تقصیر جف بزوس! و توقف امیدواری به اینکه میلیاردرها خبر را نجات دهند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

تقصیر جف بزوس! و توقف امیدواری به اینکه میلیاردرها خبر را نجات دهند

موج اخیر اخراج‌ها در واشنگتن پست، که حوزه‌های پوشش حیاتی مانند ورزش و گزارشگری بین‌المللی را تحت تأثیر قرار داده است، امواج نگرانی را در چشم‌انداز رسانه‌ها ایجاد کرده است. این اخراج‌ها که صدها کارمند پست را تحت تأثیر قرار می‌دهند، که کارشان توسط بسیاری از خوانندگان ارزشمند است و مشترک آن هستند، به ناچار توجه را به مالک روزنامه، جف بزوس، جلب می‌کند. بزوس به عنوان چهارمین ثروتمندترین مرد جهان، با ثروت خالص تخمینی که به مراتب از مشکلات مالی روزنامه فراتر می‌رود، توانایی تأمین مالی بی‌پایان ضررهای پست را بدون تأثیر قابل توجهی بر ثروت شخصی خود دارد. این تضاد شدید بین ثروت عظیم مالک و وضعیت مالی شکننده نشریه، ما را مجبور می‌کند تا نقش میلیاردرها در حمایت از روزنامه‌نگاری و پایداری بلندمدت سازمان‌های خبری که به حسن نیت آنها وابسته هستند، به طور انتقادی بررسی کنیم.

ارقام تصویری تاریک را ترسیم می‌کنند: طبق گزارش‌ها، ثروت بزوس به شدت افزایش یافته است، با تخمین‌هایی که نشان می‌دهد از ۱۹۴ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴ به ۲۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده و در حال حاضر حدود ۲۴۹.۴ میلیارد دلار است – افزایش خالص ۵۵.۴ میلیارد دلاری از سال ۲۰۲۴. در همین حال، واشنگتن پست تنها در سال ۲۰۲۳ مبلغ ۷۷ میلیون دلار ضرر متحمل شده است. این عدم توازن با هزینه‌های دیگر بیشتر برجسته می‌شود، مانند ۵۰۰ میلیون دلار گزارش شده برای سوپر یاخت ۴۱۷ فوتی او و سرمایه‌گذاری ۷۵ میلیون دلاری در پروژه‌ای به نام «ملانیا»، که شامل پرداخت‌های قابل توجهی به رئیس‌جمهور سابق و بانوی اول بود. این واقعیت که بزوس اخیراً حداقل ۷۵ میلیون دلار برای این «اینفورمرشال» هزینه کرده است، در حالی که پست با مشکلات مالی قابل توجهی روبرو است، سوالات جدی را در مورد تخصیص سرمایه و اولویت‌ها در امپراتوری وسیع او مطرح می‌کند. اخراج صدها خبرنگار، از جمله خبرنگاری که به طور خاص آمازون، شرکتی که خود بزوس تأسیس کرده است، را پوشش می‌داد، لایه دیگری از بحث را اضافه می‌کند.

روایت اینکه میلیاردرها می‌توانند به سادگی ضررهای رسانه‌ای را جذب کنند، برای بسیاری که مایلند روزنامه‌نگاری با کیفیت شکوفا شود، دلگرم‌کننده است. این احساس که «پول خرد» بزوس می‌تواند پست را برای همیشه تأمین مالی کند، قابل درک است، به خصوص با توجه به اینکه ثروت خالص او به یک چهارم تریلیون دلار نزدیک می‌شود. مهم است که بدانیم برای شخصی با موقعیت بزوس، تأمین مالی روزنامه‌نگاری مستلزم انصراف از سایر فعالیت‌های پرهزینه نیست. او می‌تواند، از لحاظ تئوری، سرمایه‌گذاری همزمان در اخبار، اکتشافات فضایی، سوپر یاخت‌ها، عروسی‌های مجلل و تعطیلات عجیب و غریب را تقبل کند. در حالی که پذیرفته می‌شود که هزینه‌هایی مانند مستند «ملانیا» ممکن است با هزینه‌های شخصی متفاوت باشد، نکته اصلی باقی می‌ماند: قابلیت پرداخت. همانطور که یک فرد معمولی ممکن است انتخاب کند که گهگاه یک قهوه گران‌قیمت بخرد، بزوس دارای ظرفیت مالی برای طیف گسترده‌ای از سرمایه‌گذاری‌ها، از جمله حمایت از یک روزنامه بزرگ است.

با این حال، وضعیت در واشنگتن پست فراتر از صرف توانایی مالی است. این موضوع بر یک چالش طولانی مدت برای این نشریه تأکید می‌کند: وابستگی آن به حسن نیت مالی یک فرد ثروتمند. پست که در ابتدا با کسری از ارزش خود از مالکان قبلی خریداری شد، از آن زمان تاکنون با تأمین مالی مستمر ضررهای خود توسط بزوس حفظ شده است. این مدل ذاتاً وابستگی ایجاد می‌کند که می‌تواند شکننده باشد. گمانه‌زنی‌های زیادی در مورد انگیزه‌های بزوس برای کاهش یا توقف احتمالی این حمایت وجود دارد. شاید او از بار مالی خسته شده است، یا شاید جهت‌گیری سرمقاله روزنامه دیگر با دیدگاه در حال تحول او مطابقت ندارد، به خصوص در زمینه تغییرات سیاسی اخیر. صرف نظر از دلیل دقیق، پست خود را در یک موقعیت شکننده «بازنده-بازنده» می‌یابد و دائماً امیدوار به حمایت مالی مداوم است.

جهت‌گیری استراتژیک جدید پست، با تمرکز بر چند موضوع منتخب مانند سیاست و سلامت که اعتقاد بر این است که با مخاطبان ملی طنین‌انداز می‌شود، نشان‌دهنده روند گسترده‌تری در صنعت اخبار است. بسیاری از سازمان‌ها با کاهش درآمد تبلیغات و تغییر عادات خوانندگان دست و پنجه نرم می‌کنند و آنها را وادار می‌کند تا تمرکز خود را اصلاح کنند. اینکه آیا این چرخش یک سازگاری به موقع است یا یک اقدام «بسیار دیرهنگام» که قبلاً توسط رقبا انجام شده است، هنوز مشخص نیست. همچنین این سوال را نادیده می‌گیرد که آیا مشکلات پست ناشی از چالش‌های کل صنعت است یا اینکه توسط تصمیمات خاصی مانند چرخش درک شده به سمت یک موضع سیاسی خاص تحت مالکیت بزوس تشدید می‌شود. با این حال، مشکل اصلی، آسیب‌پذیری مدل کسب‌وکار اساسی هنگام اتصال به تصمیمات ذهنی و منافع در حال تغییر یک مالک میلیاردر باقی می‌ماند. سلامت بلندمدت روزنامه‌نگاری ممکن است به تنوع منابع مالی فراتر از جیب‌های عمیق معدود بستگی داشته باشد، با ترویج مدل‌هایی که استقلال سرمقاله و ثبات عملیاتی را بدون وابستگی به هوس‌های افراد بسیار ثروتمند تضمین می‌کنند.

خبرگزاری اخباری