دموکرات‌ها سرانجام برای رای‌گیری در مورد اختیارات جنگی ایران در میان اختلافات داخلی فشار می‌آورند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

دموکرات‌ها سرانجام برای رای‌گیری در مورد اختیارات جنگی ایران در میان اختلافات داخلی فشار می‌آورند

پس از هفته‌ها فشار فزاینده و اتهامات مبنی بر کندی در تصویب قوانین حیاتی، رهبران دموکرات مجلس نمایندگان رسماً قطعنامه دو حزبی اختیارات جنگی را تأیید کرده‌اند که برای مهار اختیارات پرزیدنت دونالد ترامپ برای آغاز اقدامات نظامی علیه ایران طراحی شده است. این تغییر قاطع، که روز پنجشنبه اعلام شد، در حالی صورت می‌گیرد که مدافعان نظارت کنگره نگرانی فزاینده‌ای را ابراز کرده‌اند که دولت ممکن است به طور یکجانبه تنش‌ها را در خاورمیانه بدون اعلام رسمی یا تأیید صریح از سوی قوه مقننه تشدید کند.

در بیانیه‌ای مشترک، حکیم جفریز، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، و دیگر دموکرات‌های برجسته، تعهد خود را برای اجبار به رأی‌گیری در صحن مجلس در مورد این قطعنامه به محض تشکیل مجدد کنگره در هفته آینده، تأیید کردند. با این حال، زمان‌بندی این فشار به یک نقطه حیاتی اختلاف تبدیل شده است. منتقدان استدلال می‌کنند که این تأخیر یک پنجره خطرناک را باز می‌گذارد که در طول آن پرزیدنت ترامپ یا حتی یک متحد مانند اسرائیل می‌توانند قبل از اینکه قانون‌گذاران فرصت رأی دادن پیدا کنند، به ایران حمله کنند. ناظران سیاسی به طور گسترده پیش‌بینی می‌کنند که، صرف نظر از زمان‌بندی آن، قطعنامه اختیارات جنگی با نبردی سخت برای تصویب مواجه خواهد شد، عمدتاً به دلیل مخالفت سرسختانه جمهوری‌خواهان و شکاف قابل توجه در خود حزب دموکرات.

اختلافات داخلی در میان دموکرات‌ها به طور فزاینده‌ای آشکار شده است. دو تندرو حامی اسرائیل، نمایندگان جاش گوتهایمر (دموکرات از نیوجرسی) و جارد ماسکوویتز (دموکرات از فلوریدا)، هر دو علناً مخالفت خود را با این لایحه اعلام کرده‌اند. هر دو قانون‌گذار از اعطای 'دست باز' گسترده به پرزیدنت ترامپ در سیاست خارجی حمایت می‌کنند، به طوری که ماسکوویتز به طور بحث‌برانگیزی این قطعنامه را «قانون حمایت از آیت‌الله» نامیده است. این موضع بدون چالش نمانده است؛ رقیب اصلی ماسکوویتز در انتخابات مقدماتی، الیور لارکین، عضو سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا، به شدت از اظهارات او انتقاد کرد و به «عدم جدیت» محسوس در مورد چشم‌انداز قریب‌الوقوع جنگ اشاره کرد. لارکین تأکید کرد: «او در نهایت مایل است اختیارات جنگی کنگره را که طبق قانون اساسی لازم است، واگذار کند. او مایل است این رویه شکست‌خورده و چندین دهه‌ای واگذاری قدرت کنگره به رئیس‌جمهور، به قوه مجریه، با نتایج فاجعه‌بار را ادامه دهد.» کمپین ماسکوویتز به درخواست‌ها برای اظهار نظر در این مورد پاسخ نداد.

در حالی که رهبری دموکرات‌ها به طور کلی موضعی محتاطانه در مورد درگیری احتمالی با ایران اتخاذ کرده‌اند، حمایت کامل آنها از قطعنامه دو حزبی اختیارات جنگی، که توسط نمایندگان رو خانا (دموکرات از کالیفرنیا) و توماس مسی (جمهوری‌خواه از کنتاکی) حمایت می‌شود، تنها اخیراً محقق شده است. این تردید محسوس انتقاداتی را از سوی شخصیت‌هایی مانند اریک اسپیرلینگ، مدیر اجرایی گروه غیرانتفاعی «سیاست خارجی عادلانه»، به خود جلب کرده است. او استدلال کرد که رهبران دموکرات می‌توانستند در پیگیری رأی‌گیری در مورد حمله احتمالی ایالات متحده که پرزیدنت ترامپ هفته‌ها بود به طور علنی مطرح می‌کرد، بسیار قاطع‌تر عمل کنند. اسپیرلینگ بر فوریت تأکید کرد: «آنچه واقعاً مهم است، انجام رأی‌گیری و انجام آن قبل از جنگ است. اگر آنها مایل به حمایت از خانا-مسی باشند و برای آن تلاش کنند، این همان چیزی است که پایگاه دموکرات و مردم آمریکا از آنها انتظار دارند، بنابراین بسیار مثبت خواهد بود.»

