آیا این واقعاً مهم است؟ پیروزی آرسنال در دربی، لحظه‌ای کلیدی در رقابت قهرمانی با منچستر سیتی

بریتانیا - خبرگزاری اخباری

آیا این واقعاً مهم است؟ پیروزی آرسنال در دربی، لحظه‌ای کلیدی در رقابت قهرمانی با منچستر سیتی

در تئاتر بی‌امان رقابت قهرمانی لیگ برتر، پیروزی‌های تعیین‌کننده اغلب در تاریخ فصل‌های قهرمانی ثبت می‌شوند. آرسنال ممکن است پیروزی خود را در روز یکشنبه به دست آورده باشد و نمایشی قاطعانه با نتیجه ۴-۱ در دربی شمال لندن مقابل رقیب خود تاتنهام هاتسپر ارائه داده باشد. این فقط کسب سه امتیاز نبود؛ بلکه پاسخی حیاتی به تردیدهای داخلی و خارجی در مورد استحکام گانرز و خونسردی آنها در مواقعی بود که ریسک‌ها در بالاترین حد خود قرار داشتند.

زمینه پیروزی، در مقابل تیمی از تاتنهام که با فرم مبارزه می‌کند و نگران سقوط است، در مقایسه با تقویت روانی که به آرسنال می‌دهد، ثانویه است. اهمیت واقعی در توانایی آرسنال برای پاسخ دادن به سوالات مداوم در مورد ظرفیت آنها برای تحمل فشار شدید یک رقابت قهرمانی نهفته است، به ویژه زمانی که نزدیکترین رقبای آنها، منچستر سیتی، به طور خستگی‌ناپذیری فشار می‌آورند.

در شاید چالش‌برانگیزترین شرایط – یک بازی خارج از خانه در مقابل سرسخت‌ترین رقبایشان، در مناسبت اولین بازی مربی جدیدشان، و کمتر از ۲۴ ساعت پس از اینکه منچستر سیتی پیروزی دیگری را برای کاهش اختلاف در صدر کسب کرد – آرسنال قاطعانه ایستاد. آنها عملکردی داشتند، و مهمتر از همه، پیروز شدند و ویژگی‌های یک تیم در سطح قهرمانی را به نمایش گذاشتند. در حالی که ناامیدی آرسنال و هوادارانش برای کسب عنوان قهرمانی لیگ برتر برای اولین بار از سال ۲۰۰۴ اغلب هدف تمسخر هواداران رقیب است، اما در این لحظات فشار شدید، زمانی که حاشیه خطاها از بین می‌رود، مدعیان واقعی ظهور می‌کنند.

تساوی ۲-۲ روز چهارشنبه گذشته مقابل ولورهمپتون واندررز، که در آن آرسنال پیشتازی ۲-۰ خود را در مقابل آخرین تیم لیگ از دست داد، به عنوان یک عقب‌نشینی بالقوه تعیین‌کننده فصل مطرح بود. آن نتیجه در مولینکس، مایکال آرتتا و بازیکنانش را در یک نقطه بحرانی قرار داده بود. دو امتیاز از دست رفته، پویایی رقابت قهرمانی را به طور اساسی تغییر داد و سناریویی را ایجاد کرد که در آن سیتی می‌توانست با بردن تمام بازی‌های باقی‌مانده خود، از جمله رویارویی مستقیم برنامه‌ریزی شده برای ۱۸ آوریل در اتحاد، به طور بالقوه قهرمانی را به دست آورد.

هرگونه لغزش بعدی از سوی آرسنال، ضربه قابل توجهی به شتاب آنها وارد می‌کرد. شکست در کسب حداکثر امتیازات از ولوز، پیش از این انتقاداتی را از سوی ستاره‌های سابق آرسنال برانگیخته بود، به طوری که پل مرسون، دو بار قهرمان لیگ، فروپاشی‌های قبلی تیم را "کارهای بطری" (bottle jobs) توصیف کرده بود و پیشنهاد داده بود که بازیکنان "در حال ذوب شدن" (melting) هستند. روایت آرسنال که تحت فشار فرو می‌ریزد، به ویژه با توجه به جایگاه دوم آنها در سه فصل گذشته و حضور وحشتناک منچستر سیتی – برنده شش عنوان از هشت عنوان قهرمانی لیگ برتر گذشته – که آنها را تعقیب می‌کند، باعث کمبود اعتماد خارجی به توانایی آنها برای رسیدن به پایان شده است.

