کنگره با وضع محدودیت بر واسطه‌های دارویی، قیمت داروها را کاهش می‌دهد

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

کنگره محدودیت‌های جدیدی را بر مدیران منافع داروخانه برای کنترل قیمت داروها اعمال می‌کند

در اقدامی قابل توجه که می‌تواند بخش قابل توجهی از چشم‌انداز مراقبت‌های بهداشتی آمریکا را بازتعریف کند، کنگره اخیراً بسته‌ای قانونی را تصویب کرده است که برای مهار افزایش مداوم قیمت داروهای تجویزی طراحی شده است. این قانون محدودیت‌های جدیدی را بر مدیران منافع داروخانه (Pharmacy Benefit Managers - PBMs) اعمال می‌کند؛ شرکت‌های بزرگی شبیه به CVS Caremark، Optum Rx و Express Scripts که نقشی حیاتی در مدیریت مزایای داروهای تجویزی برای میلیون‌ها آمریکایی ایفا می‌کنند. این شرکت‌ها که به عنوان واسطه بین تولیدکنندگان دارو، داروخانه‌ها و شرکت‌های بیمه عمل می‌کنند، مدت‌هاست که بدون نظارت عمومی و مقررات محدود فعالیت کرده‌اند و این امر سوالاتی را در مورد نقش آنها در هزینه‌های گزاف داروها مطرح کرده است.

این قانون نشان‌دهنده شکست سیاسی قابل توجهی برای این PBMها است که سال‌هاست تا حد زیادی از توجه عمومی، مقررات و نظارت گریخته‌اند. در مقابل، این امر به عنوان پیروزی برای تولیدکنندگان دارو تلقی می‌شود که به طور مداوم برای سرزنش PBMها به دلیل قیمت بالای داروها لابی کرده‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، هنگام امضای بسته قانونی گسترده‌تر، بر تلاش‌های دولت خود برای کاهش قیمت داروها تأکید کرد.

علیرغم حمایت گسترده از محدودیت‌های جدید برای PBMها، میزان سودی که این اقدامات در نهایت به دولت، کارفرمایان و بیماران خواهد رساند، نامشخص است. دلایل قیمت بالای داروها پیچیده و چندوجهی هستند و این قانون همچنان بسیاری از عناصر کلیدی مدل کسب‌وکار مبهم PBMها را حفظ می‌کند که منتقدان معتقدند در تورم هزینه‌ها نقش دارد.

سه PBM بزرگ در ایالات متحده - Caremark از CVS Health، Express Scripts از Cigna، و Optum Rx از UnitedHealth - مجموعاً حدود 80 درصد از کل نسخه‌های دارویی را در سراسر کشور مدیریت می‌کنند. کارفرمایان و برنامه‌های دولتی با PBMها قرارداد می‌بندند تا قیمت‌ها را با شرکت‌های داروسازی مذاکره کنند، هزینه‌های داروخانه‌ها را جبران کنند و تعیین کنند که بیماران کدام داروها را و با چه قیمتی می‌توانند دریافت کنند. بیماران مستقیماً تأثیر PBMها را از طریق رد پوشش نسخه‌های دارویی یا الزام به تغییر داروها تجربه می‌کنند.

در طول سال‌ها، PBMها و شرکت‌های مادر آنها، که اغلب مالک شرکت‌های بیمه بزرگ نیز هستند، قدرت قابل توجهی را در سیستم مراقبت‌های بهداشتی آمریکا تثبیت کرده‌اند. این ادغام نفوذ آنها را افزایش داده و آنها را به نهادهایی دشوار برای تنظیم مؤثر تبدیل کرده است. قانون اخیر نشان‌دهنده افزایش فشار علیه شیوه‌های دیرینه این مدیران منافع است.