زمان‌بندی دقیق برای رأی‌گیری صحن مجلس در مورد قطعنامه خانا-مسی نامشخص باقی مانده است، زیرا اعضا تا روز دوشنبه در حوزه‌های انتخابیه خود هستند. همزمان، در سنا، سناتور تیم کین (دموکرات از ویرجینیا) روز چهارشنبه اعلام کرد که قصد دارد «خیلی زود» رأی‌گیری صحن مجلس را در مورد قطعنامه اختیارات جنگی خود به اجبار برگزار کند، که نشان‌دهنده تلاشی موازی در مجلس علیا برای اعمال اختیارات کنگره است.

صداهای مخالف گوتهایمر و ماسکوویتز چشم‌انداز پیچیده سیاسی را برجسته می‌کنند. گوتهایمر، یکی از مخالفان اولیه قطعنامه اختیارات جنگی، در بیانیه‌ای مشترک در 20 فوریه با نماینده مایک لاولر (جمهوری‌خواه از نیویورک) اظهار داشت که ایران «تهدیدی مستقیم» است. قانون‌گذاران استدلال کردند: «ما به نقش قانون اساسی کنگره در امور جنگ احترام می‌گذاریم و از آن دفاع می‌کنیم. نظارت و بحث کاملاً حیاتی است. با این حال، این قطعنامه انعطاف‌پذیری لازم برای پاسخگویی به تهدیدات و خطرات واقعی و در حال تحول را محدود می‌کند و در لحظه‌ای خطرناک ضعف را نشان می‌دهد.» ماسکوویتز در اظهارات خود به «جویش اینسایدر» هفته گذشته حتی صریح‌تر بود و اعلام کرد: «من مایل نیستم پیشگیرانه به رهبر عالی بگویم که او چیزی برای نگرانی ندارد، دلیلی برای مذاکره ندارد زیرا شما کاملاً ایمن هستید، و مردم ایران نمی‌توانند به ما اعتماد کنند. آنها باید نام آن را قانون حمایت از آیت‌الله بگذارند زیرا این کاری است که انجام می‌دهد.»

از لحاظ تاریخی، مجموعه‌ای از قطعنامه‌های اختیارات جنگی که هم در مجلس نمایندگان و هم در سنا ارائه شده‌اند، با هدف جلوگیری از حملات احتمالی به ایران و ونزوئلا، از زمانی که پرزیدنت ترامپ دوره دوم ریاست‌جمهوری خود را آغاز کرد، به تصویب نرسیده‌اند. حتی در صورت بعید تصویب چنین اقدامی در هر دو مجلس، پرزیدنت ترامپ اختیار وتو کردن آن را دارد. علاوه بر این، او به طور بحث‌برانگیزی استدلال کرده است که خود قطعنامه اختیارات جنگی سال 1973، که فرآیندی را برای کنگره جهت اعمال اختیارات خود تعیین می‌کند، خلاف قانون اساسی است - موضعی حقوقی که بسیاری از محققان به طور قاطع آن را بی‌اساس دانسته‌اند.

با وجود این موانع عظیم، مدافعان معتقدند که ثبت موضع اعضای کنگره در مورد تصمیمی به اهمیت جنگ، ارزش قابل توجهی دارد. این امر شفافیت را تضمین می‌کند و به رأی‌دهندگان در انتخابات آتی اجازه می‌دهد تا به وضوح موضع نمایندگان خود را در مورد مسائل حیاتی سیاست خارجی درک کنند. لارکین، رقیب اصلی ماسکوویتز، این موضوع را به نگرانی‌های انتخاباتی گسترده‌تر مرتبط دانست و پیشنهاد کرد که شکست‌های دموکرات‌ها در فلوریدا ناشی از سرخوردگی رأی‌دهندگان از موضع حزب در مورد اسرائیل و غزه است. او هشدار داد: «روند بزرگتر در اینجا، اگر ما به نامزد کردن این دموکرات‌های نئومحافظه‌کار و وابسته به تشکیلات ادامه دهیم، این است که حزب دموکرات جایگاه خود را از دست خواهد داد.» بحث جاری، تنش مداوم بین قدرت اجرایی و نظارت قانون‌گذاری در مسائل جنگ و صلح را، به ویژه در دوران افزایش بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی، برجسته می‌کند.

خبرگزاری اخباری