خطر تغذیه‌ای نادیده گرفته شده اوزمپیک و وگووی

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

خطرات تغذیه‌ای نادیده گرفته شده اوزمپیک و وگووی: متخصصان در مورد راهنمایی ناکافی رژیم غذایی در حین استفاده از داروهای محبوب کاهش وزن هشدار می‌دهند

در چشم‌انداز به سرعت در حال گسترش مدیریت وزن پزشکی، داروهایی مانند اوزمپیک (Ozempic) و وگووی (Wegovy) به عنوان ابزارهای قدرتمند ظهور کرده‌اند. این داروها که به دسته آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبه گلوکاگون (GLP-1) تعلق دارند، به دلیل اثربخشی قابل توجه خود در سرکوب اشتها، که منجر به کاهش وزن قابل توجهی برای بسیاری از افراد می‌شود، مورد ستایش قرار گرفته‌اند. با این حال، با افزایش محبوبیت آنها، نگرانی مهمی در میان متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و محققان مطرح می‌شود: پتانسیل کمبودهای تغذیه‌ای که مورد توجه قرار نگرفته‌اند. مسئله اصلی این است که در حالی که این داروها به طور مؤثر مصرف غذا را کاهش می‌دهند، اما به طور ذاتی تضمین نمی‌کنند که مصرف، هرچند کاهش یافته، از نظر تغذیه‌ای کافی باشد.

اوزمپیک (سمی‌گلوتاید) و وگووی (همچنین سمی‌گلوتاید، اما با دوز بالاتر تأیید شده برای مدیریت وزن) با تقلید از عمل هورمون GLP-1 عمل می‌کنند که نقش کلیدی در تنظیم قند خون و کند کردن تخلیه معده دارد و در نتیجه احساس سیری را تقویت می‌کند. این مکانیسم برای کاهش وزن بسیار مؤثر است، اما نیاز به در نظر گرفتن دقیق مصرف رژیم غذایی دارد. متخصصان به طور فزاینده‌ای هشدار می‌دهند که بسیاری از بیمارانی که این داروها را تجویز می‌کنند، در حالی که اشتهاشان به طور قابل توجهی کاهش یافته است، راهنمایی کافی در مورد نحوه حفظ یک رژیم غذایی متعادل و غنی از مواد مغذی دریافت نمی‌کنند.

دکتر ایولین رید، متخصص برجسته غدد درون‌ریز که در اختلالات متابولیک تخصص دارد، اظهار داشت: "در حالی که نتایج کاهش وزن بدون شک چشمگیر است، ما نمی‌توانیم اهمیت اساسی تغذیه را نادیده بگیریم. هنگامی که اشتها به شدت کاهش می‌یابد، خطر عدم مصرف کافی مواد مغذی ضروری، مانند پروتئین‌ها، ویتامین‌ها و مواد معدنی، به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. این می‌تواند منجر به مجموعه‌ای از مشکلات سلامتی شود که ممکن است فواید کاهش وزن را خنثی کند."

پروتئین یک نگرانی اصلی است. مصرف کافی پروتئین، به ویژه در دوره‌های محدودیت کالری و کاهش وزن، برای حفظ توده عضلانی حیاتی است. بافت عضلانی از نظر متابولیکی فعال است و به قدرت و عملکرد کلی کمک می‌کند. بدون پروتئین کافی، افراد مصرف کننده اوزمپیک یا وگووی ممکن است علاوه بر از دست دادن چربی، کاهش نامتناسبی در توده عضلانی را تجربه کنند. این سارکوپنی، یا از دست دادن عضله، نه تنها می‌تواند بر عملکرد فیزیکی و ظاهر تأثیر بگذارد، بلکه می‌تواند متابولیسم بدن را نیز کند کند و حفظ وزن بلندمدت را چالش‌برانگیزتر کند. علاوه بر این، مصرف ناکافی پروتئین می‌تواند منجر به خستگی و ضعف سیستم ایمنی شود.

