Benidorm Fest 2026: Een Identiteitscrisis Zonder de Grote Eurovisie Prijs

Spanje - Ekhbary Nieuwsagentschap

Benidorm Fest 2026: Een Identiteitscrisis Zonder de Grote Eurovisie Prijs

De editie van 2026 van Benidorm Fest, traditioneel de Spaanse poort naar het Eurovisie Songfestival, is met lauwe reacties en scherpe kritiek ontvangen, wat een diepe identiteitscrisis onderstreept. Zonder de felbegeerde grote Eurovisie-prijs leek het festival zijn kerndoel te verliezen en ontaardde het in een louter televisiespektakel zonder de muzikale inhoud die het had moeten vieren.

De beslissing van RTVE om dit jaar niet deel te nemen aan de Eurovisie-finale, onder verwijzing naar bezwaren tegen de betrokkenheid van Israël, was een moedige stap die door aanzienlijke delen van het publiek en critici werd geprezen. Het was een duidelijk standpunt dat engagement en ethische overwegingen weerspiegelde. Deze beslissing bracht echter onbedoeld een harde realiteit voor Benidorm Fest aan het licht: de bijna totale afhankelijkheid van Eurovisie als de primaire trekpleister. Zonder deze ultieme prikkel nam de aantrekkingskracht van het evenement af, waardoor de focus verschoof naar vragen over de artistieke en economische levensvatbaarheid.

In de loop der jaren is Benidorm Fest geleidelijk veranderd van een echte liedjeswedstrijd in een weelderige televisieproductie, waarbij visueel spektakel en uitgebreide enscenering voorrang krijgen boven de intrinsieke kwaliteit van de liedjes zelf. Deze trend, levendig geïllustreerd in eerdere edities zoals Chanels "SloMo"-optreden in 2022 — dat, ondanks zijn performatieve genialiteit, muzikale diepgang miste — bereikte zijn hoogtepunt in de editie van 2026. De nadruk op het werven van specialisten in toneelversiering, zoals Sergio Jaén, verantwoordelijk voor het ontwerp van sommige podia, duidt duidelijk op deze vertekende prioriteit. In plaats van authentiek muzikaal talent te zoeken of innovatieve songwriters te ondersteunen, lijkt het festival oppervlakkige glamour na te jagen, wat resulteert in een verzameling liedjes die door critici worden omschreven als "zielloos" en "verouderd".

De kloof tussen wat werd gepresenteerd en wat had kunnen zijn, was in de finale schrijnend duidelijk. Terwijl Tony Grox & Lucycalys' lied "T'amaré", algemeen beschouwd als "zwak" en "onbeduidend", de overwinning behaalde, was er een brede kritische en publieke consensus dat de echte winnaar Rosalinda Galán had moeten zijn. Haar innovatieve inzending combineerde op meesterlijke wijze traditionele copla met moderne ravemuziek. Haar lied was "gedurfd, origineel, met teksten die superieur waren aan de rest, en een vocale uitvoering vol nuance en kracht". Toch slaagden de juryleden er onverklaarbaar niet in om haar bij de top drie te plaatsen, ondanks aanzienlijke publieke steun. Deze discrepantie werpt ernstige twijfels op over de jurycriteria en de onafhankelijkheid ervan, wat een duidelijke onderwaardering van authentiek en innovatief talent weerspiegelt.

De lyrische kwaliteit van de meeste deelnemers, met enkele uitzonderingen, werd als "minutieus irrelevant" en "vol gemeenplaatsen" beschouwd. Een lied als "Laten we vanavond samen uitgaan. / Ik beloof dat er geen enkele verdomde verwijt zal zijn. / Neem twee tequila's, want vandaag willen we verbrassen. / Proost, het is voorbij, en wie wil nu een man?", uitgevoerd door María León en Julia Medina, weerspiegelt op geen enkele manier de immense rijkdom en diversiteit van de hedendaagse Spaanse muziek. Terwijl het festival creatieve artiesten zoals Rodrigo Cuevas, Guitarricadelafuenta, Valeria Castro, Rusowsky en vele anderen over het hoofd ziet, biedt het in plaats daarvan een verzameling liedjes die "zielloos, verstoken van originaliteit, gesneden uit een simplistisch, verouderd patroon" zijn.

De investering van 150.000 euro voor de winnaar, onderdeel van een totaalbudget van naar schatting vier miljoen euro, roept vragen op over de waarde van dergelijke uitgaven bij afwezigheid van het uiteindelijke doel van het festival. Dit bedrag, dat in het "Eurovisie-circus" gemakkelijk zou kunnen verdubbelen of verdrievoudigen door tournees, gala's en sponsoring, lijkt mager en ineffectief wanneer het festival slechts een intern evenement is. Kan Benidorm Fest echt overleven zonder de grote prijs van deelname aan Eurovisie? Het waarschijnlijke antwoord is nee, omdat het op diezelfde basis is gebouwd. Misschien zou het verstandiger zijn om dit aanzienlijke budget te herbestemmen ter ondersteuning van echte Spaanse muziek binnen RTVE – muziek die de ziel raakt en emoties oproept – in plaats van vast te houden aan een evenement dat identiteit en kwaliteit mist.

Concluderend lijkt Benidorm Fest 2026 een onthullend keerpunt te zijn geweest. Het heeft aangetoond dat het festival, in zijn huidige vorm, onhoudbaar is zonder de impuls van Eurovisie. Het is een oproep tot een uitgebreide herbeoordeling van de doelstellingen van het festival, en misschien tot de ontmanteling en reconstructie tot iets authentiekers, iets dat echt de diverse en levendige Spaanse muzieklandschap dient, in plaats van slechts een vervaagde spiegel te zijn van een afwezig internationaal evenement.

Ekhbary Nieuwsagentschap