آینده‌های متفاوت هوش مصنوعی: چرا آمریکا و چین در یک مسابقه نیستند

جهانی - خبرگزاری اخباری

آینده‌های متفاوت هوش مصنوعی: چرا آمریکا و چین در یک مسابقه نیستند

روایت «مسابقه تسلیحاتی هوش مصنوعی» مدت‌هاست که بر بحث‌ها پیرامون رقابت بین ایالات متحده و چین در زمینه هوش مصنوعی غالب بوده است. این تصویر، که حاکی از یک رقابت با جمع صفر و خط پایانی مشترک است، اغلب نگرانی‌هایی را در مورد سرعت و امنیت دامن می‌زند. با این حال، تحلیل‌های عمیق از تلاش‌های توسعه هوش مصنوعی در هر دو کشور، واقعیتی بسیار ظریف‌تر را آشکار می‌کند: به جای رقابت در یک مسیر، دو قدرت جهانی مسیرهای متفاوتی را برای آینده هوش مصنوعی ترسیم می‌کنند که توسط الزامات اقتصادی و استراتژیک متضاد هدایت می‌شوند.

سلینا خو، که تحقیقات سیاست چین و هوش مصنوعی را برای اریک اشمیت، سرمایه‌گذار فناوری و رئیس سابق گوگل، رهبری می‌کند، تأکید می‌کند که «ایالات متحده و چین در مسیرهای بسیار متفاوتی در حال حرکت هستند.» او توضیح می‌دهد که ایالات متحده «بر مقیاس‌بندی تمرکز مضاعف کرده است» و با جدیت هوش مصنوعی عمومی (AGI) – شکلی از هوش مصنوعی که قادر به انجام هر کار فکری است که انسان می‌تواند انجام دهد – را دنبال می‌کند. این تمرکز بر AGI منعکس‌کننده جاه‌طلبی برای قابلیت‌های گسترده و تحول‌آفرین است که اغلب در توسعه مدل‌های زبان بزرگ (LLM) و کاربردهای متمرکز بر بخش خدمات آشکار می‌شود.

چین، در مقابل، رویکردی عمل‌گرایانه‌تر را اتخاذ کرده است، که به گفته خو، تمرکز آن «بیشتر بر افزایش بهره‌وری اقتصادی و تأثیر واقعی در جهان است.» در بحبوحه کندی مداوم اقتصادی چین، ناشی از مسائلی در بخش املاک و مستغلات، اعتبار، مصرف و بیکاری جوانان، انگیزه‌ای مبرم برای استفاده از هوش مصنوعی به عنوان یک موتور بهره‌وری فوری وجود دارد. لیانگ ژنگ، محقق سیاست هوش مصنوعی در دانشگاه تسینگ‌هوا، هوش مصنوعی در چین را «توانمندساز برای بهبود صنایع موجود، مانند مراقبت‌های بهداشتی، انرژی یا کشاورزی» توصیف می‌کند، با هدف اصلی «به نفع مردم عادی».

این فلسفه به سرمایه‌گذاری‌های قابل توجه چین در ادغام هوش مصنوعی در تولید، لجستیک، انرژی، مالی و خدمات عمومی ترجمه می‌شود. ابتکار «هوش مصنوعی پلاس» چین این جهت‌گیری را بیشتر تقویت می‌کند و شرکت‌ها، از جمله شرکت‌های کوچک و متوسط، را تشویق می‌کند تا هوش مصنوعی را برای افزایش کارایی به کار گیرند. کریستی لوک، پژوهشگر در MATS Research، تأکید می‌کند که هدف اصلی «اطمینان از این است که [این ابزارها] قادر به برآورده کردن نیازهای اقتصاد چین هستند، که عبارتند از صنعتی شدن سریع‌تر، انجام تولید هوشمندتر، و اطمینان از تولید محصولات از طریق فرآیندهای رقابتی.»

