کتابی جدید جزئیات نگران‌کننده‌ای از روابط کریستی نوم و کوری لوواندوفسکی در وزارت امنیت داخلی آمریکا را فاش می‌کند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

کتابی جدید جزئیات نگران‌کننده‌ای از روابط کریستی نوم و کوری لوواندوفسکی در وزارت امنیت داخلی آمریکا را فاش می‌کند

یک کتاب مهم که به زودی منتشر خواهد شد، قصد دارد نور جدیدی بر عملکرد داخلی وزارت امنیت داخلی (DHS) بتاباند و بر رابطه بحث‌برانگیز بین وزیر کریستی نوم و مشاور نزدیکش، کوری لوواندوفسکی، تمرکز کند. این کتاب با عنوان 'روند ناعادلانه: داستان داخلی برنامه اخراج جمعی ترامپ' (Undue Process: The Inside Story of Trump’s Mass Deportation Program) که توسط جولیا آینسلی، خبرنگار NBC News، نوشته شده است، ادعا می‌کند که درهم‌تنیدگی شخصی و حرفه‌ای بین نوم و لوواندوفسکی باعث اصطکاک داخلی قابل توجهی شده و به طور بالقوه ماموریت این سازمان را به خطر انداخته است.

بر اساس بخش‌هایی که توسط نشریه آتلانتیک به دست آمده است، مقامات ارشد DHS سال گذشته، اندکی پس از ادای سوگند دونالد ترامپ، جلسه‌ای مخفیانه و شش ساعته را در خانه‌ای خصوصی در واشنگتن دی.سی. برگزار کردند. دستور کار اصلی جلسه، بحران محسوسی بود که از رابطه بین وزیر نوم و لوواندوفسکی ناشی می‌شد؛ کسی که به عنوان مشاور، اجراکننده و معشوقه ادعایی او توصیف شده است. این دیدار در مقطعی حساس رخ داد، زیرا دولت ترامپ در حال آماده شدن برای اجرای یک برنامه اخراج جمعی بسیار بحث‌برانگیز و از نظر لجستیکی دشوار بود، که ستون اصلی برنامه انتخاباتی ترامپ محسوب می‌شد.

مقامات تحت فشار شدیدی بودند تا DHS، سازمانی که پس از 11 سپتامبر برای مبارزه با تروریسم تأسیس شده بود، را به سمت اجرای سیاست‌های سختگیرانه مهاجرت سوق دهند. با این حال، حضور و نفوذ لوواندوفسکی، که گفته می‌شود فاقد تجربه مستقیم در اجرای قوانین مهاجرت بوده اما قدرت قابل توجهی داشته است، این تلاش‌ها را پیچیده کرده بود. جلسه مخفیانه برای تدوین استراتژی‌هایی جهت کاهش اثرات احتمالی بی‌ثبات‌کننده رابطه نوم با لوواندوفسکی بر عملیات و روحیه این وزارتخانه برگزار شد.

'روند ناعادلانه' DHS را به عنوان یک نهاد ناکارآمد در چارچوب گسترده‌تر دولت ترامپ به تصویر می‌کشد. این سازمان مسئول اجرای یک برنامه مهاجرتی تهاجمی است، در حالی که فرهنگ داخلی آن، طبق گزارش‌ها، توسط رابطه بین یک وزیر جاه‌طلب و دستیار مسلط او که گفته می‌شود معشوقه‌اش نیز هست، تحریف شده است. گزارش آینسلی نشان می‌دهد که نفوذ لوواندوفسکی تقریباً در تمام جنبه‌های سازمان گسترده بوده است، از تعیین دستور جلسات و جریان اطلاعات به نوم، تا تاثیرگذاری بر انتخاب پیمانکاران و طراحی مراکز نگهداری مهاجران.

هم نوم و هم لوواندوفسکی، که هر دو متاهل و دارای فرزند هستند، علناً هرگونه رابطه عاشقانه‌ای را رد کرده‌اند. لوواندوفسکی به طور مشهور به آتلانتیک گفت: "این چرندیات است"، در حالی که سخنگوی DHS این شایعات را "فضولی‌های مبتذل و بی‌اساس" خواند. علیرغم این انکارها، رابطه ادعایی آنها به یک راز آشکار در محافل سیاسی و رسانه‌ای واشنگتن دی.سی. تبدیل شده است. در حالی که در ابتدا زمزمه می‌شد، این روایت از پوشش رسانه‌های زرد مانند دیلی میل فراتر رفته و به گزارش‌های جریان اصلی‌تر وال استریت ژورنال رسیده است، که سفرهای متعدد آنها با جت خصوصی و پرسش‌های مکرر رئیس‌جمهور ترامپ در مورد رابطه آنها را ذکر کرده است.

