تئوری جدید: صفحه فارالون، نه ستون گوشته، یلواستون را تغذیه می‌کند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

یک مقاله علمی جدید منتشر شده در مجله Science، تفسیری نوآورانه از منبع انرژی ابرآتشفشان یلواستون ارائه می‌دهد. این تحقیق به جای نسبت دادن فعالیت آن به یک «ستون گوشته» (mantle plume) معمولی – ستونی از سنگ داغ که از اعماق زمین سرچشمه می‌گیرد – بیان می‌دارد که تنش‌های زمین‌شناختی ناشی از فرورانش صفحه تکتونیکی فارالون به زیر قاره آمریکای شمالی، عامل اصلی آن است. ناپدید شدن این صفحه اقیانوسی، شبکه‌ای پیچیده از گسل‌ها و نقاط ضعف را در پوسته زمین بر جای گذاشته است.

مدل ژئوفیزیکی توسعه‌یافته توسط محققان، سیستمی را توصیف می‌کند که «لوله کشی» ماگمایی فرا-لیتوسفریک (TLMPS) نامیده می‌شود. این سیستم، صعود مواد مذاب از استنوسفر را از طریق پوسته تسهیل می‌کند. مطالعات مختلف تصویربرداری لرزه‌نگاری نشان می‌دهند که این سیستم پیچیده است و حداقل دو بازوی مجزا دارد که از یک منطقه کلی در مرز پوسته و گوشته منشأ می‌گیرند. یک بازو به سمت شمال شرقی امتداد یافته و کالدرای یلواستون را تغذیه می‌کند، در حالی که بازوی دوم به سمت دشت رودخانه اسنیک (Snake River Plain) منشعب می‌شود. نحوه تقسیم این بازوها می‌تواند منطقه عاری از فعالیت آتشفشانی بین این دو عارضه زمین‌شناسی را توضیح دهد.

این فرضیه جدید، توضیحی منسجم‌تر برای ناهنجاری‌های مشاهده‌شده ارائه می‌دهد، مانند تفاوت‌های شیمیایی بین فوران‌های انفجاری و کالدرایی یلواستون و جریان‌های عظیم گدازه که دشت رودخانه اسنیک را تشکیل داده‌اند. فرورانش صفحه فارالون، فرآیندی که نقش حیاتی در شکل‌گیری سواحل غربی آمریکای شمالی با تجمع زنجیره‌های جزیره‌ای و خشکی‌ها ایفا کرد، همچنان میراث زمین‌شناختی خود را در فعالیت‌های آتشفشانی قاره، حتی در مکان‌های متمایزی مانند یلواستون، آشکار می‌سازد.

خبرگزاری اخباری