بسیاری از آمریکایی‌ها احساس سرخوردگی و خشم خود را نسبت به آنچه که مداخله در دسترسی آنها به داروهای ضروری می‌دانند، ابراز می‌کنند. این نارضایتی عمومی باعث شده است که برخی از کارفرمایان قراردادهای خود را با PBMهای اصلی فسخ کنند و در عوض به سمت شرکت‌های جدید و کوچکتر که شفافیت بیشتر و جایگزین‌های دوستدار بیمار را وعده می‌دهند، روی بیاورند.

یکی از انتقادات کلیدی که به PBMها وارد می‌شود این است که آنها با اولویت دادن به داروهای گران‌تر هنگام تدوین فهرست داروها (فرمولارها)، از نظر مالی سود می‌برند. این پویایی، به گفته منتقدان، هزینه‌های بالای دارو را تشویق می‌کند. تغییرات قانونی که چندین سال در کنگره مورد بحث قرار گرفته است، با هدف از بین بردن این انگیزه‌های ضد مولد طراحی شده‌اند.

نماینده بادی کارتر، جمهوری‌خواه از جورجیا، که داروساز و یکی از معماران کلیدی قانون PBM است، گفت: «ما بالاخره شاهد کاهش برخی از مشکلات مربوط به PBMها و شیوه‌های فاحش آنها خواهیم بود.» اظهارات او بر نیت پشت مقررات جدید برای رسیدگی به سوءاستفاده‌های درک شده تأکید می‌کند.

با این حال، PBMها از شیوه‌های تجاری خود دفاع می‌کنند و ادعا می‌کنند که در نهایت هزینه‌های دارو را برای مشتریان و بیماران خود کاهش می‌دهند. گروه تجاری آنها، انجمن مدیریت مراقبت دارویی (PCMA)، به شدت با این قانون مخالفت کرده و هزینه‌های لابی خود را در سال‌های اخیر با افزایش فشار به طور قابل توجهی افزایش داده است. برندان باک، سخنگوی PCMA، هشدار داد: «این امر فشار رو به بالا بر هزینه‌های دارو وارد خواهد کرد. بیماران و کارفرمایان از این امر سود نبرده‌اند، اما قطعاً تولیدکنندگان بزرگ دارو سود برده‌اند.»

دیوید ویترپ، سخنگوی Caremark، تعهد شرکت خود به کاهش هزینه‌های داروهای تجویزی را تأیید کرد. نمایندگان Optum Rx و Express Scripts از اظهار نظر در مورد جزئیات قانون خودداری کردند.

اگر این قانون طبق انتظار مؤثر باشد، آمریکایی‌ها ممکن است در نهایت شاهد کاهش هزینه‌های پرداختی از جیب خود برای برخی داروها باشند و همچنین کاهش سرعت رشد حق بیمه سلامت خود را تجربه کنند. کارفرمایان و برنامه‌های دولتی که بخش قابل توجهی از هزینه‌های داروی کشور را متحمل می‌شوند و با این هزینه‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، نیز ممکن است صرفه‌جویی قابل توجهی را متحقق کنند.

جیمز گلفاند، مدیرعامل کمیته صنعتی ERISA، سازمانی که نماینده کارفرمایان بزرگی است که مزایای بهداشتی را به کارگران خود ارائه می‌دهند، اظهار داشت: «ما فکر می‌کنیم این امر با تغییر جهت مدل کسب‌وکار، تغییر بزرگی ایجاد می‌کند.» این دیدگاه نشان‌دهنده انتظار یک تغییر اساسی در نحوه عملکرد PBMها است.

با این حال، ماهیت پیچیده بازار داروی آمریکا و نفوذ قابل توجه بازیگران تثبیت شده نشان می‌دهد که مسیر دستیابی به قیمت‌گذاری داروی مقرون‌به‌صرفه و شفاف ممکن است طولانی و دشوار باشد. سیاست‌گذاران و تنظیم‌کنندگان باید اجرای این قانون را به دقت رصد کرده و تأثیر واقعی آن را بر هزینه‌ها و دسترسی بیماران ارزیابی کنند.

خبرگزاری اخباری