اخراج خبرنگار از تجمع انتخاباتی یاسمین کراکت در تگزاس، سوالاتی درباره آزادی مطبوعات را برانگیخت

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

اخراج خبرنگار از تجمع انتخاباتی یاسمین کراکت در تگزاس، سوالاتی درباره آزادی مطبوعات را برانگیخت

یک گردهمایی انتخاباتی یاسمین کراکت، نامزد دموکرات سنا، در لوبوک، تگزاس، با یک اتفاق غیرمنتظره همراه شد؛ زمانی که یک خبرنگار از مجله آتلانتیک توسط نیروهای امنیتی مسلح به زور از این رویداد اخراج شد. این حادثه به سرعت بحثی را در مورد آزادی مطبوعات، دسترسی رسانه‌ها به رویدادهای سیاسی و لحن فزاینده خصمانه گفتمان سیاسی، به ویژه در بستر انتخابات مقدماتی پرتنش دموکرات‌ها در تگزاس، برانگیخته است.

الین گادفری، خبرنگار مورد نظر، تجربه خود را از اینکه توسط چهار نگهبان، که حداقل یکی از آنها مسلح بود، از ساختمان، از پارکینگ و تا لبه یک جاده روستایی نزدیک همراهی شد و به او اطلاع داده شد که دیگر در این رویداد خوش‌آمد نیست، بازگو کرد. گادفری برای یک ساعت شاهد بود که چگونه نماینده یاسمین کراکت حامیان خود را در لوبوک که به شدت جمهوری‌خواه است، تهییج می‌کرد. زمانی که او تلاش کرد به خبرنگاران دیگر بپیوندد تا با این قانونگذار مصاحبه کند، زنی با نشان به او نزدیک شد. «شما الین هستید؟» او پرسید. گادفری او را از ورودی رویداد می‌شناخت، جایی که خود را معرفی کرده بود و به منطقه مطبوعاتی ساختمان راهنمایی شده بود. بله، او پاسخ داد. «تیم او از شما خواسته است که بروید،» او گفت. وقتی گادفری پرسید چرا، کارمند به تلفن خود نگاه کرد و با دقت خواند: «آنها فقط گفتند: 'الین از آتلانتیک، دختر سفیدپوستی با کلاه و دفترچه یادداشت. او در حال مصاحبه با مردم در میان جمعیت است. او یک متنفر درجه یک است و مطالب را تحریف خواهد کرد. او باید برود.'»

این اخراج دراماتیک به دنبال یک تعامل قبلی و بحث‌برانگیز بین گادفری و کراکت صورت می‌گیرد. سال گذشته، گادفری مقاله‌ای درباره کراکت نوشته بود که مورد پسند این نماینده کنگره قرار نگرفته بود. گادفری اشاره کرد که کراکت پس از اطلاع از اینکه خبرنگار بدون اجازه صریح او با برخی از همکارانش در کنگره تماس گرفته بود، «پروفایل را متوقف کرده و تمام مجوزها را لغو کرده بود.» گادفری این را به عنوان «علامتی مفید» تفسیر کرد که کراکت «درک محکمی از متمم اول (که از آزادی مطبوعات محافظت می‌کند) ندارد، یا حداقل اهمیت خاصی به آن نمی‌دهد»، نکته‌ای حیاتی در مورد حمایت از آزادی مطبوعات در ایالات متحده.

واکنش کمپین کراکت به این حادثه متناقض بوده است. در حالی که گادفری اخراج مستقیم خود را شرح داد، سخنگوی کمپین کراکت به درخواست‌ها برای اظهار نظر در مورد این رویدادها پاسخ نداد. با این حال، سخنگوی تیم او به سمافور گفت که گادفری از این رویداد خارج نشده است. خود کراکت به سی‌بی‌اس نیوز گفت که «هیچ مدرکی» دال بر اخراج یک خبرنگار از یک رویداد وجود ندارد و اضافه کرد که «خبرنگار خاصی» وجود دارد که «سابقه کمتر صادق بودن» را دارد و این فرد به دلیل افترا مورد پیگرد قانونی قرار گرفته و پرونده را باخته است. گادفری این اتهامات اخیر را رد می‌کند و پیشنهاد می‌کند که کراکت ممکن است به شخص دیگری فکر می‌کرده است.

شخصیت سیاسی یاسمین کراکت با ستیزه‌جویی بی‌پرده‌اش مشخص می‌شود، خصیصه‌ای که هسته اصلی جذابیت او را تشکیل می‌دهد. برای بسیاری از دموکرات‌ها که از انفعال رهبرانشان در برابر شخصیت‌هایی مانند رئیس‌جمهور سابق ترامپ خسته شده‌اند، کراکت یک استثنای تازه کننده است. این نماینده دو دوره‌ای، خود را به عنوان سرسخت‌ترین نامزد ضد MAGA در رقابت تثبیت کرده و از مقابله با لحن رکیک رئیس‌جمهور با توهین‌های خود نمی‌ترسد، مثلاً وقتی به «بدن بلوند، بدساخت، مردانه» نماینده سابق مارجوری تیلور گرین اشاره کرد و فرماندار گرگ ابوت، که از ویلچر استفاده می‌کند، را «فرماندار هات ویلز» نامید. حامیان او معتقدند که ستیزه‌جویی او برای این لحظه سیاسی خشن و پرخطر بسیار مناسب است.

رقیب اصلی او در انتخابات مقدماتی، جیمز تالاریکو ۳۶ ساله، به این لحظه بسیار متفاوت واکنش نشان می‌دهد. در مسیر مبارزات انتخاباتی، این قانونگذار ایالتی و دانشجوی الهیات پرسبیتری، به جای حملات تند به ترامپ، به نقل‌قول‌هایی از انجیل لوقا می‌پردازد. مانند کراکت، تالاریکو نیز به نظر می‌رسد خشم میلیون‌ها دموکرات را هدایت می‌کند، اما هدف خشم او لزوماً رئیس‌جمهور نیست – بلکه میلیاردرهایی هستند که، به ادعای او، سیستم اقتصادی آمریکا را دستکاری کرده و بافت اجتماعی آن را از بین می‌برند.

انتخابات مقدماتی تگزاس به نظر می‌رسد هر هفته در فضای آنلاین زشت‌تر می‌شود، با اتهامات نژادپرستی و افتراهای ابزاری‌شده بین دو کمپین. اما در سفرهای گادفری به لوبوک، دالاس و تایلر این هفته، حتی یک نفر هم که با او مصاحبه کرد، به هیچ‌یک از این درام‌ها اشاره نکرد. آنها به او گفتند که هر دو نامزد را دوست دارند. در واقع، احساس خوش‌شانسی می‌کردند که دو گزینه عالی دارند. ترجیحات آنها به جای سیاست، بیشتر به سبک و نه چیز دیگری برمی‌گشت. گردهمایی در لوبوک مملو از طرفداران پرشور کراکت بود، که توانایی او را در تهییج پایگاه خود، به ویژه در میان مخاطبان عمدتاً سیاه‌پوست، نشان داد. آنها کراکت را منبع الهام و صدای قدرتمندی برای جامعه خود می‌دانستند.

بیشتر بخوانید در خبرگزاری اخباری