کلارا بروگادا به رسانه‌ها پیشنهاد 'پیمان سکوت' برای کاهش 'نوتای قرمز' را می‌دهد

مکزیک - خبرگزاری اخباری

کلارا بروگادا به رسانه‌ها پیشنهاد 'پیمان سکوت' برای کاهش 'نوتای قرمز' را می‌دهد

در اقدامی که افکار عمومی و بحث‌های رسانه‌ای را قطبی کرده است، کلارا بروگادا، نامزد ائتلاف 'بیایید به ساختن تاریخ ادامه دهیم' برای ریاست دولت مکزیکوسیتی، پیشنهادی را به رسانه‌ها برای برقراری 'پیمان سکوت' ارائه کرده است. این توافق، به گفته بروگادا، با هدف 'کاهش' انتشار 'نوتای قرمز' (nota roja) خواهد بود، که یک سنت روزنامه‌نگاری مکزیکی است و با پوشش صریح و اغلب هیجان‌انگیز از رویدادهای خشونت‌آمیز و جنایات مشخص می‌شود. ابتکار بروگادا با توجه به تاریخچه انتقادات رئیس‌جمهور فعلی، آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، نسبت به هرگونه پیمان بین قدرت سیاسی و مطبوعات، با شدت خاصی طنین‌انداز می‌شود و تناقضی آشکار را در درون همان جنبش سیاسی برجسته می‌کند.

'نوتای قرمز' در مکزیک فقط یک ژانر روزنامه‌نگاری نیست؛ این یک پدیده فرهنگی عمیقاً ریشه‌دار است که به قرن‌ها پیش، از اعلامیه‌های عمومی تا روزنامه‌های مدرن، بازمی‌گردد. این نوع خبررسانی از لحاظ تاریخی منبعی برای اطلاعات و سرگرمی بوده، اما همچنین مورد مناقشه قرار گرفته است، متهم به ستایش خشونت، دامن زدن به ترس، و گاهی اوقات، منحرف کردن توجه از مشکلات ساختاری. برای بروگادا، قرار گرفتن بیش از حد در معرض این نوع محتوا می‌تواند درک نادرستی از امنیت در پایتخت ایجاد کند، که بر روحیه اجتماعی و اعتماد به نهادها تأثیر می‌گذارد. فراخوان او برای 'پیمان' نشان‌دهنده جستجوی مسئولیت مشترک از سوی رسانه‌ها برای کاهش تأثیر منفی درک شده از این پوشش است.

با این حال، پیشنهاد 'پیمان سکوت' بلافاصله شبح سانسور یا، حداقل، خودسانسوری را زنده می‌کند. استقلال تحریریه ستون فقرات اساسی دموکراسی است، و هرگونه تلاش برای تأثیرگذاری بر خط تحریریه رسانه‌ها، هرچقدر هم که با نیت خیر به نظر برسد، می‌تواند به عنوان حمله به آزادی مطبوعات تفسیر شود. منتقدان استدلال می‌کنند که راه‌حل درک ناامنی در 'ساکت کردن' واقعیت نیست، بلکه در مقابله با آن با سیاست‌های عمومی مؤثر و شفاف است. ترغیب رسانه‌ها به 'کاهش' 'نوتای قرمز' می‌تواند، به طور متناقض، بی‌اعتمادی به اطلاعات ارائه شده به مردم را ایجاد کند.

تضاد با موضع لوپز اوبرادور قابل توجه بوده و نقطه اصلی انتقاد است. برای دهه‌ها، AMLO مخالف سرسخت 'چایوتس' (رشوه به روزنامه‌نگاران) و هرگونه توافق بین دولت و رسانه‌ها بوده و از مطبوعات آزاد و مستقل دفاع کرده است. سخنرانی او بر اهمیت انجام وظیفه انتقادی رسانه‌ها بدون سازش تأکید کرده است. پیشنهاد بروگادا، که از یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های حزب او، مورنا، می‌آید، به نظر می‌رسد خلاف این اصل باشد و سوالاتی را مطرح می‌کند که آیا این یک استراتژی عمل‌گرایانه در مواجهه با یک انتخابات رقابتی است یا یک تحول ایدئولوژیک در درون این جنبش.

از منظر روزنامه‌نگاری، 'نوتای قرمز' یک وظیفه اطلاع‌رسانی را انجام می‌دهد، اگرچه اغلب بحث‌برانگیز است. گزارش‌دهی درباره جرم و جنایت برای پاسخگویی، افشای بی‌عدالتی‌ها و درک چالش‌های اجتماعی حیاتی است. بحث شاید نباید بر 'سکوت' متمرکز شود، بلکه بر کیفیت پوشش: چگونه می‌توان خشونت را به طور مسئولانه گزارش داد، بدون تسلیم شدن به هیجان‌انگیزی، اما بدون نادیده گرفتن جدیت حقایق؟ روزنامه‌نگاری اخلاقی به دنبال زمینه‌سازی رویدادها، تحلیل علل و پیامدهای آنها، و نه صرفاً نمایش تراژدی خواهد بود.

مکزیکوسیتی با چالش‌های امنیتی قابل توجهی روبروست، و درک عمومی یک عامل حیاتی است. پیشنهاد بروگادا می‌تواند به عنوان تلاشی برای مدیریت این درک دیده شود، اما مسیر از طریق 'پیمان سکوت' دشوار است. تاریخ نشان می‌دهد که تلاش‌ها برای کنترل جریان اطلاعات اغلب نتیجه معکوس دارند و اعتبار رسانه‌ها و حاکمان را تضعیف می‌کنند. به جای توافقاتی که اطلاعات را محدود می‌کنند، جامعه و رسانه‌ها می‌توانند بیشتر از گفتگویی باز در مورد چگونگی بهبود پوشش روزنامه‌نگاری، تقویت اخلاق حرفه‌ای و اطمینان از رسیدن اطلاعات صحیح و زمینه‌مند به شهروندان، بدون به خطر انداختن استقلال مطبوعات، بهره‌مند شوند. این بحث باز است و پیامدهای آن برای دموکراسی و آزادی بیان عمیق است.

خبرگزاری اخباری