Kime Eski Diyorsun? 2026 Olimpiyatları'nda Yaş Sadece Bir Sayıdır

Amerika Birleşik Devletleri - Ekhbary Haber Ajansı

Kime Eski Diyorsun? 2026 Olimpiyatları'nda Yaş Sadece Bir Sayıdır

Gençliğin alanı olarak algılanan spor dünyasında, giderek artan sayıda tecrübeli sporcu, 2026 Kış Olimpiyatları'na katılma hazırlıkları yaparken, yaşla ilgili geleneksel anlayışlara meydan okuyor. Bunlar arasında, profesyonel kayakçılıktan emekli olduktan sonra bir dönüm noktasında bulunan Amerikalı sporcu Gus Kenworthy de var. Sporundan ayrılalı üç yıl geçmesine ve 2026 Olimpiyatları'na bir yıldan az bir süre kalmasına rağmen, zihninde radikal bir düşünce belirmişti: 34 yaşındayken, sporunun en büyük sahnesinde yarışmak için bir şans daha istiyordu.

Üç kez olimpiyatlara katılan Kenworthy, daha önce bir kez bırakmıştı. 2022 Pekin Oyunları'ndan bu yana geçen yıllarda, oyuncu, model ve LGBTQ+ savunucusu olarak kariyer yaparak imrenilecek bir hayat kurmuştu. Dünyayı gezdi ve kırmızı halılarda, göz alıcı Hollywood partilerinde popüler bir figür haline geldi. Kayak yapmaya ihtiyacı yoktu. Yine de, kendi hayatında bir sahtekar gibi hissetmeye başladı.

"Bir partide olurdum ve biri 'Şimdi ne yapıyorsun?' diye sorardı" diye anlatıyor Kenworthy. "Ve nasıl cevap vereceğimi bilemezdim. 'Ben profesyonel bir kayakçıyım' dışında bir şey söylemek ağzımdan yanlış çıkıyordu. Kimliğimi kaybettiğimi hissettim." Ama korku vardı. Ya bedeni onu yarı yolda bırakırsa? Rakiplerinden çoğu kendisinin neredeyse yarısı yaşındayken ne düşünürlerdi? Ya hayat onu beklemezse?

Sonra, kayak efsanesi Lindsey Vonn'un Mart 2025'te Sun Valley, Idaho'da bir Dünya Kupası yarışında podyuma döndüğünü gördü. Bu, 40. yaş gününden beş ay ve altı yıllık emekliliğin ardından kayak yapmaya dönmesinden altı ay sonra gerçekleşmişti. Vonn'un geri dönüşünde Kenworthy, korkularının ötesine geçerse neler başarabileceğinin somut bir örneğini gördü.

"Başkası yaparken izlemek her şeyi kolaylaştırır" diyor Kenworthy. "Lindsey'nin benim geçtiğim tüm aynı düşünceleri, duyguları ve korkuları yaşamak zorunda kaldığını biliyorum. Ve tüm bunlara rağmen, bir kez daha denemeye karar verdi. Onu bunu yaparken ve başarılı olurken, hala o kız olduğunu kanıtlarken görmek, bana 'Ben de hala o kızım' dedirtti." Kenworthy gülüyor, ancak bu yağmurlu Ekim gününde New York'taki gözlerindeki ifade, bu sözlere inandığını açıkça gösteriyor. Bu geri dönüş kolay olmadı. Dizleri ağrıyor ve ailesinden ve arkadaşlarından istediğinden daha fazla uzakta. Ancak, tamamlanmamış hayallerinin peşinden gitmek için kendine söz verdi, bu Olimpiyatlar için emeklilikten dönen birçok yaşlı sporcunun saflarına katılmayı hedefliyor.

Bu sadece Vonn'u değil, aynı zamanda sporuna başka bir disiplinde inanılmaz bir dönüş yapan serbest stil kayakçı Nick Goepper'ı ve on yıl aradan sonra yarım boru (halfpipe) snowboard'una geri dönerek ilk Olimpiyat takımına adını yazdıran 31 yaşındaki Maddy Schaffrick'i de içeriyor. Vonn, Schaffrick ve Goepper gibi, Kenworthy de riskleri – başarısızlık, sakatlık, eleştiri – biliyordu ama yine de ileriye adım atmayı seçti. Hepsi, spor dünyasının değiştiğini ve kendilerinin de değiştiğini anlıyorlar. Bu sefer daha zor olabilir. İyileşme daha uzun sürebilir ve eklemleri ağrıyabilir. Ama eskisi gibi sporcular değiller; birçok yönden daha iyiler.

On yıl önce Schaffrick, ülkenin en umut vadeden yarım boru snowboardcularından biri olduğu gerçeğini unutmaya çalışan Steamboat Springs, Colorado'da bir tesisatçı çırağıydı. Yedi yıl boyunca ABD yarım boru takımında yarışan bir dahi olan Schaffrick, 2015 yılında bir dizi diz ameliyatının ardından emekli oldu. Sadece 20 yaşındayken, tükenmiş ve spordan soğumuştu. Yarışmalar sırasındaki kaygısı o kadar şiddetli hale gelmişti ki, performanslarını zar zor hatırlıyor. Parkuruna başlamadan önce yarım borunun tepesinde durduğunda, olumsuz iç konuşmalar döngüsüne girer ve zihnini o andan uzaklaştırmak için takım arkadaşları ve rakipleriyle dans etmeye çalışırdı.

"Sadece kopuyordum" diyor Schaffrick. "Korktuğum için son birkaç yılda çok fazla iniş yapamadım." Emekli olduktan sonra öfkeli ve kırgındı. Snowboard dışındaki kimliğini keşfetmek istiyordu, bu yüzden tesisat işi sahibi bir arkadaştan zanaatı öğrenmeye başladı. Ancak yaklaşık bir yıl sonra, memleketindeki kulübünde genç snowboardcuları eğitmeye davet edildi. Başlangıçta, iş sadece geçimini sağlama aracıydı, ancak kısa sürede başkalarının hedeflerine ulaşmalarına yardım etme konusunda yeni bir tutku keşfetti.

Profesyonel bir sporcudan tesisatçı ve antrenöre dönüşen bu yaşam yolculuğundaki değişim, insan dayanıklılığını ve kendini yeniden icat etme yeteneğini örneklendiriyor. Kenworthy, Vonn, Schaffrick ve Goepper gibi hikayeler sadece diğer sporculara ilham vermekle kalmıyor, aynı zamanda yaşlanma ve fiziksel yetenekler hakkındaki toplumsal bakış açılarına da meydan okuyor. Tutku ve azmin yaş sınırı tanımadığını ve sporun en büyük sahnelerinin, yaşın sadece bir sayı olduğunu kanıtlamak için en uygun yer olabileceğini bize güçlü bir şekilde hatırlatıyorlar.

Ekhbary Haber Ajansı