معلم برازیلی که در حمله کانادا از دانش‌آموزانش محافظت کرد، با اختراعات تدریس می‌کند و زمانی از سائو پائولو تا آلاسکا دوچرخه‌سواری کرد

برزیل - خبرگزاری اخباری

معلم برازیلی که در حمله کانادا از دانش‌آموزانش محافظت کرد، با اختراعات تدریس می‌کند و زمانی از سائو پائولو تا آلاسکا دوچرخه‌سواری کرد

در میان تیراندازی وحشتناک مدرسه‌ای در تامبلر ریج، کانادا، معلم برزیلی، جرباس نورونها، شجاعت و خونسردی فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد و از دانش‌آموزانش محافظت کرد و آن‌ها را از این تجربه هولناک هدایت نمود. این مربی ۵۸ ساله که به خاطر رویکرد عملی و خلاقانه‌اش در تدریس علوم مشهور است، موفق شد امنیت و آرامش دانش‌آموزانش را در طول حادثه‌ای که در سه‌شنبه ۱۰ مارس رخ داد، تضمین کند.

نورونها که علوم کاربردی را در مدرسه‌ای محلی تدریس می‌کند، به خاطر خلق ابزارهای آموزشی منحصر به فرد و آزمایش‌های جذابش شناخته شده است. در روز حمله، او در کارگاه مکانیک مدرسه مشغول توضیح نحوه تعویض روغن موتور بود که دانش‌آموزان شروع به دریافت گزارش‌های نگران‌کننده از پارکینگ مبنی بر شلیک گلوله کردند.

نورونها در مصاحبه با روزنامه «فولیا» این تجربه وحشتناک را اینگونه توصیف کرد: «همه دانش‌آموزان من از نظر جسمی سالم بیرون آمدند. از نظر عاطفی، برایشان بسیار سخت بود زیرا در حین وقوع همه چیز از تلفن‌هایشان استفاده می‌کردند. من به آن‌ها اجازه دادم، چون می‌خواستم با والدینشان در تماس باشند.» او افزود: «اما همزمان، آن‌ها با دانش‌آموزان دیگری که در قسمت‌های مختلف مدرسه پنهان شده بودند، ارتباط برقرار می‌کردند و عکس‌های بسیار واقعی (تکان‌دهنده‌ای) از طریق تلفن‌هایشان منتشر می‌شد. من سعی کردم از اشتراک‌گذاری اطلاعات منفی زیاد جلوگیری کنم، زیرا نمی‌خواستم وحشت کنند.»

علی‌رغم ترس آشکار، نورونها بر حفظ مشارکت و فعالیت دانش‌آموزان تمرکز کرد. آن‌ها به طور مشترک طرح فرار را تدوین کرده و در کارگاه سنگر ساختند. او با تاکید بر تاب‌آوری دانش‌آموزان گفت: «آن‌ها رفتار عالی داشتند.»

داستان زندگی نورونها به اندازه روش‌های تدریسش جذاب است. او که اصالتاً اهل موژی داس کروزیس، سائوپائولو است، پیشتر در دهه ۲۰۱۰ در کالجیو پولیدرو در سائو ژوزه دوس کامپوس علوم تدریس می‌کرد. در آنجا، روحیه خلاق او لقب «پروفسور پاردال» (پروفسور ابزار) را برایش به ارمغان آورد، که اشاره‌ای به شخصیت کارتونی دیزنی است. کلاس‌های او با اشتیاق فراوان انتظار می‌شد و اغلب به عنوان استراحتی خوشایند از فشارهای تحصیلی عمل می‌کرد، شامل موشک‌های دست‌ساز، نمایش فیزیک در آکواریوم، ساخت منجنیق و مدل‌های سیاره‌ای موتوری کوچک.

کادو لامبرت، مشاور آموزشی در پولیدرو، اظهار داشت: «جرباس فردی حرفه‌ای است که دوست دارد دانش‌آموز را درگیر کند، پروژه‌ها را ترویج دهد و دانش‌آموز را وادار به کار عملی کند. او واقعاً معلمی بسیار خاص است.»