چنین استراتژی‌ای در «کارخانه‌های تاریک» که از ربات‌های هوشمند استفاده می‌کنند، مشهود است؛ به طوری که تا سال ۲۰۲۴، چین تقریباً پنج برابر بیشتر از ایالات متحده ربات کارخانه‌ای در حال استفاده دارد. سیستم‌های بینایی کامپیوتری خطاها را تشخیص می‌دهند، نرم‌افزار خرابی تجهیزات را پیش‌بینی می‌کند و مدل‌های کشاورزی به کشاورزان مشاوره می‌دهند. در مراقبت‌های بهداشتی، ابزارهای هوش مصنوعی بیماران را طبقه‌بندی می‌کنند، تصاویر پزشکی را تفسیر می‌کنند و حتی «بیمارستان‌های عامل» را به صورت آزمایشی راه‌اندازی می‌کنند که در آن پزشکان با دستیاران بالینی مجازی همکاری می‌کنند، قرار ملاقات‌ها را ساده‌تر کرده و زمان انتظار را کاهش می‌دهند. بسیاری از این برنامه‌ها به «هوش مصنوعی محدود» که برای وظایف خاص طراحی شده است، وابسته هستند.

در سمت ایالات متحده، در حالی که هوش مصنوعی در صنایع مختلف نیز ادغام شده است، تأکید بر کاربردهای خدماتی و داده‌محور است. مدل‌های زبان بزرگ (LLM) به دلیل توانایی‌شان در مدیریت داده‌های بدون ساختار و خودکارسازی ارتباطات مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، بانک‌ها از دستیاران مبتنی بر LLM برای مدیریت حساب‌ها و درخواست‌های معمول استفاده می‌کنند و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی اطلاعات را از یادداشت‌های پزشکی استخراج می‌کنند. کارسون المگرن، محقق چین در موسسه سیاست و استراتژی هوش مصنوعی، خاطرنشان می‌کند که «LLMها به عنوان یک فناوری به طور طبیعی بیشتر با اقتصاد مبتنی بر بخش خدمات ایالات متحده سازگار هستند تا با اقتصاد تولیدی چین.»

با این حال، هنوز مناطقی وجود دارد که ایالات متحده و چین در آن‌ها رقابت مستقیم‌تری دارند. تراشه‌های هوش مصنوعی زیربنایی، یا نیمه‌رساناها، یک نقطه کانونی حیاتی هستند، به طوری که هر دو کشور برای کنترل زنجیره‌های تأمین خود برای امنیت ملی در حال تلاش هستند، همانطور که مناقشات تجاری اخیر نشان داده است. گراهام وبستر، محقق چین در دانشگاه استنفورد، توضیح می‌دهد که «عنصر رقابتی اصلی [برای چین] در سطح بالا این است که خود را از اجبار ایالات متحده بر سر نیمه‌رساناها رها کند. آنها می‌خواهند توانایی مستقلی برای طراحی، ساخت و بسته‌بندی نیمه‌رساناهای پیشرفته داشته باشند.»

کاربردهای نظامی هوش مصنوعی نیز یک عرصه مهم رقابت را تشکیل می‌دهد، با هدف هر دو دولت برای تسریع تصمیم‌گیری، بهبود اطلاعات و افزایش خودمختاری در سیستم‌های تسلیحاتی. وزارت دفاع ایالات متحده اخیراً استراتژی تسریع هوش مصنوعی خود را راه‌اندازی کرده است و چین به صراحت هوش مصنوعی را در استراتژی نوسازی نظامی خود ادغام کرده است.

درک این مسیرهای متفاوت برای جلوگیری از «پیشگویی خودمحقق‌شونده» یک مسابقه تسلیحاتی که می‌تواند منجر به نادیده گرفتن تدابیر امنیتی لازم شود، بسیار مهم است. در حالی که ایالات متحده با تمرکز بر نوآوری خدماتی به سمت AGI حرکت می‌کند، چین مرزهای هوش مصنوعی را برای تقویت بخش‌های صنعتی و اقتصادی خود پیش می‌برد. شناخت این تفاوت‌ها نه تنها به سیاست‌گذاری مؤثرتر کمک می‌کند، بلکه درک عمیق‌تری از چشم‌انداز پیچیده جهانی فناوری هوش مصنوعی را نیز ترویج می‌دهد.

خبرگزاری اخباری