مدال نقره المپیک، هیلی بتن، اولین حضور خود در مسابقه بلژیکی وافل راید آریزونا را با پیروزی پشت سر گذاشت؛ راسل فاینستروالد در یک رقابت نفس‌گیر دو نفره به پیروزی در بخش مردان دست یافت

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

مدال نقره المپیک، هیلی بتن، اولین حضور خود در مسابقه بلژیکی وافل راید آریزونا را با پیروزی پشت سر گذاشت؛ راسل فاینستروالد در یک رقابت نفس‌گیر دو نفره به پیروزی در بخش مردان دست یافت

هیلی بتن، مدال آور نقره المپیک ایالات متحده در رشته دوچرخه‌سواری کوهستان XCO، فصل ۲۰۲۶ مسابقات خارج از جاده خود را با نمایشی مسلط در مسابقه بلژیکی وافل راید (BWR) آریزونا در روز شنبه آغاز کرد. بتن که اولین حضور خود را در مسابقات BWR تجربه می‌کرد، بخش عمده‌ای از مسیر چالش برانگیز ۱۰۰ مایلی (حدود ۱۶۰ کیلومتر) را به صورت انفرادی و با عملکردی تقریباً بی‌نقص طی کرد و با زمان قابل توجه ۵ ساعت و ۵۸ دقیقه و ۱۳ ثانیه از خط پایان گذشت. این پیروزی قاطع او، استاندارد بالایی را برای آغاز فصل تعیین کرد.

مسابقه مردان نخبه نیز به خودی خود نمایشی تماشایی بود و با یک رقابت نفس‌گیر به اوج خود رسید که در آن راسل فاینستروالد (LOOK) با اختلاف اندکی بر اندرو ل'اسپرانس (3T-Maxxis-Pearl Izumi) پیروز شد. این رقابت تن به تن نه تنها پیروزی فاینستروالد را تضمین کرد، بلکه به عنوان نزدیک‌ترین پایان ثبت شده در تاریخ ۱۵ ساله سری BWR، در تاریخ این مسابقات ثبت شد و رقابت شدید و اراده تزلزل‌ناپذیر ورزشکاران را برجسته کرد.

بتن، که مدال المپیک خود را در بازی‌های پاریس کسب کرد، در مسیر چالش‌برانگیز BWR آریزونا که شامل انواع زمین‌ها بود، از جمله بخش‌های قابل توجهی از شن و مسیرهای فنی (singletrack) در نیمه دوم مسابقه، پیمود. دوچرخه‌سواران با شرایط جوی سخت مبارزه کردند، به طوری که دمای هوا در یک روز آفتابی به ۸۸ درجه فارنهایت (۳۱ درجه سانتیگراد) رسید. علیرغم گرما، بتن از عملکرد خود ابراز رضایت کرد و گفت: "هوا واقعاً داغ بود و مسیر ۱۰۰ مایلی بی‌رحمانه بود. من از تلاشم و پیروزی راضی هستم. سخت بود. هوا گرم است؛ من کاملاً خسته هستم." استقامت و قدرت او در طول مسابقه مشهود بود.

در سکوی بانوان، پس از بتن، هیلی اسمیت (Factor Racing) و سسیل لژون (Cecile Lejeune) (Trek Driftless) قرار گرفتند. اسمیت با اختلاف ۱۳ دقیقه و ۹ ثانیه پس از بتن، مقام دوم را به دست آورد، در حالی که لژون ۲۶ ثانیه دیگر عقب‌تر در مقام سوم قرار گرفت. عملکرد قوی آنها عمق استعداد در میان بانوان را برجسته کرد.

در مسابقه مردان، فاینستروالد، قهرمان فعلی سری BWR Quad-Tripel Crown سال گذشته، بخش زیادی از مسابقه را در موقعیت تعقیب بود. فرار اولیه توسط ل'اسپرانس و چیس وورک (Lunchbox Racing) ایجاد شد. سپس ل'اسپرانس یک حمله انفرادی قدرتمند به مسافت ۹۰ کیلومتر را آغاز کرد و به نظر می‌رسید که در مسیر پیروزی است، تا اینکه فاینستروالد یک تعقیب بی‌امان را آغاز کرد. فاینستروالد موفق شد اختلاف قابل توجه را در حدود ۱۰ مایلی مانده به خط پایان جبران کند.

فاینستروالد در مورد نبرد تاکتیکی گفت: "لِسپای تنها کسی بود که می‌دانستم در کنترل دوچرخه بسیار خوب است و من نمی‌خواستم هیچ فرصتی به او بدهم. اما او زود شروع کرد و چهار دقیقه اختلاف ایجاد کرد." او استراتژی خود را اینگونه تشریح کرد: "با ۶۰ مایل باقی مانده، او از گروه تعقیب کننده که پیشرفتی نداشت جدا شد و من تصمیم گرفتم که 'اگر می‌خواهی این را ببری، فقط با تمام قوا تا پایان برو'."

فاینستروالد با اشاره به آخرین کیلومترها افزود: "او یک دونده سرعت خوب است، من کمی نگران بودم که او را به خط پایان برسانم. حدود ۱۰ مایل مانده به پایان او را گرفتم و بلافاصله سعی کردم به او حمله کنم، چون شاید خسته بود. اما او هنوز کمی توان در پاهایش داشت و در نهایت ما آن را در یک رقابت سرعت تعیین کردیم." این حرکت استراتژیک و رقابت قدرتمند در نهایت پیروزی سخت به دست آمده او را رقم زد.

تاریخچه رقابت بین فاینستروالد و ل'اسپرانس با رویارویی آنها در سال گذشته بیشتر برجسته شد، جایی که ل'اسپرانس درست پشت سر فاینستروالد در مقام دوم قرار گرفت، که در یک رقابت سرعت پشت سر کیگان سونسون دوم شد. توربیورن رود (Trek Driftless) سکوی مردان را کامل کرد و برای سومین بار در چهار سال گذشته در مقام سوم قرار گرفت و ۴ دقیقه و ۳ ثانیه از پیشتازان عقب بود.

رویداد BWR آریزونا، که اکنون در چهارمین دوره خود برگزار می‌شود، به عنوان اولین مرحله از سری BWR Quad-Tripel Crown of Gravel عمل کرد. دور دوم سری BWR در تاریخ ۳ مه در دل مار، کالیفرنیا برگزار خواهد شد و نویدبخش رقابت‌های هیجان‌انگیزتر در مسیرهای خاکی است.

خبرگزاری اخباری