرتمیس ۲ خود تأیید کرده است. یک وقفه غیرمنتظره در جریان هلیوم به مرحله پیشرانه کرایوژنیک موقت موشک سامانه پرتاب فضایی (SLS)، این سازمان را مجبور کرده است تا موشک عظیم و فضاپیمای اوریون خود را به ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه (VAB) در مرکز فضایی کندی بازگرداند. این تصمیم حیاتی عملاً هرگونه امید برای پرتاب در ماه مارس را از بین برده، زودترین پنجره پرتاب ممکن را به آوریل موکول کرده و پیچیدگی‌ها و چالش‌های ذاتی اکتشافات فضایی عمیق را برجسته می‌سازد.

مشکل هلیوم، که برای اولین بار توسط آژانس فضایی ایالات متحده در روز شنبه شناسایی و اعلام شد، به نقش حیاتی این گاز در حفظ شرایط محیطی در موتور مرحله بالایی و تحت فشار قرار دادن مخازن سوخت هیدروژن مایع و اکسیژن مربوط می‌شود. هلیوم، به دلیل سبک‌تر بودن از هوا، برای این عملکردها ضروری است. به طور عجیب، سیستم‌های مرتبط در طول آخرین تمرین لباس خیس آرتمیس ۲ که در ۱۹ فوریه به پایان رسید، بدون هیچ مشکلی کار کرده بودند. مقامات ناسا خاطرنشان کردند که وقفه در جریان هلیوم تنها در طول بازپیکربندی‌های بعدی و سایر عملیات پس از آن آزمایش گسترده ظاهر شده است.

تصمیم برای آغاز بازگشت به VAB، که خود یک اقدام عظیم است، نشان‌دهنده شدت مشکل است. در حالی که ناسا در ابتدا برای این جابه‌جایی آماده می‌شد، روز یکشنبه رسماً تأیید کرد که این مشکل به اندازه‌ای جدی است که این گام را توجیه کند. در به‌روزرسانی ناسا آمده است: «بازگشت به ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه در کندی برای تعیین علت مشکل و رفع آن ضروری است»، که بر کارهای تشخیصی و تعمیری که اکنون باید اولویت داشته باشند، تأکید می‌کند. این اولین بار نیست که آرتمیس ۲ با تنظیمات برنامه مواجه می‌شود؛ این مأموریت قبلاً به دلیل شناسایی نشت‌های هیدروژن قبلی و سایر مشکلات فنی، هدف خود را از پرتاب اولیه برنامه‌ریزی شده در فوریه به مارس تغییر داده بود.

مهندسان در حال حاضر با منشأ دقیق مشکل جریان هلیوم دست و پنجه نرم می‌کنند. ناسا چندین مقصر احتمالی را مطرح کرده است، از جمله رابط پیچیده بین خطوط زمینی و خطوط موشک، یک شیر خاص در مرحله بالایی SLS، یا یک فیلتر که بین زمین و موشک قرار دارد. این سازمان همچنین با دقت بررسی می‌کند که آیا این مشکل شباهتی به مشکل شیر یک‌طرفه هلیوم دارد که مأموریت بدون سرنشین آرتمیس ۱ را نیز به تأخیر انداخت. درک علت اصلی نه تنها برای موفقیت آرتمیس ۲، بلکه برای یکپارچگی پرتاب‌های آینده SLS نیز بسیار مهم است.

با وجود این عقب‌نشینی، ناسا همچنان با احتیاط نسبت به حفظ فرصت پرتاب در آوریل خوشبین است. سخنگوی اداره فضایی اعلام کرد: «کار سریع برای شروع آماده‌سازی جهت بازگرداندن موشک و فضاپیما به VAB، بسته به نتایج یافته‌های داده‌ها، تلاش‌های تعمیر و نحوه به ثمر نشستن برنامه در روزها و هفته‌های آینده، به طور بالقوه پنجره پرتاب آوریل را حفظ می‌کند.» این نشان‌دهنده یک مسابقه با زمان برای مهندسان است تا مشکل را با حداکثر دقت و سرعت شناسایی، تشخیص و رفع کنند، در حالی که استانداردهای ایمنی سختگیرانه را نیز حفظ می‌کنند. به طور عمومی، احساس ناسا را می‌توان به عنوان امید به پرتاب در آوریل خلاصه کرد، اما از قطعیت زودهنگام هشدار می‌دهد.

آرتمیس ۲ اهمیت تاریخی بسیار زیادی دارد و اولین مأموریت سرنشین‌دار برای گردش به دور ماه از زمان آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ را رقم می‌زند. اگرچه این یک پرواز گذرا بدون فرود بر ماه خواهد بود، اما موفقیت آن پیش‌درآمدی حیاتی برای مأموریت‌های آینده با هدف ایجاد حضور پایدار انسانی بر روی ماه و در نهایت سفر به مریخ است. ناسا تحت فشار قابل توجهی عمل می‌کند تا این مأموریت را بدون نقص اجرا کند، نه تنها به دلیل اهمیت استراتژیک آن، بلکه با توجه به سرمایه‌گذاری قابل توجه و انتظار عمومی. سامانه پرتاب فضایی، سنگ بنای برنامه آرتمیس، ثابت کرده است که یک وسیله نقلیه قدرتمند، هرچند پیچیده است که چالش‌های مستمری را برای مهندسان به همراه دارد.

سفر این مأموریت به سکوی پرتاب در ژانویه برای بررسی‌های نهایی پیش از پرواز و قبل از پنجره پرتاب اولیه فوریه آغاز شد. با این حال، یک تمرین لباس خیس در ۳ فوریه به طور نابهنگام متوقف شد، زمانی که مهندسان در طول عملیات سوخت‌گیری، نشتی هیدروژن مایع را شناسایی کردند. مشکلات بعدی شامل نیاز به سفت کردن مجدد یک شیر تنظیم فشار دریچه در ماژول خدمه اوریون، همراه با اشکالات مختلف ارتباطی و سیستم‌های زمینی که در طول آزمایش شناسایی شدند. این چالش‌های انباشته منجر به کنار گذاشتن پنجره فوریه و هدف قرار دادن مارس شد، برنامه‌ای که اکنون با مشکل اخیر هلیوم جایگزین شده است.

در یک تحول مرتبط، خدمه چهار نفره آرتمیس ۲ – فرمانده رید وایزمن، خلبان ویکتور گلاور، متخصص مأموریت کریستینا کخ، و فضانورد آژانس فضایی کانادا جرمی هانسن – که در انتظار پرتاب‌های مکرر به تعویق افتاده در قرنطینه بودند، اکنون از قرنطینه آزاد شده‌اند. آزادی آنها بر عدم قطعیت برنامه پرتاب فوری تأکید می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد تا به رژیم‌های آموزشی عادی بازگردند در حالی که تیم‌های فنی به مشکلات موشک رسیدگی می‌کنند. جامعه هوافضا و عموم مردم به طور یکسان اکنون با ترکیبی از امید و نگرانی به آوریل نگاه می‌کنند و این احساس را تکرار می‌کنند: «امیدواریم که سومین بار خوش‌شانسی بیاورد.» مسیر بازگشت به ماه همچنان با چالش‌های مهندسی پر است و پشتکار و دقت را از ناسا و شرکای آن می‌طلبد.

خبرگزاری اخباری