فراتر از پروتئین، مصرف ریزمغذی‌های ضروری – ویتامین‌ها و مواد معدنی – نیز در معرض خطر است. بسیاری از غذاهای غنی از مواد مغذی، مانند گوشت‌های کم چرب، لبنیات، غلات کامل و برخی میوه‌ها و سبزیجات، ممکن است به دلیل کاهش اشتها در مقادیر کمتر مصرف شوند. این می‌تواند منجر به کمبود ویتامین‌های کلیدی مانند ویتامین D، که برای سلامت استخوان و عملکرد سیستم ایمنی حیاتی است، و ویتامین B12، که برای عملکرد عصبی و تشکیل گلبول‌های قرمز خون ضروری است، شود. کمبود مواد معدنی مانند آهن و کلسیم نیز ممکن است رخ دهد که به ترتیب به کم‌خونی و پوکی استخوان کمک می‌کنند. این کمبودها ممکن است بلافاصله آشکار نشوند، اما می‌توانند عواقب جدی برای سلامتی در بلندمدت داشته باشند.

تحقیقات جدید شروع به روشن کردن شیوع این مشکلات کرده‌اند. یک مطالعه اخیر که در *Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism* منتشر شد، افراد مصرف کننده آگونیست‌های GLP-1 را مورد بررسی قرار داد و دریافت که درصد قابل توجهی از آنها مشکلاتی را در رسیدن به میزان مصرف روزانه توصیه شده برای چندین ماده مغذی کلیدی گزارش کرده‌اند. این مطالعه نگرانی خاصی را در مورد سطوح ویتامین D و آهن برجسته کرد. دکتر کنجی تاناکا، محقق اصلی، اظهار داشت: "داده‌ها نشان دهنده شکاف واضحی در آموزش بیمار و حمایت تغذیه‌ای مداوم است." "پزشکان تجویز کننده اغلب بر روی اندیکاسیون اصلی – کاهش وزن یا مدیریت دیابت – تمرکز می‌کنند و ممکن است منابع یا زمان لازم برای ارائه مشاوره جامع رژیم غذایی را نداشته باشند."

پیامدهای این خطرات تغذیه‌ای فراتر از سلامت فردی است. کمبودهای رسیدگی نشده می‌توانند به طور بالقوه منجر به بروز بیشتر عوارض سلامتی شوند و بار را بر سیستم‌های بهداشتی افزایش دهند. ابتکارات بهداشت عمومی و دستورالعمل‌های بالینی باید تکامل یابند تا غربالگری قوی تغذیه‌ای و مشاوره را برای بیمارانی که درمان با این داروهای محبوب کاهش وزن را شروع می‌کنند یا تحت آن قرار می‌گیرند، شامل شود. این ممکن است شامل همکاری نزدیک‌تر بین متخصصان غدد درون‌ریز، پزشکان مراقبت‌های اولیه و متخصصان تغذیه ثبت شده باشد.

ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی تشویق می‌شوند تا به طور فعال این خطرات بالقوه را با بیماران خود در میان بگذارند. توصیه‌ها اغلب شامل تمرکز بر غذاهای غنی از پروتئین و مواد مغذی، در نظر گرفتن احتمالی مکمل مولتی‌ویتامین و مواد معدنی پس از مشورت با یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی، و همکاری با یک متخصص تغذیه ثبت شده برای ایجاد یک برنامه غذایی شخصی‌سازی شده است که هم کاهش وزن و هم تغذیه کافی را پشتیبانی می‌کند. هدف این است که اطمینان حاصل شود که تلاش برای دستیابی به وزن سالم، به دلیل کمبود مواد مغذی ضروری، به طور ناخواسته سلامت کلی را به خطر نیندازد. از آنجایی که اوزمپیک و وگووی همچنان به طور گسترده تجویز می‌شوند، یک رویکرد جامع با تمرکز بر تغذیه برای ایمنی بیمار و رفاه بلندمدت بسیار مهم است.

خبرگزاری اخباری