ویسما-لیس ا-بایک: چرا در کلاسیک‌های بهاری تایرهای تیوبلس خود را چسب می‌زنند؟

هلند - خبرگزاری اخباری

بازگشت به ریشه‌ها: ویسما-لیس ا-بایک چگونه با چسب تایرهای تیوبلس خود را برای کلاسیک‌ها آماده می‌کند

در دنیای رقابتی دوچرخه‌سواری حرفه‌ای، جایی که هر جزئیات می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد، تیم ویسما-لیس ا-بایک (Visma-Lease a Bike) در فصل کلاسیک‌های بهاری (Spring Classics) رویکردی غافلگیرکننده اتخاذ کرده است. برخلاف روند غالب استفاده از آخرین فناوری‌ها، مکانیک‌های این تیم شروع به استفاده از چسب سنتی تایرهای تیوبلار (tubular glue) برای تایرهای مدرن تیوبلس (tubeless tires) خود کرده‌اند. این اقدام که یادآور روش‌های قدیمی است، پاسخی هدفمند به چالش‌های منحصر به فرد مسابقات افسانه‌ای مانند پاریس-روبه (Paris-Roubaix) محسوب می‌شود.

کلاسیک‌های بهاری، که اغلب به "جهنم شمال" معروف هستند، آزمونی سخت برای دوچرخه‌سواران و تجهیزاتشان به شمار می‌روند. مسافت‌های طولانی، شرایط جوی نامساعد، و به‌ویژه مسیرهای سنگفرش شده (cobblestone) پرخطر، فشار عظیمی را بر تایرها و طوقه‌ها وارد می‌کنند. حرکت با فشار باد پایین تایر، که برای راحتی و چسبندگی در این سطوح ناهموار حیاتی است، خطر آسیب‌دیدگی طوقه یا "برپینگ" (burping - خروج ناگهانی هوا هنگام جدا شدن لبه تایر از طوقه) را افزایش می‌دهد.

از نظر تاریخی، تایرهای تیوبلار (tubulars) استاندارد در دوچرخه‌سواری حرفه‌ای بودند. این تایرها شامل یک واحد یکپارچه از تایر و تیوب داخلی بودند که با چسب مخصوص مستقیماً به طوقه چسبانده می‌شدند. با این حال، در اواخر دهه ۲۰۱۰، فناوری تیوبلس به تدریج محبوبیت یافت. سیستم‌های تیوبلس بر اساس اتصال محکم بین لبه تایر و طوقه، همراه با مایع درزگیر (sealant) برای ترمیم خودکار سوراخ‌های کوچک، استوار هستند. پیروزی الکساندر کریستوف در Gent-Wevelgem در مارس ۲۰۱۹، نقطه عطفی در پذیرش فناوری تیوبلس در تور جهانی (WorldTour) بود.

با وجود مزایای سیستم‌های تیوبلس، این سیستم‌ها در شرایط سخت می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند. جنسن دروست (Jenco Drost)، رئیس بخش تجهیزات عملکرد تیم ویسما-لیس ا-بایک، دلایل این تصمیم را توضیح داد. او گفت: "دلیل اصلی ما این بود که در طول مسابقات کلاسیک، زمانی که رکابزنان در معرض ضربه‌های شدید با فشار باد پایین قرار می‌گیرند، متوجه از دست دادن مقداری از فشار هوا شدیم. به عنوان مثال، در روبه شاهد مواردی بودیم که یک ضربه شدید باعث ایجاد ترک کوچکی در طوقه شد."

حتی اگر طوقه از نظر ساختاری برای ادامه مسابقه ایمن باشد، یک ترک کوچک می‌تواند آب‌بندی هوای لازم برای سیستم تیوبلس را مختل کند. ممکن است مایع درزگیر برای آب‌بندی کامل این ترک‌های ریز کافی نباشد و منجر به نشت آهسته اما مداوم هوا شود. پدیده "برپینگ"، که ناشی از فشار کم باد تایر و ضربه شدید است، می‌تواند به طور موقت لبه تایر را از طوقه جدا کند و آب‌بندی هوا را بشکند. تکرار "برپینگ" در طول یک مسابقه طولانی می‌تواند فشار تایر را به شدت تحت تأثیر قرار دهد، که منجر به افزایش مقاومت غلتشی و بدتر از آن، کاهش توانایی کنترل دوچرخه می‌شود.

استفاده از چسب تیوبلار، یک لایه چسبنده اضافی و محکم بین تایر و طوقه ایجاد می‌کند. این اتصال اضافی به حفظ یکپارچگی آب‌بندی و جلوگیری از نشت هوا کمک می‌کند، حتی تحت فشار شدید یا در صورت آسیب جزئی به طوقه. دروست تأکید کرد که این روش مختص مسابقات سنگفرش با ضربه بالا است و در مسابقات استاندارد به کار نمی‌رود. "به همین دلیل است که ما این کار را در مسابقات عادی (بدون سنگفرش) انجام نمی‌دهیم، زیرا در آنجا با شرایطی که به این امر نیاز داشته باشد، مواجه نشده‌ایم." او افزود. علاوه بر این، رکابزنان تیم به تنظیمات فعلی کاملاً اعتماد دارند و نیازی به "آرامش خاطر" اضافی ندارند.

این توضیح، گمانه‌زنی‌ها مبنی بر استفاده از چسب برای نگه داشتن تایر روی طوقه در صورت پنچری کامل را رد می‌کند؛ وظیفه‌ای که اغلب توسط لایه‌های داخلی مانند Vittoria Air Liner انجام می‌شود. در حالی که دروست مزایای این لایه‌ها را تأیید می‌کند، او اصرار دارد که هدف اصلی باید همیشه ترکیب قابل اعتماد تایر و طوقه باشد. او گفت: "در حالی که [لایه‌] ممکن است به عنوان یک مزیت اضافی به نگه داشتن تایر در جای خود کمک کند، نقطه شروع همیشه باید ترکیب تایر-طوقه خود باشد."

این تیم از چرخ‌های Reserve 57/64 Turbulent Aero با طراحی لبه "نیمه قلاب" (semi-hook) برای نگهداری بهتر و تایرهای Vittoria Corsa Pro استفاده می‌کند. دروست گفت: "ما آزمایش‌های کافی را با هم انجام داده‌ایم تا مطمئن شویم که در شرایط مسابقه مقاومت خواهد کرد. تایرها به درستی در قلاب‌ها قرار می‌گیرند و یک اتصال محکم و قابل اعتماد ایجاد می‌کنند."

شایان ذکر است که ویسما-لیس ا-بایک در سال‌های گذشته نیز سیستم‌های تنظیم فشار تایر پیچیده‌تری مانند سیستم Gravaa KAPS را آزمایش کرده است که به رکابزنان اجازه می‌داد در حین رانندگی، تایرها را باد کنند. متأسفانه، آن شرکت هلندی ورشکست شده است، بنابراین بعید است که این فناوری امسال دوباره دیده شود.

در نتیجه، تصمیم ویسما-لیس ا-بایک برای استفاده از چسب تیوبلار بر روی تایرهای تیوبلس در کلاسیک‌های بهاری نشان می‌دهد که چگونه نوآوری در دوچرخه‌سواری حرفه‌ای گاهی اوقات شامل تفسیر مجدد روش‌های اثبات شده برای مقابله با چالش‌های منحصر به فرد مسابقات مدرن است.

خبرگزاری اخباری