پرونده بتارام در ساحل عاج: صدای قربانیان در برابر تابوی پایدار به تدریج آزاد می‌شود

ساحل عاج - خبرگزاری اخباری

پرونده بتارام در ساحل عاج: صدای قربانیان در برابر تابوی پایدار به تدریج آزاد می‌شود

ساحل عاج، که اغلب به عنوان کانون بین‌المللی پرونده بتارام شناخته می‌شود، پس از بازگشت کمیسیون مستقل مسئول تحقیق در مورد خشونت‌ها و سوءاستفاده‌ها در این جماعت مذهبی در خارج از کشور، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این مأموریت اخیر امکان جمع‌آوری شش شهادت جدید و تکان‌دهنده از شهروندان ساحل عاجی را فراهم کرده است که در زمان وقوع حوادث خردسال بودند و تجاوزات جنسی را محکوم می‌کنند. این روایت‌ها تعداد کل قربانیان ساحل عاجی را که توسط کمیسیون شنیده شده‌اند به ده نفر می‌رساند، رقمی که بازرسان با توجه به پیچیدگی و حساسیت پرونده، احتمالاً آن را دست‌کم گرفته‌اند.

در قلب این افشاگری‌های جدید، نام بنا سیگور، یک کشیش فرانسوی که در سال ۲۰۱۰ درگذشت، به عنوان متجاوز مظنون مطرح شده است. گزارش شده است که وی در دهه ۱۹۹۰ در کلیسای آدیوپودومه، نزدیک آبیجان، خدمت می‌کرده و مرتباً به آنجا رفت‌وآمد داشته است، دقیقاً همان جایی که جماعت بتارام حضور خود را در ساحل عاج برقرار کرده بود. این موقعیت جغرافیایی و زمانی، دوره‌ای خاص و مکانی را روشن می‌کند که این سوءاستفاده‌ها می‌توانسته رخ داده باشد و سایه‌ای بر تاریخ جماعت در این کشور می‌افکند.

ماگالی بس، عضو برجسته کمیسیون که چندین مصاحبه حیاتی انجام داده است، بر دشواری ذاتی در آزاد کردن صدای قربانیان تأکید می‌کند. او توضیح می‌دهد: «هر فرد قربانی درباره افراد دیگر صحبت خواهد کرد»، اما این روند توسط عوامل عمیق فرهنگی و اجتماعی با مشکل مواجه می‌شود. یک عنصر به‌ویژه برجسته، ماهیت تجاوزات است: این واقعیت که آنها توسط یک مرد علیه پسران خردسال انجام شده‌اند، تابو را به طور قابل توجهی تقویت می‌کند. این ویژگی، افشاگری را برای قربانیان و شاهدان احتمالی دشوارتر می‌کند، زیرا ممکن است از ترس قضاوت یا انگ زدن، از بیان خود تردید کنند.

تحلیل ماگالی بس فراتر از پویایی‌های داخلی جماعت رفته و این خشونت‌ها را در یک زمینه اجتماعی-تاریخی گسترده‌تر ریشه‌یابی می‌کند. او به یک رابطه سلطه اشاره می‌کند که نشانه‌ای از دهه‌ها استعمار فرانسه و پیامدهای پسااستعماری آن است. آسیب‌پذیری قربانیان، که اغلب با نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی تشدید می‌شود، به عنوان یک عامل اصلی قربانی شدن شناسایی شده است. در محیطی که ساختارهای قدرت هنوز با میراث‌های پیچیده مشخص شده‌اند، توانایی مخالفت یا افشای شخصیت‌های مذهبی صاحب قدرت می‌تواند به طور قابل توجهی کاهش یابد و زمینه مساعدی برای مصونیت از مجازات ایجاد کند.

با توجه به مرور زمان وقایع، که اغلب ثبت شکایات کیفری منجر به محکومیت را غیرممکن می‌سازد، کمیسیون به سمت سازوکارهای جبران خسارت حرکت می‌کند. ساختاری ویژه برای این منظور ایجاد خواهد شد تا قربانیان بتوانند درخواست جبران مالی کنند، بدین ترتیب راهی جایگزین برای نوعی عدالت ارائه شود، حتی اگر جایگزین روند قضایی نباشد. این رویکرد محدودیت‌های سیستم حقوقی فعلی را به رسمیت می‌شناسد و در عین حال به دنبال ارائه حمایت ملموس به بازماندگان است.

پرونده بتارام در ساحل عاج به مرزهای این کشور محدود نمی‌شود. اخیراً، یک قربانی دوم از ساحل عاج در فرانسه شکایت ثبت کرده است، که ابعاد فراملی این پرونده و پیچیدگی حوزه‌های قضایی درگیر را برجسته می‌کند. این گام نشان‌دهنده تلاش قربانیان برای دستیابی به عدالت است که گاهی اوقات باید به سیستم‌های حقوقی دیگر مراجعه کنند به امید دریافت غرامت، به ویژه زمانی که حوادث در زمینه‌های بین‌المللی و در طولانی‌مدت رخ داده‌اند.

کمیسیون تحقیق، با آگاهی از گستردگی این پدیده و تعداد بالقوه بالای قربانیان هنوز شناسایی نشده، بازگشت قریب‌الوقوع به ساحل عاج را رد نمی‌کند. هدف، ادامه جمع‌آوری شهادت‌ها، تعمیق تحقیقات و ادامه شکستن دیوار سکوت پیرامون این سوءاستفاده‌ها خواهد بود. این پایداری برای آشکار کردن حقیقت و ارائه آغاز به رسمیت شناختن زندگی‌های بسیاری که توسط این خشونت‌ها درهم شکسته شده‌اند، ضروری است.

ظهور تدریجی صدای قربانیان در پرونده بتارام در ساحل عاج گامی حیاتی به سوی به رسمیت شناختن و جبران خسارت است، اما همچنین چالش‌های پایدار تابوهای اجتماعی، پویایی‌های قدرت پسااستعماری و موانع حقوقی را برجسته می‌کند. جامعه بین‌المللی و نهادهای مذهبی برای حمایت از این تلاش‌ها فراخوانده می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که چنین خشونت‌هایی بدون مجازات باقی نمی‌مانند و قربانیان سرانجام می‌توانند راهی برای بهبود و عدالت پیدا کنند.

خبرگزاری اخباری