اضطراب قابل لمس و تنش عصبی که اغلب در زمان بازی‌های خانگی ورزشگاه امارات را فرا می‌گیرد، باعث شد که هافبک دکلان رایس پس از تساوی با ولوز، به طور عمومی خواستار اتحاد شود. رایس به اسکای اسپورتس گفت: "در این مرحله از فصل، ما بیش از هر زمان دیگری به حمایت هواداران نیاز داریم." "ما با هم تا این حد پیش آمده‌ایم. اکنون زمان روگرداندن از یکدیگر نیست. به ما ایمان داشته باشید، ما را به جلو برانید و امیدواریم که با کمک همه بتوانیم چیزهای خاصی را به ارمغان بیاوریم. پس، بیایید ادامه دهیم." در حالی که سخنان رایس با هدف نمایش آرامش و اعتماد بود، اما ناخواسته بر شکنندگی درک شده و تلاش تیم برای اطمینان تأکید کرد.

با این حال، کلمات تنها پس از نتایج ناامیدکننده می‌توانند وزن محدودی داشته باشند. راه قطعی برای خاموش کردن شک و تردید در رقابت قهرمانی، از طریق پیروزی است. منچستر سیتی این را اوایل این ماه با پیروزی سخت ۲-۱ خود در آنفیلد مقابل لیورپول نشان داد و از عقب‌افتادگی ۱-۰ بازگشت تا امتیازات را کسب کند. برناردو سیلوا، هافبک، پس از بازی اذعان کرد که اگر سیتی سه امتیاز را تضمین نمی‌کرد، از رقابت قهرمانی خارج می‌شد، که این امر بزرگی دستاورد آنها و فشاری را که بر آرسنال وارد می‌کرد، برجسته کرد.

سوال آنگاه روشن شد: آرسنال چه زمانی همین انعطاف‌پذیری را نشان خواهد داد؟ سابقه آنها در بازی‌های با ریسک بالا در این فصل نگران‌کننده بوده است. آنها در سپتامبر در خانه مقابل سیتی مساوی کردند، در آنفیلد مقابل لیورپول شکست خوردند، در خانه مقابل تیم آرنه اسلوت ۰-۰ مساوی کردند، در نوامبر مقابل چلسی ۱-۱ مساوی کردند و در ژانویه در امارات مقابل منچستر یونایتد شکست خوردند. در حالی که آنها ممکن است به پیروزی ۴-۱ خانگی خود مقابل استون ویلا در دسامبر به عنوان یک پیروزی حیاتی اشاره کنند، آن بخشی از یک رشته پیروزی طولانی‌تر بود، به این معنی که آنها با اعتماد به نفس ذاتی وارد آن بازی شدند.

با این حال، بازی تاتنهام سناریوی متفاوتی را ارائه داد. علیرغم اینکه به عنوان صدرنشین لیگ وارد بازی شدند، فرم آرسنال به طور قابل توجهی کاهش یافته بود، آنها تنها دو پیروزی از هفت بازی قبلی لیگ خود کسب کرده بودند و در این دوره ۱۱ امتیاز از دست داده بودند. همزمان، منچستر سیتی نزدیک‌تر می‌شد و فشار را افزایش می‌داد. سرخوردگی هواداران افزایش می‌یافت، افسانه‌های باشگاه شروع به زیر سوال بردن شایستگی‌های تیم کردند، و هواداران حریف آنها را با شعارهای "دوباره دوم، اوله، اوله" مسخره می‌کردند. هر پیچ سفت‌تر می‌شد، هر صدایی بلندتر می‌شد، هر تیتر انتقادی شدت را افزایش می‌داد.

با این حال، در کوره دربی، آرسنال موفق شد صدا را کم کند. پیروزی ۴-۱ مقابل اسپرز چیزی بیش از یک برد بود؛ این نمایشی بود که به طور بالقوه می‌تواند چالش قهرمانی آنها را به مرحله نهایی و تعیین‌کننده سوق دهد – با فرض اینکه در نهایت جام را بالای سر ببرند. صرف نظر از نتیجه نهایی، این نتیجه یک مزیت روانی حیاتی را فراهم می‌کند و ثابت می‌کند که آرسنال توانایی پیروزی را زمانی که فشار در اوج خود است، دارد.

خبرگزاری اخباری