Yeni Araştırma Ortaya Koydu: Köpekler İnsanlara Yardım Etmeye Çalışırken Küçük Çocuklar Gibi Davranıyor

Macaristan - Ekhbary Haber Ajansı

Yeni Araştırma Ortaya Koydu: Köpekler İnsanlara Yardım Etmeye Çalışırken Küçük Çocuklar Gibi Davranıyor

Bu durum bir klişe olsa da, inkar edilemez bir gerçektir: kediler genellikle köpeklerden daha mesafeli olurlar. Ancak yeni araştırmalar, bu farklılıkların daha da derinlere indiğini öne sürüyor. Yakın zamanda saygın 'Animal Behaviour' dergisinde yayımlanan bir çalışma, köpeklerin sadece belirli durumlarda insanlara 'yardım etmeye' çalışmakla kalmayıp, aynı zamanda bu eylemlerinin küçük çocuklarda gözlemlenen yardım davranışlarını önemli ölçüde yansıttığını ortaya koyuyor. Özellikle Macaristan'daki Eötvös Loránd Üniversitesi'nden psikologlar, insanlar, kediler ve köpekler arasındaki prososyal davranış kapasitesini karşılaştırmaya odaklandılar. Daha çok kişisel çıkar odaklı etkileşimlerin aksine, prososyal eğilimler, bir hayvan veya insanın doğrudan bir ödül veya tazminat beklentisi olmadan başkalarına fayda sağlayan bir şekilde katılmasıyla ortaya çıkar.

Deneyin tasarımı basit ama etkiliydi. Araştırmacılar, evcil hayvan sahiplerini ve 18-24 aylık bebeklerin ebeveynlerini, çocuklarının, kedilerinin veya köpeklerinin görüş alanına kasıtlı olarak gizlenmiş ancak görünür bir nesneyi aramalarıyla görevlendirdiler. Kritik olarak, insan bakıcı açıkça yardım istemedi; sadece aramaya devam etti. Bilim ekibi daha sonra çocuğun veya evcil hayvanın, nesnenin bulunduğu yere doğru yetişkini yönlendirmeye çalışarak spontane bir şekilde yardım teklif edip etmediğini titizlikle gözlemledi. Bu tür yardımsever eylemler, hedef nesne ile bakıcı arasında gidip gelen bakışları içerebilir, nesneye doğru harekete geçebilir veya hatta yetişkin için nesneyi alabilir.

Çalışmanın ortak yazarlarından Melitta Csepregi, bir açıklamada, "Çocukların bu yaşta başkalarına yardım ettiği zaten biliniyordu. Daha önceki çalışmalarda bildirilenlere benzer performans göstermeleri, yöntemimizin ve deneysel kurulumumuzun prososyal davranışı ölçmek için uygun olduğunu doğruladı" dedi. Bu doğrulama, hayvan deneklerle yapılacak sonraki karşılaştırma için gerekliydi.

Köpekler ve çocuklarla ilgili bulgular özellikle şaşırtıcıydı. Csepregi ve meslektaşları, hem çocukların hem de köpeklerin %75'inden fazlasının gizli nesne senaryosuna dikkat çekici derecede benzer şekilde tepki verdiğini bildirdi. Csepregi, "[Bu durum] güçlü bir yardım etme motivasyonunu gösteriyor - eğitimsiz olmalarına, hiçbir ödül almamalarına ve gizli nesnenin, yani bulaşık süngerinin onlar için önemsiz olmasına rağmen" diye ekledi. Bu, köpeklerde eğitimden veya kişisel faydadan bağımsız, yardım etme yönündeki derin bir eğilimi gösteriyor ve bu, işbirliği ve sosyal sorumluluk hakkında bilgi edinen insan küçük çocuklarının gelişimsel evresini yansıtıyor.

Buna karşılık, kediler aynı testte pek iyi performans göstermedi. Feline'lar kesinlikle merak gösterip olup bitenlere dikkat etmelerine rağmen, sahiplerine "nadiren yardım ettiler". Araştırmacılar, bu yardımseverliğin yalnızca bir kontrol denemesi sırasında ortaya çıktığını, özellikle de gizlenen nesnenin kedi için bir mama ödülü veya favori bir oyuncak gibi çok arzu edilen bir öğe olduğu durumlarda gözlemlediler. Bu, bir kedinin yardım etme motivasyonunun, doğuştan gelen bir yardım etme isteğinden ziyade, daha koşullu olabileceğini ve genellikle anlık kişisel tatminle bağlantılı olabileceğini düşündürmektedir.

Araştırmacılar, köpekler ve kediler arasındaki sosyal davranışlardaki bu derin köklü farklılıkların, muhtemelen kendi evrimsel geçmişlerinden ve insanlarla binlerce yıllık ortak yaşamlarından kaynaklandığını öne sürüyorlar. Köpekler, sürü hayvanlarından türeyenler olarak doğaları gereği oldukça sosyaldir ve binlerce yıl boyunca insanlarla karşılıklı fayda sağlayan düzenlemeler içinde yaşamayı öğrenmişlerdir. Bu uzun geçmiş, insan işaretlerini okuma ve işbirlikçi görevlere katılma yeteneklerini geliştirmiştir. Buna karşılık, modern kedilerin ataları öncelikle yalnız avcılardı. Yiyecek ve barınak gibi avantajlar için insanlarla ilişki kursalar da, köpekler kadar yoğun bir işbirlikçi sosyal davranış seçici baskısı altına girmediler.

Çalışmanın yazarları, bulgularının kedileri eleştirmek amacıyla yapılmadığını vurguluyor. "Kedilerin umursamadığı anlamına gelmiyor" diyorlar. Bunun yerine, doğalarındaki bağımsızlıkları, açık ve somut bir müdahale nedeni olmadıkça genellikle kenarda kalmalarına neden oluyor. Bu araştırma, hayvan dostlarımızın karmaşık sosyal motivasyonları hakkında büyüleyici bilgiler sunuyor ve evrimsel tarihin ve evcilleştirmenin davranışları üzerindeki derin etkisini vurguluyor. Köpekler daha açık bir şekilde yardım etmeye istekli görünseler de, her iki türün de kendi benzersiz evrimsel yollarıyla şekillenen insanlarla etkileşim kurma ve ilişki kurma biçimleri olduğunu vurguluyor.

Ekhbary Haber Ajansı