Waarom de overheid echt, echt wil dat je (volle) melk drinkt

Verenigde Staten - Ekhbary Nieuwsagentschap

Waarom de overheid echt, echt wil dat je (volle) melk drinkt

De recente omarming van volle melk door Washington, met name zichtbaar in bijgewerkte federale voedingsrichtlijnen en wetgevende acties, markeert een belangrijke verschuiving ten opzichte van tientallen jaren van aanbevelingen die vetarme zuivelproducten bevoordeelden. Deze hernieuwde impuls, aangevoerd door de Trump-administratie, adviseert niet alleen de consumptie van volle zuivelproducten zoals volle melk, maar heeft ook een wet aangenomen die openbare scholen toestaat deze te serveren. Deze stap keert een de facto verbod om, dat van kracht was sinds 2012 en gericht was op het verminderen van de inname van verzadigde vetten bij studenten.

Deze verandering ging gepaard met een reeks onconventionele en opvallende socialemediacampagnes, afkomstig van de kantoren van de Trump-administratie. Deze omvatten een illustratie van president Donald Trump afgebeeld als een melkboer uit de jaren 1950, een door AI gegenereerde video met minister van Volksgezondheid en Human Services Robert F. Kennedy Jr. die volle melk drinkt in een nachtclub, en een bijzonder vreemde video van het Amerikaanse Ministerie van Landbouw (USDA) die kinderen toont die poseren voor portretten terwijl ze "volle melk drinken" herhalen tegen een achtergrond van onheilspellende elektronische muziek. Deze campagnes hebben geleid tot wijdverbreide speculatie en debat op sociale media, met theorieën variërend van gezondheidsgerelateerde motivaties, een potentieel "racistische hondfluitje" (gezien de associatie van melk met blanke suprematistische groepen vanwege lactose-intolerantie bij mensen van kleur) tot simpelweg pleiten voor de machtige "Big Dairy"-industrie.

Naast de openlijke campagnes onthult een diepere analyse een complexe wisselwerking van economische en politieke belangen die het Amerikaanse voedselbeleid beïnvloeden. De steun van de overheid voor de zuivelindustrie is geen nieuw fenomeen en heeft historisch gezien partijgrenzen overschreden. Het artikel noemt eerdere voorbeelden, zoals de voormalige minister van Volksgezondheid onder president Bill Clinton die verscheen in een "Got Milk?"-advertentie. Bovendien verdiende de voormalige minister van Landbouw van de Obama-administratie, Tom Vilsack, een aanzienlijk salaris van 1 miljoen dollar voor lobbywerk voor de zuivelindustrie voordat hij terugkeerde naar het USDA als minister onder president Joe Biden, waar hij zuivelproducten bleef prijzen. Een anonieme voormalige USDA-ambtenaar benadrukte een "reflexieve terughoudendheid jegens zuivelproducten bij het USDA en in federale voedselbeleidskringen, ongeacht politieke affiliatie", en beschreef zuivel als een "culturele en politieke basis" die onevenredig veel aandacht krijgt in vergelijking met andere Amerikaanse grondstoffen. Deze ambtenaar merkte ook een "vaderlijk beschermingsgevoel voor de industrie, tegen elke prijs" op.

Een woordvoerder van het USDA verdedigde de acties van de regering en verklaarde dat de overheid "alle beschikbare middelen gebruikt om ervoor te zorgen dat boeren hebben wat ze nodig hebben om hun landbouwactiviteiten voort te zetten" en "gedurfde stappen onderneemt om de schoolvoeding te versterken, inclusief de "Whole Milk for Healthy Kids Act", die volle melk terugbrengt naar schoolkantines." Het agentschap weigerde echter commentaar te geven op kritiek over de waargenomen overmatige terughoudendheid ten opzichte van de zuivelsector. De economische afhankelijkheid van melkveehouders van overheidssteun is aanzienlijk; in 2015 was naar schatting 71 procent van de inkomsten van Amerikaanse melkveehouders afhankelijk van dergelijke steun, wat de aanzienlijke financiële risico's onderstreept.

Het schoolkantinesysteem blijft een bijzonder belangrijke markt voor zuivelbedrijven. Het National School Lunch Program, opgericht in de jaren 1940, verplichtte deelnemende scholen om elke leerling een kop volle melk te serveren. Dit beleid hielp de industrie bij het beheersen van overschotten en het verhogen van de prijzen voor boeren. Momenteel moet ongeveer 20 procent van de openbare scholen melk serveren, terwijl de overige 80 procent het ten minste moet aanbieden. Desondanks wordt naar verluidt 41 procent van de melk die op scholen wordt geserveerd door studenten weggegooid. Pogingen van sommige scholen om voedselverspilling te verminderen, zoals het suggereren van water als alternatief, werden bestraft door het USDA. Melk die op scholen wordt geserveerd, vertegenwoordigt ongeveer 8 procent van het totale melkverbruik in de VS, wat een belangrijke markt vertegenwoordigt die sterk wordt beïnvloed door overheidsbeleid.

De sterke nadruk van de overheid op volle melk roept relevante vragen op over de balans tussen economische belangen en volksgezondheidsdoelstellingen. Hoewel volle melk een hoger caloriegehalte en in vet oplosbare vitamines biedt, bevat het ook meer verzadigd vet en cholesterol, factoren die in onderzoek in verband zijn gebracht met een verhoogd risico op hartaandoeningen. De aanhoudende bevordering van volle melk door de overheid, die schijnbaar de belangen van de zuivellobby prioriteert boven hedendaagse richtlijnen voor volksgezondheid die een verminderde inname van verzadigd vet adviseren, suggereert een langdurig patroon van symbiose tussen de overheid en de zuivelindustrie. Het historische verloop van zuivelsteun in het Amerikaanse voedselbeleid en de invloed van de zuivelindustrie op overheidsbeslissingen geven aan dat deze laatste impuls voor volle melk slechts het nieuwste hoofdstuk is in een diepgewortelde relatie.

Ekhbary Nieuwsagentschap