دریاچه پاول ظرفیت خود را به دلیل خشکسالی و رسوبات از دست می‌دهد

آمریکا — خبرگزاری اخباری

دریاچه پاول، دومین مخزن بزرگ دست‌ساز در ایالات متحده، نه تنها به دلیل خشکسالی شدید و چندساله سطح آب آن کاهش می‌یابد، بلکه کل ظرفیت ذخیره‌سازی آن نیز به طور قابل توجهی رو به کاهش است. یک گزارش جدید نشان می‌دهد که این مخزن از سال 1963، زمانی که سد گلن کنیون ساخته شد، تقریباً 7 درصد از حجم ذخیره‌سازی بالقوه خود را از دست داده است، که این امر پیامدهای گسترده‌ای برای تأمین آب و تولید انرژی در غرب آمریکا دارد.

تجمع رسوبات ظرفیت ذخیره‌سازی را کاهش می‌دهد

بر اساس گزارش سازمان زمین‌شناسی آمریکا و اداره احیا، دریاچه پاول بین سال‌های 1963 تا 2018، به طور متوسط سالانه حدود 33,270 فوت-جریب یا 11 میلیارد گالن از ظرفیت ذخیره‌سازی خود را از دست داده است. این کاهش عمدتاً به دلیل رسوباتی است که از رودخانه‌های کلرادو و سن خوان به داخل مخزن جریان می‌یابند. این رسوبات در کف مخزن ته‌نشین شده و میزان کل آبی را که مخزن می‌تواند در خود جای دهد، کاهش می‌دهند. طبق داده‌های اداره احیا، تا روز دوشنبه، دریاچه پاول تقریباً 25 درصد پر بود.

تأمین حیاتی آب در غرب آمریکا

این وضعیت مشکلات موجود کمبود آب و آتش‌سوزی‌های شدید جنگلی در منطقه را تشدید می‌کند. دریاچه پاول یک مخزن حیاتی در حوضه رودخانه کلرادو است که همراه با دریاچه مید در نزدیکی آن، بزرگترین مخزن کشور، با سرعت نگران‌کننده‌ای در حال خشک شدن هستند. در ماه اوت، دولت فدرال برای اولین بار کمبود آب در رودخانه کلرادو را اعلام کرد، پس از آنکه سطح آب دریاچه مید به پایین‌ترین حد بی‌سابقه خود سقوط کرد، که منجر به کاهش اجباری مصرف آب برای ایالت‌های جنوب غربی شد. کاهش سطح دریاچه پاول به زیر آستانه بحرانی 3,525 فوت بالاتر از سطح دریا، نگرانی‌های بیشتری را در مورد تأمین آب و تولید برق آبی که میلیون‌ها نفر در غرب برای برق خود به آن متکی هستند، ایجاد کرده است. سیستم رودخانه کلرادو آب بیش از 40 میلیون نفر را در هفت ایالت غربی و مکزیک تأمین می‌کند. تانیا تروخیلو، دستیار وزیر آب و علم در وزارت کشور آمریکا، بر اهمیت اطلاعات علمی برای درک چالش‌های خشکسالی 22 ساله و تأثیرات تغییرات اقلیمی تأکید کرد.