این کتاب به نقل از مقامات ناشناس DHS می‌گوید که رابطه ادعایی را «دانش عمومی» توصیف می‌کنند. یکی از مقامات گمرک و حفاظت مرزی (CBP) گفت: "آنها آن را پنهان نمی‌کنند." یکی از اعضای سابق تیم انتقالی ترامپ در این کتاب در ژانویه ۲۰۲۵ اظهار نظر صریح‌تری بیان می‌کند: "آه بله، آنها هنوز هم این کار را می‌کنند." گزارش شده است که این برداشت نادرست، تنش‌هایی را در داخل کاخ سفید ایجاد کرده است. این کتاب ادعا می‌کند که بال غربی، تلاش نوم برای انتصاب لوواندوفسکی به عنوان رئیس دفترش را با استناد به شایعات گسترده و نارضایتی شخصی احتمالی استیون میلر از خیانت آنها، وتو کرده است. میلر که به عنوان "سخت‌گیر در مورد تک‌همسری" توصیف شده است، گفته می‌شود به یکی از مقامات CBP توصیه کرده است که "از کوری دوری کن." یک مقام کاخ سفید این روایت را رد کرده و ادعا کرده است که میلر هیچ گفتگویی در مورد این شایعات نداشته یا هیچ نظری در این باره ابراز نکرده است.

لوواندوفسکی در نهایت به عنوان "کارمند ویژه دولتی" استخدام شد، نقشی که قرار بود سالانه به 130 روز محدود شود، اما به گفته آینسلی، لوواندوفسکی اغلب این قانون را نادیده گرفته است. گزارش شده است که او شروع به خطاب قرار دادن خود به عنوان "مشاور ارشد" وزیر در مقر DHS کرده است. با این حال، سخنگوی DHS اظهار داشت که لوواندوفسکی سال گذشته 115 روز در این سمت کار کرده است.

سابقه سیاسی لوواندوفسکی با دوره خدمت او به عنوان اولین مدیر کمپین ترامپ در سال 2015 آغاز شد. او به سرعت شهرتی برای کینه‌توزی و قلدری به دست آورد؛ دوره کوتاه مدت او با درگیری‌های فیزیکی متعدد با روزنامه‌نگاران و معترضان و اتهامات مربوط به اظهارات جنسی و پیشروی‌های رمانتیک ناخواسته نسبت به روزنامه‌نگارانی که کمپین سال 2016 را پوشش می‌دادند، همراه بود. او در آن زمان این اتهامات را رد کرد.

با این حال، وفاداری بی‌دریغ او به ترامپ، مکانی دائمی در حلقه داخلی رئیس‌جمهور سابق برای او تضمین کرد. لوواندوفسکی از این موقعیت برای پیشبرد جاه‌طلبی‌های سیاسی کریستی نوم استفاده کرده است، با تسهیل معرفی او به چهره‌های کلیدی در حلقه ترامپ و شکل دادن به تصویر عمومی او. تحول خود نوم از فرماندار داکوتای جنوبی به یک چهره برجسته MAGA نیز با جزئیات شرح داده شده است، از جمله تغییرات فیزیکی قابل توجه، مانند جراحی دندان و سایر بهبودهای زیبایی. تا سال 2024، او گزارش شده است که با یک آرایشگر شخصی سفر می‌کرده است، ادعایی که سخنگوی DHS آن را رد کرده است.

این کتاب همچنین علاقه نوم به نمایش را برجسته می‌کند. حضور او در یک جلسه توجیهی قبل از حمله برای افسران ICE در نیویورک، با آرایش کامل، موهای آراسته و جلیقه ضد گلوله، در حالی که آهنگی کانتری پخش می‌شد، لقب "ICE Barbie" را برای او به ارمغان آورد. این نمایش نمایشی بر وضعیت ستاره او در جنبش MAGA تاکید کرد.

جالب اینجاست که ترامپ ظاهراً نوم را به عنوان نامزد احتمالی معاونت ریاست جمهوری در سال 2024 در نظر گرفته بود. پس از اینکه او در خاطرات خود فاش کرد که سگ "غیرقابل تربیت" خود را کشته است، چشم‌انداز او به نظر می‌رسید که کمرنگ شده است. با این حال، آینسلی گزارش می‌دهد که ترامپ این حکایت بحث‌برانگیز را نه به عنوان یک نقطه ضعف، بلکه به عنوان یک مزیت تلقی کرده و آن را نشانه‌ای از قاطعیتی می‌دانست که در یک وزیر امنیت داخلی می‌خواسته است.

در حالی که نوم به ظاهر عمومی می‌پرداخت، آینسلی ادعا می‌کند که لوواندوفسکی در حال انباشت "قدرت کنترل نشده" در داخل DHS بود. گزارش شده است که مقامات از ترس انتقام‌جویی نوم در صورت به چالش کشیدن لوواندوفسکی، در جلساتی که او شرکت می‌کرد، جوی خفقان‌آور ایجاد می‌کردند. یکی از مقامات CBP نقل می‌کند: "او می‌پرسید، 'چرا همه اینقدر ساکت هستند؟' در حالی که واضح بود مردم از صحبت کردن در مقابل کوری می‌ترسیدند." ترس از انتقام، مانند اخراج، فضایی از سکوت ایجاد کرد، که در آن به چالش کشیدن لوواندوفسکی به عنوان خودکشی شغلی تلقی می‌شد.

خبرگزاری اخباری