نورونها سال‌ها قبل از حرفه معلمی خود، دست به ماجراجویی خارق‌العاده‌ای زد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، او تحصیلات معماری خود را در دانشگاه سائوپائولو رها کرد تا سفری حماسی با دوچرخه از سائوپائولو به آلاسکا را آغاز کند. این سفر اکتشافی یک سال، چهار ماه و ۲۵ روز به طول انجامید، از فوریه ۱۹۹۳ تا ژوئیه ۱۹۹۴. پس از معلم شدن، او هر سال یک درس را به روایت داستان این سفر باورنکردنی با عکس‌ها و حکایات به دانش‌آموزانش اختصاص داد.

دوچرخه مخصوص او تقریباً به اندازه خودش وزن داشت. او از روتین‌هایی مانند مسواک زدن هنگام دوچرخه‌سواری و جمع‌آوری بریده‌های روزنامه محلی درباره سفرش برای تسهیل روند درخواست ویزا برای کشورهای بعدی صحبت کرد. او اغلب در طول مسیر از سوی مردم محلی دلسوز، مهمان‌نوازی دریافت می‌کرد.

پس از سفرهای طولانی، نورونها از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ به عنوان نجار در آلاسکا کار کرد. در سال ۲۰۰۵ به برزیل بازگشت و «بیچو کارپینتیرو»، کارگاه نجاری در مونته‌رو لوباتو را تأسیس کرد که در اسباب‌بازی‌های چوبی تخصص داشت و اغلب رویدادهای ساخت مشترک جامعه را برای توزیع اسباب‌بازی در کریسمس سازماندهی می‌کرد.

از سال ۲۰۰۹، او همچنین به خاطر خلق صحنه تولد مفصلی و متحرک در میدان مرکزی مونته‌رو لوباتو شناخته شده است که کاملاً از مواد بازیافتی مانند موتورهای مایکروویو، گرامافون‌ها و پمپ‌های ماشین لباسشویی ساخته شده است. این سنت از تجربه‌ای در طول سفر دوچرخه‌سواری او در سال ۱۹۹۳ در گواتمالا الهام گرفته شد، جایی که او به یک میزبان بومی کمک کرد تا قطعات متحرک را به صحنه تولد خود اضافه کند.

در سال ۲۰۱۸، نورونها متوجه شد که موتورسیکلت هوندا CB 750K مدل ۱۹۷۷ که در سال ۱۹۹۴ خریده بود، هنوز در حیاط خانه‌ای از دوستانش در آلاسکا قرار دارد. او یک سال مرخصی از سمت تدریس خود درخواست کرد و به مدیرش گفت: «شما دو گزینه دارید: یا یک سال به من مرخصی می‌دهید یا مرا اخراج می‌کنید، چون من آن را خواهم گرفت.» پس از دریافت مرخصی، او موتورسیکلت را در سال ۲۰۱۹ بازسازی کرد و سفری چهار ماهه را به سمت سائو ژوزه دوس کامپوس آغاز کرد.

در طول این سفر موتورسیکلت، او توقف کوتاهی در تامبلر ریج داشت تا از جولیان کوتور، زنی کانادایی که در سال ۲۰۰۱ به صورت آنلاین با او آشنا شده بود، دیدن کند. ارتباط آنلاین آن‌ها تقریباً دو دهه ادامه یافت و در طول همه‌گیری COVID-19 شدت گرفت. نورونها در فوریه ۲۰۲۲ به کانادا نقل مکان کرد و سه ماه بعد ازدواج کردند. او به عنوان پیمانکار کار کرد تا اینکه شغلی به عنوان معلم علوم در مدرسه محلی باز شد و به او اجازه داد تا به اشتیاق خود برای آموزش بازگردد.

عصر روز حمله، نورونها و دانش‌آموزانش بیش از دو ساعت در کارگاه ماندند تا اینکه نیروهای انتظامی رسیدند و آن‌ها را بیرون هدایت کردند. تمام ابعاد این تراژدی تنها پس از بازگشت او به خانه برایش آشکار شد. او همچنان خلاقیت‌های ابداعی و روایت‌های سفر خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارد و بر دیدگاهی مثبت تأکید می‌کند: «من همیشه سعی می‌کنم بسیار مثبت باشم. می‌خواهم بخشی از لذت زندگی را منتقل کنم.»

آژانس